Pieniądze szczęścia nie dają? Podaj argumenty i przykłady z komedii Skąpiec i z życia codziennego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.08.2024 o 12:45

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 10.08.2024 o 12:29

Pieniądze szczęścia nie dają? Podaj argumenty i przykłady z komedii "Skąpiec" i z życia codziennego

Wstęp

W niniejszym wypracowaniu przyjrzymy się postaci Harpagona z komedii "Skąpiec" Moliera, którego przesadna chciwość doprowadziła do nieszczęścia zarówno jego, jak i jego bliskich. Przytoczymy również przykłady z życia codziennego, potwierdzając tezę o ograniczonej roli pieniędzy w osiąganiu trwałego szczęścia.

Rozwinięcie

Część I: Molier i "Skąpiec"

Harpagon, główny bohater komedii "Skąpiec" Moliera, jest klasycznym przykładem człowieka owładniętego obsesją na punkcie posiadania złota. Postrzega on pieniądze jako jedyne źródło swojego szczęścia, co determinuje niemal każdą jego decyzję i działanie. Jego chciwość jest tak wielka, że skłonny jest do zaniedbywania nawet podstawowych potrzeb swoich dzieci i domowników. W rezultacie, Harpagon staje się postacią tragiczną w jej śmieszności - jest skąpy do granic absurdu.

2. Negatywne skutki chciwości Harpagona.

Chciwość Harpagona przynosi wiele problemów w jego codziennym życiu. Przede wszystkim, jego relacje z pracownikami są skrajnie napięte. Skąpy pracodawca traktuje ich źle, co prowadzi do tego, że śmieją się z niego za jego plecami i nie szanują go. To samo odnosi się do mieszkańców miasta, którzy znają jego skąpstwo i wyśmiewają go publicznie. Również w relacjach rodzinnych Harpagon nie radzi sobie lepiej – głodzi konie i dzieci, nie daje funduszy na lepsze ubrania, co tylko pogłębia jego wyobcowanie. Przykładowo, Harpagon zmusza swoją córkę Elizę do zaaranżowanego małżeństwa z dużo starszym człowiekiem, aby uniknąć wydatków związanych z jej posagiem. W przypadku jego syna, Kleanta, Harpagon jest tak zajęty swoimi pieniędzmi, że nawet zabiera mu ukochaną, powodując konflikt, który kończy się szantażem wobec ojca.

3. Harpagon i jego dzieci.

Relacje Harpagona z jego dziećmi są zdominowane przez jego chciwość. Zaaranżowanie małżeństwa Elizy to tylko jeden z wielu przykładów, gdzie Harpagon stawia pieniądze ponad szczęście swoich dzieci. Kleant z kolei, zmuszony do walki o swoją miłość, pokazuje głęboką ranę, jaką chciwość Harpagona zostawiła w jego życiu. Zamiast wsparcia, Kleant otrzymuje od ojca jedynie kolejne przeszkody do pokonania, co prowadzi do silnych konfliktów rodzinnych.

4. Konkluzja z analizy "Skąpca".

Analiza postaci Harpagona prowadzi do wniosku, że jego skąpstwo prowadzi nie tylko do jego własnej izolacji i nieszczęścia, ale również do nieszczęścia wszystkich wokół niego. Harpagon staje się postacią tragikomiczną, której złudzenie szczęścia wynikającego z posiadania pieniędzy prowadzi do całkowitego wyobcowania i braku szacunku ze strony najbliższych.

Część II: Przykłady z życia codziennego

Kiedy w grę wchodzą pieniądze, nawet najbliższe rodziny mogą się rozpaść. Przykładów jest wiele – rodzeństwo kłócące się o spadek po zmarłych rodzicach, które doprowadza do całkowitego rozpadu rodzinnych więzi. Kiedy walka o majątek staje się priorytetem, nigdy nie ma miejsca na prawdziwe uczucia i zrozumienie.

2. Przyjaźnie zniszczone przez długi.

Przyjaźnie często są niszczone przez niespłacone długi. Jeden z przyjaciół pożycza pieniądze drugiemu, a kiedy ten drugi nie jest w stanie spłacić długu, zaczynają się problemy. Napięcia narastają, a niewyjaśnione kwestie finansowe doprowadzają do zerwania relacji. Niegdyś bliscy przyjaciele stają się wrogami, a problemem była w rzeczywistości po prostu kwestia pieniężna.

3. Konflikty w społecznościach.

Konflikty w społecznościach często wynikają z nierówności finansowych i chciwości. W historii możemy znaleźć liczne przykłady, jak chciwość i materializm prowadziły do zniszczeń społecznych. Przykładem może być chciwość i krótkowzroczność polskiej szlachty, która doprowadziła do końca I Rzeczpospolitej. Współczesne przykłady obejmują wyzyskiwanie grup ludzi przez bogate korporacje, co prowadzi do konfliktów społecznych i politycznych.

Część III: Refleksja nad rolą pieniędzy

Pieniądze same w sobie nie są ani dobre, ani złe. Są narzędziem, które można wykorzystać do osiągania różnych celów. Pieniądze mogą służyć do budowania szczęścia, ale jedynie wtedy, gdy są używane w sposób moralny i odpowiedzialny. Mogą finansować edukację, zdrowie, rozwój osobisty i pomoc innym, lecz same w sobie nie są źródłem szczęścia.

2. Dobra a zło.

Pieniądze mogą być używane zarówno do czynienia dobrych uczynków, jak i zła. Mogą finansować pomoc charytatywną, rozwój społeczności, a nawet ratowanie życia. Jednak niewłaściwie używane prowadzą do korupcji, wyzysku i innych form zniszczenia. Tak więc, to nie same pieniądze, ale sposób ich wykorzystywania determinuje ich wpływ na nasze życie.

3. Zakończenie.

Podsumowanie tezy brzmi: "Pieniądze szczęścia nie dają, a ich użycie determinuje nasze życie". Powinniśmy więc zastanowić się, jak sami postrzegamy i wykorzystujemy pieniądze w naszym życiu. Czy są one dla nas celem samym w sobie, czy środkiem do osiągnięcia czegoś wartościowego?

Zakończenie

Ostateczne potwierdzenie tezy opiera się na zrozumieniu, że szczęście pochodzi z wartości niematerialnych i relacji międzyludzkich. Zachęcam do poszukiwania szczęścia w głębszych aspektach życia, takich jak miłość, przyjaźń, zdrowie i osobisty rozwój, a nie w pieniądzach. Czy bowiem pieniądze mogą zastąpić radość wynikającą z bliskości drugiego człowieka? Odpowiedź na to pytanie powinna skłonić każdego z nas do refleksji nad własnymi wartościami i priorytetami.

Wnioskując, zarówno literatura, jak i codzienne doświadczenia pokazują, że pieniądze nie są w stanie zapewnić prawdziwego szczęścia. Klucz tkwi w tym, jak je wykorzystujemy, i czy potrafimy w nich dojrzeć jedynie narzędzie do realizacji rzeczy znacznie bardziej wartościowych i trwałych.