Makduf – charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.06.2024 o 16:39

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 13.06.2024 o 16:26

Makduf – charakterystyka

William Szekspir, uznawany za jednego z najwybitniejszych dramaturgów w historii literatury, stworzył w swoim dziele „Makbet” postać, która mimo swojej drugorzędnej roli na początku akcji, odgrywa kluczową rolę w rozwinięciu i zakończeniu fabuły. Mowa tu o Makdufie, tanie Fife. Jego pojawienie się oraz działania są istotnym uczynkiem w demaskowaniu tyranii Makbeta oraz spełnieniu przepowiedni Wiedźm, co czyni go postacią wielowymiarową i nieco bardziej ludzką, złożoną w swojej charakterystyce. Celem tego wypracowania jest analiza motywacji, działań oraz wpływu Makdufa na fabułę dramatu, a także ukazanie jego cech jako bohatera pełnego sprzeczności.

Makduf pojawia się w dramacie jako wysoki rangą szlachcic szkocki, sprawujący władzę z zamku Fife. Jest wiernym poddanym króla Dunkana, a także oddanym mężem i ojcem. Jego rodzina obejmuje żonę i dzieci, którymi się opiekuje i z którymi żyje w szczęściu, dopóki ich tragiczny los nie splata się z losem tyrana Makbeta. Status społeczny Makdufa w połączeniu z jego osobistym życiem rodzinym tworzy obraz postaci spełnionej i szlachetnej, wiernej swoim obowiązkom wobec rodziny i ojczyzny.

Jednakże, gdy Makduf dowiaduje się o zabójstwie króla Dunkana, życie jego rodziny zostaje wstrząśnięte do głębi, a sam Makduf staje się postacią bardziej zdeterminowaną i odważną. Jako pierwszy odkrywa zbrodnię, natychmiast rozpoznając w tragicznych wydarzeniach rękę mordercy. Jego inteligencja i podejrzliwość każe mu od razu zerknąć w kierunku Makbeta, którego podejrzane zachowanie jeszcze bardziej utwierdza go w przekonaniu o jego winie. Makduf wykazuje tu swoje analityczne zdolności, szybko rozumiejąc sytuację i podejmując decyzje, które prowadzą go do dystansowania się od nowego króla.

Odwaga i determinacja Makdufa objawiają się w pełni w jego gotowości do stawienia czoła tyranii. Po odkryciu spisku i zamordowaniu Dunkana, Makduf szybko zdaje sobie sprawę, że Makbet jest zdolny do wszystkiego, by utrzymać swoją władzę, co sprawia, że jego podejrzliwość przeradza się w zdecydowaną nieufność. W wyniku tego Makduf nie uczestniczy w koronacji Makbeta, ani w uczcie na jego cześć, co jest wyraźnym symbolem jego odcięcia się od nowego króla. Kolejnym krokiem w jego działaniach jest konspiracja z prawowitym następcą tronu, Malkolmem. Jego patriotyzm oraz niezłomna wierność wobec Szkocji nie pozwala mu na bierność. Determinacja w nakłanianiu Malkolma do powrotu i walki o tron jest wyrazem jego gotowości do poświęceń dla dobra ojczyzny.

Tragiczny los, który spotyka rodzinę Makdufa, staje się katalizatorem jego dalszych działań. Żyjąc z ogromnym bólem po stracie żony i dzieci, Makduf przekuwa swoje cierpienie w żądzę zemsty. To właśnie te osobiste straty nadają głębi jego charakterowi, ukazując go nie tylko jako patriotycznego szlachcica, ale i człowieka z krwi i kości, przeżywającego trudne emocje. Jego zemsta na Makbecie staje się równie osobistą sprawą, jak i działaniem mającym na celu przywrócenie sprawiedliwości i porządku w kraju. W trakcie ostatecznej konfrontacji w zamku Dunzynan, Makduf ujawnia swoją nietypową drogę narodzin, co stanowi kluczowy moment w spełnieniu przepowiedni Wiedźm. To właśnie on, wyjęty z łona matki przedwcześnie, zgodnie z przepowiednią, jest tym, który ma zakończyć rządy tyrana. Zabicie Makbeta i przyniesienie jego głowy Malkolmowi pieczętują nie tylko jego osobiste zwycięstwo, ale i triumf sprawiedliwości nad tyranią.

Cechy osobowościowe Makdufa mają ogromny wpływ na rozwój fabuły „Makbeta”. Jego niezłomność i siła charakteru objawiają się w przezwyciężaniu osobistej tragedii jako mężczyny, który nie waha się poświęcić wszystkiego dla dobra państwa. Nawet kiedy staje w obliczu żądzy zemsty, jego działaniami kieruje poczucie obowiązku i sprawiedliwości. Jego walka z wewnętrznymi konfliktami między dążeniem do sprawiedliwości a osobistym bólem jest widoczna w scenach rozmów z Malkolmem. Makduf jako postać pełna sprzeczności, pokazuje głębokość swoich emocji, co czyni go jeszcze bardziej ludzkim i zrozumiałym dla widza.

Podsumowując, Makduf jest postacią pełną zalet, takich jak odwaga, inteligencja, determinacja i patriotyzm, ale także gotowością do popełnienia karygodnych czynów w imię wyższego dobra. Jego rola w dramacie „Makbet” Szekspira nie ogranicza się jedynie do bycia przeciwnikiem tyrana, ale również symbolizuje triumf sprawiedliwości i determinacji, reprezentując patriotyzm i lojalność wobec ojczyzny. Makduf jako uosobienie sprawiedliwości i zemsty przynoszący kres rządom Makbeta, jest postacią, której analiza daje widzowi głębsze zrozumienie przesłania dramatów Szekspira o konieczności obrony sprawiedliwości i lojalności dla większej chwały ojczyzny.