Trzej elektrycerze - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.06.2024 o 17:39

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 14.06.2024 o 16:56

Trzej elektrycerze - streszczenie

Stanisław Lem, wielki polski pisarz, który jest znany głównie z geniuszu w literaturze science fiction, napisał swoje dzieło „Trzej elektrycerze” w 1964 roku. Jest to opowiadanie znajdujące się w znanym zbiorze „Bajki robotów”. Możemy tu znaleźć przekonujący przykład baśni ludowej, gdzie bohaterami nie są tradycyjni ludzie czy zwierzęta, ale roboty. „Trzej elektrycerze” otwierają tę niezwykłą kolekcję Lema, która zasługuje na uwagę nie tylko miłośników literatury science fiction, ale każdego, kto ceni sobie oryginalność i głębokie przesłania zamknięte w nietuzinkowej formie.

Świat przedstawiony w „Trzech elektrycerzach” to niejako baśniowy kosmos z zamieszkującymi go egzotycznymi stworzeniami i niesamowitymi planetoidami. Pośród nich znajduje się planeta Kryonia, zamieszkana przez niezwykłych mieszkańców znanych jako Kryonidzi. Kryonidzi to lud stworzony przez wielkiego konstruktora-wynalazcę z lodu, co już od razu mówi nam o ich niezwykłych właściwościach. Planeta, którą zamieszkują, to zimna kraina, oddalona od wszystkich słońc, co powoduje, że cała ich kultura i technologia opiera się na zimnie. Do oświetlania swoich domów używają szczególnego rodzaju zórz polarnych, które zamykają w przezroczystych pojemnikach. Charakterystyka tego ludu jest również związana z ich wrażliwością na ciepło – wszelkie ciepło im szkodzi, a Kryonidzi słyną z pięknych klejnotów wykonanych z zamarzniętych gazów, co dodatkowo podkreśla ich unikalność.

Główna akcja opowiadania rozwija się wokół trzech elektrycerzy, którzy próbują najechać Kryonię. Pierwszym z nich był Elektrycerz Mosiężny. Był on śmiałkiem, który odważył się jako pierwszy postawić stopę na planecie Kryonii. Niestety dla niego, lody tej niezwykłej planety okazały się zdradzieckie. W momencie, gdy kroczył po powierzchni, lody załamały się pod jego ciężarem i Elektrycerz Mosiężny runął wprost do lodowatej głębi oceanu, gdzie zginął. To tragiczne wydarzenie nie zraziło jednak kolejnych śmiałków.

Drugim elektrycerzem, który próbował zdobyć Kryonię, był Elektrycerz Żelazny. Jego koniec był bardziej skomplikowany. Podczas swojej ekspedycji napił się dużej ilości ciekłego helu, co doprowadziło do nietypowego stanu - jego wnętrze zaczęło bulgotać. Usiał, by się ochłodzić, jednak jego smary zgęstniały i unieruchomiły go na stałe. Zamienił się w śnieżną górę, którą później nazywano Żelazną Górą.

Najgroźniejszym i najinteligentniejszym przeciwnikiem Kryonidów był Elektrycerz Kwarcowy. Był on znacznie sprytniejszy od swoich poprzedników. Elektrycerz Kwarcowy był wyjątkowy, ponieważ nie potrzebował smarów i nagrzewał się jedynie, gdy intensywnie myślał. Dzięki temu udało mu się dotrzeć do stolicy Kryonii, Frygidy. To tam miała miejsce kulminacyjna część opowiadania, gdzie Elektrycerz Kwarcowy spowodował największe zniszczenia.

We Frygidzie Elektrycerz Kwarcowy zaczął intensywnie myśleć o tabliczce mnożenia, co doprowadziło do nagrzania jego mózgu. Użył rozgrzanej głowy, by sforsować mury miasta, niszcząc przy tym kilka domów i pałaców. Zniszczenia były ogromne, a Kryonidzi próbowali stawić czoła najeźdźcy. Na ich nieszczęście, Elektrycerz Kwarcowy pokonał ich wodza, Boreala, oraz Jenerała-Minerała, Albucyda Białego, mimo że na pomoc pospieszył mu książę Astrouch.

Jednakże nie zdołał zdobyć upragnionych klejnotów. Elektrycerz Kwarcowy zdobył klejnoty, ale te stopiły się w jego rękach, gdy zaczął je podziwiać. Tym samym, jego chciwość i brak zrozumienia natury Kryonii były jego zgubą.

Ostatecznie, Elektrycerz Kwarcowy stanął naprzeciw mądrego Baryona Lodoustego. To właśnie on pokazał najeźdźcy kilka gestów: dwa palce, jeden palec oraz kółko z palców, w które wsunął jeden palec. Elektrycerz Kwarcowy zaczął intensywnie myśleć nad znaczeniem gestów, co spowodowało tak silne rozgrzanie się jego mózgu, że roztopił lód pod sobą i wpadł do oceanu, gdzie zginął. Baryon wyjaśnił później znaczenie gestów: dwa palce oznaczały, że jest ich dwóch, jeden palec symbolizował, że za chwilę przy życiu zostanie tylko Baryon, a kółko z palcem oznaczało upadek elektrycerza do oceanu. Mędrzec wiedział, że klejnoty nie mogą istnieć poza mrozem, na co nie wpadł Kwarcowy.

Po śmierci Kwarcowego nastąpił pokój w Kryonii. Najeźdźcy przestali atakować planetę, być może we wszechświecie zabrakło głupców, którzy chcieliby zdobyć klejnoty istniejące tylko na mrozie lub żaden z kolejnych głupców nie znał już drogi na tę planetę. Refleksja nad moralnością i nauczaniem wynikającym z utworu podkreśla znaczenie mądrości i sprytu nad brutalną siłą oraz pokazuje, że chciwość i brak zrozumienia mogą prowadzić do zguby, natomiast życie w harmonii z naturą i technologią przynosi pokój.

„Trzej elektrycerze” Stanisława Lema to fascynująca opowieść, która poprzez nietuzinkową fabułę i baśniowe motywy przekazuje wartościowe przesłanie, czyniąc ją niezapomnianym dziełem literatury.