Czy pieniądze zawsze dają człowiekowi szczęście? W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej oraz innego utworu literackiego. Rozprawka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.08.2024 o 17:09

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 9.08.2024 o 16:29

Czy pieniądze zawsze dają człowiekowi szczęście?

I. Wstęp

Rola pieniądza w historii ludzkości od zawsze była niezwykle istotna. Pieniądze umożliwiają zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych, zapewniając pożywienie, dach nad głową, ubrania i inne środki niezbędne do przetrwania. W miarę postępu cywilizacyjnego pieniądze stały się również symbolem statusu społecznego, władzy i prestiżu. Jednakże ten sam postęp niósł za sobą zmiany społeczne i ekonomiczne, które przyczyniły się do zróżnicowanego podejścia do kwestii gromadzenia i posiadania majątku.

Pieniądze jako cel życia:

Dla niektórych ludzi posiadanie pieniędzy stało się celem samo w sobie. Wierzą, że gromadzenie bogactwa przynosi prawdziwe szczęście i pozwala na osiągnięcie pełni życiowej satysfakcji. W rzeczywistości jednak obsesja na punkcie pieniędzy często prowadzi do zaniedbania innych, ważniejszych aspektów życia, takich jak relacje międzyludzkie, zdrowie czy rozwój osobisty. Często osoby te nie zdają sobie sprawy, że środki finansowe nie zawsze są w stanie zapewnić prawdziwe szczęście.

Teza:

Pieniądze, choć niezbędne do zaspokajania podstawowych potrzeb, nie zaspokajają wszystkich potrzeb człowieka i nie zastępują innych istotnych aspektów życia, takich jak miłość, wsparcie emocjonalne czy wewnętrzna satysfakcja.

II. Rozwinięcie

Liczne dzieła literackie poruszają tematykę pieniędzy i ich wpływu na życie oraz szczęście człowieka. Przykłady literatury, które doskonale ilustrują różne aspekty tego zagadnienia, to m.in. „Skąpiec” Moliera, „Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa, „Lalka” Bolesława Prusa oraz „Kordian” Juliusza Słowackiego. W każdym z tych utworów główne postacie ukazują w jaki sposób pieniądze mogą wpływać na ich życie, nie zawsze przynosząc oczekiwane szczęście.

Przykład 1: „Skąpiec” Moliera

W „Skąpcu” Moliera postać Harpagona jest doskonałym przykładem osoby, która obsesyjnie gromadzi pieniądze. Harpagon ogranicza wydatki do minimum, żyjąc w skrajnym wyrzeczeniu, mimo posiadania znacznych środków finansowych. Jego obsesja na punkcie pieniędzy sprawia, że rodzina żyje w nędzy, a on sam ignoruje uczucia swoich dzieci. Harpagon aranżuje małżeństwa swoich dzieci wyłącznie dla korzyści finansowych, co prowadzi do ich buntu i ostatecznego opuszczenia go. Harpagon zostaje sam, bez wsparcia i miłości rodziny, co pokazuje, że pieniądze nie są w stanie zrekompensować braku emocjonalnych więzi i prawdziwego szczęścia.

Przykład 2: „Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa

Ebenezer Scrooge, bohater „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa, jest kolejnym przykładem osoby, dla której pieniądze stały się celem samym w sobie. Scrooge, chociaż bogaty, żyje w nędzy, odcinając się od rodziny i społeczeństwa. Nie godziwie wynagradza swojego pracownika oraz nie dzieli się bogactwem z potrzebującymi. Jego zimne serce i skąpstwo prowadzą do samotności. Przełom następuje dzięki interwencji nadprzyrodzonej – wizytom duchów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Przypominają mu one o konsekwencjach jego zachowania. Scrooge zmienia swoją postawę, zaczyna doceniać rodzinę i poprawia relacje z osobami wokół. Ostatecznie odkrywa, że prawdziwe szczęście przynoszą różne aspekty życia, a nie tylko pieniądze.

Przykład 3: „Lalka” Bolesława Prusa

W „Lalce” Bolesława Prusa, Stanisław Wokulski jest postacią, która zdobyła znaczny majątek dzięki swojej pracowitości i przedsiębiorczości. Pomimo swojego bogactwa, Wokulski nie znajduje szczęścia. Jego relacje z Izabelą Łęcką, arystokratką, która gardzi nim za bycie noworyszem, są kluczowym elementem jego nieszczęścia. Mimo że Wokulski próbuje zdobyć jej miłość, pieniądze nie są w stanie zagwarantować wzajemności uczuć. Izabela pozostaje zimną i wyniosłą arystokratką, nie doceniając jego miłości i wysiłków. W rezultacie, Wokulski pozostaje emocjonalnie niespełniony, co pokazuje, że bogactwo nie może zapewnić prawdziwego szczęścia i satysfakcji.

Przykład 4: „Kordian” Juliusza Słowackiego

W „Kordianie” Juliusza Słowackiego, młody bohater zakochuje się w Wiolettę, młodej kobiecie z Włoch, której zainteresowanie nim opiera się głównie na jego majątku. Gdy Kordian oświadcza, że stracił wszystko, Wioletta go bezwzględnie opuszcza. Ta sytuacja podkreśla, że pieniądze mogą przyciągać ludzi nieszczerych i interesownych. Prawdziwe uczucia, takie jak miłość i oddanie, nie mogą być kupione za pieniądze, co jest bolesną lekcją dla Kordiana.

III. Zakończenie

Przykłady literackie jasno pokazują, że pieniądze, choć często niezbędne do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, nie gwarantują prawdziwego szczęścia. Bohaterowie takich dzieł jak „Skąpiec”, „Opowieść wigilijna”, „Lalka” i „Kordian” doświadczają samotności, izolacji emocjonalnej i nieszczęścia, pomimo posiadania znacznych środków finansowych.

Wnioski:

Pieniądze mogą zaspokajać podstawowe potrzeby życiowe, ale nie są w stanie zapewnić miłości, wsparcia emocjonalnego ani prawdziwych i szczerych relacji międzyludzkich. W literaturze często widzimy, że obsesja na punkcie bogactwa prowadzi do zaniedbania istotnych aspektów życia, czego efektem są wyniszczające emocjonalnie relacje lub ich całkowity brak.

Ostateczna refleksja:

Prawdziwe szczęście wynika z harmonijnych relacji z innymi ludźmi, wsparcia emocjonalnego, wzajemnej miłości oraz wewnętrznej satysfakcji, której pieniądze nie mogą zagwarantować. Współczesne realia życia, choć inne niż w czasach, w których rozgrywają się powyższe utwory literackie, nadal potwierdzają, że bogactwo nie jest jedynym ani nawet głównym źródłem szczęścia. Szczerość uczuć, wsparcie oraz rozwój osobisty są kluczowymi elementami pełni życia, których nie można uzyskać jedynie przez gromadzenie dóbr materialnych.