W pustyni i w puszczy - opis baobabu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.06.2024 o 10:11

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 9.06.2024 o 9:59

"W pustyni i w puszczy - opis baobabu"

Powieść Henryka Sienkiewicza, "W pustyni i w puszczy", ukazuje niezwykłe przygody dwójki dzieci, Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison, w afrykańskich realiach przełomu XIX i XX wieku. Pełni energii, odwagi i determinacji, ekscytują czytelnika swoimi zmaganiami w zupełnie obcej dla nich scenerii. Wędrując przez Afrykę, wciąż natrafiają na nowe wyzwania, które muszą pokonać, by przetrwać i wrócić do domu. Jednym z takich momentów jest spotkanie z baobabem, który staje się ich schronieniem.

Uciekając przed swoimi porywaczami, Staś i Nel muszą stawić czoła licznym trudnościom. Pod opieką wiernych służących, Kalego i Mei, przemierzają afrykańskie pustynie i dżungle, szukając bezpiecznego miejsca. W pewnym momencie swojej wędrówki znajdują schronienie w baobabie, co staje się jednym z kluczowych momentów ich przetrwania w dziczy.

Pierwsze spotkanie z baobabem następuje w trakcie podróży przez dżunglę, gdy Meę przyciąga wdzięk papugi i zwraca uwagę na imponujące drzewo. Staś, zawsze czujny i odpowiedzialny, szybko zauważa znaczenie tego drzewa. Wielkość baobabu robi na nim ogromne wrażenie. Szacuje, że żeby obejmować pień drzewa, potrzeba byłoby aż piętnastu osób. Z jego ogromnej struktury wynika, że drzewo mogło pamiętać czasy faraonów, co dodaje mu dodatkowego, niemal mistycznego uroku.

Odkrywając wnętrze baobabu, Staś zauważa jego potencjał jako schronienia. Główna struktura drzewa jest spróchniała i pusta, dzięki czemu drzewo staje się naturalnym schronieniem przed dzikimi zwierzętami i niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Ogromny otwór w pniu na wysokości pół metra służy jako wejście, a mniejszy otwór na wysokości pierwszego piętra – jako okno. Ta dwufunkcyjna struktura ułatwia wentylację i dostęp do wnętrza drzewa.

Przygotowanie baobabu jako schronienia okazuje się mądrym wyborem. Staś i jego towarzysze szybko zabezpieczają wejście, by chronić się przed zwierzętami i jednokrotnie poprawiają jego funkcjonalność, na przykład poprzez zabezpieczenie wejścia cierniem. Baobab w porównaniu do namiotów oferuje większą ochronę przed deszczem i dzikimi zwierzętami, dzięki czemu jest idealnym miejscem na schronienie.

Oczyszczanie wnętrza drzewa staje się kolejnym wyzwaniem. Wypędzenie nietoperzy przy pomocy dymu prowadzi do zmiany atmosfery wewnątrz drzewa. Staś natrafia na węża boa, który po długiej walce ucieka, co jest kolejnym zwycięstwem dla grupy. Wnętrze baobabu zdradza dalszych mieszkańców – chrząszcze, pająki, liszki, skolopendry, które w mniejszym lub większym stopniu są niebezpieczne. Ich obecność budzi obawy Kalego, że w drzewie może czaić się zły duch, zwany przez nich Mzimu.

Adaptacja wnętrza drzewa jest kluczowa dla wygody i bezpieczeństwa bohaterów. Przestronność wnętrza baobabu umożliwia pomieszczenie do dziesięciu osób. Z otworów zrobione zostają drzwi i okno, a proste płótno podzieli wnętrze na dwie izby – jedna dla Stasia i Kalego, druga dla Mei i Nel. Dodatkowe zabezpieczenia, takie jak okapy z kory nad otworami, chronią przed deszczem, co znacznie poprawia komfort w drzewnym schronieniu.

Baobab nie tylko staje się miejscem ochrony fizycznej – miejsce to nabiera również symbolicznego znaczenia. Staś nadaje baobabowi nazwę „Kraków”, co symbolizuje jego przywiązanie do ojczyzny i rodzinnych korzeni, w sytuacji, gdy znajduje się w odległej Afryce, z dala od domu. To gest, który pokazuje jego patriotyzm i tęsknotę za Polską.

Podkład wyściełany piaskiem i mchem dodaje wnętrzu przytulności, a dzieci zaczynają traktować baobab nie tylko jako schron, ale również jako tymczasowy dom. Każdy taki element staje się ważny w tej dzikiej i trudnej do przewidzenia przygodzie.

W kontekście całej opowieści, baobab nie jest tylko kolejnym miejscem schronienia dla Stasia, Nel i ich towarzyszy. Przygoda związana z adaptacją tego drzewa pokazuje ich determinację, pomysłowość oraz zdolność do przetrwania w najtrudniejszych warunkach. Staś, dzięki wychowaniu przez swojego ojca, inżyniera Tarkowskiego, zdobył wiedzę i umiejętności, które pozwoliły mu przezwyciężyć wiele przeszkód i niebezpieczeństw.

Podsumowując, baobab w powieści "W pustyni i w puszczy" Henryka Sienkiewicza to nie tylko miejsce schronienia, ale również symbol bezpieczeństwa, przetrwania i patriotyzmu. Jego rola w fabule podkreśla odwagę, pomysłowość i determinację młodych bohaterów, którzy mimo trudnych warunków potrafili znaleźć sposób na przetrwanie. Ta część przygody Stasia i Nel jest dowodem na to, że nawet w najtrudniejszych momentach można znaleźć rozwiązanie i czuć się bezpiecznie, jeśli ma się odpowiednią wiedzę, wsparcie i silne więzi z domem oraz kulturą.