Co skłania człowieka do poświęceń? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do podanego fragmentu Dziadów cz. III, do całego utworu Adama Mickiewicza oraz do wybranego tekstu kultury.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.06.2024 o 9:57

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 17.06.2024 o 9:36

#

Pojęcie poświęcenia towarzyszy ludzkości od zarania dziejów i jest nieodłączną częścią naszych codziennych wyborów oraz wielkich decyzji życiowych. Poświęcenie polega na świadomym zrezygnowaniu z czegoś cennego, by osiągnąć wyższy cel lub zrealizować ważną dla nas wartość. Może mieć różne formy i poziomy — od małych, codziennych gestów aż po heroiczne czyny, które zostają trwale zapisane w historii. W każdym z tych przypadków poświęcenie jest aktem głębokiego zaangażowania w coś, co uważamy za wartościowe.

Teza tego wypracowania zakłada, że poświęcenie nieodłącznie wiąże się z poczuciem obowiązku wobec wyższych idei. Jest ono wyrazem szacunku do wartości, które uważamy za fundament naszego postępowania. W literaturze można znaleźć wiele przykładów, które unaoczniają ten proces, pokazując, jak różnorodne mogą być motywacje stojące za tym ważnym aktem ludzkiego działania.

Celem tej pracy jest analiza pojęcia poświęcenia na podstawie fragmentu "Dziadów" cz. III Adama Mickiewicza, całego utworu tego autora oraz powieści „Dżuma” Alberta Camusa. Literatura służy nam jako bogate źródło wiedzy na temat poświęceń, pozwalając zrozumieć różnorodność motywacji i kontekstów, które prowadzą do tego wyjątkowego aktu.

Rozwinięcie

Omówienie „Dżumy” Alberta Camusa

Jednym z centralnych bohaterów jest doktor Bernard Rieux, osoba o cechach prometeicznych, choć wcale nie "fotogeniczna" w swoim heroizmie. Nie jest on herosem z podręczników, ale przeciętnym człowiekiem, który w obliczu zarazy staje przed koniecznością działania. Jego pełne oddanie w pomocy chorym i walka z epidemią są napędzane poczuciem obowiązku. Rieux decyduje się na największe poświęcenie, jakie może sobie wyobrazić — na ciągłą walkę z dżumą, mimo iż wie, że może to prowadzić do jego własnego upadku.

Motywacje poświęceń Rieuxa są złożone. Po pierwsze, czuje on obowiązek wobec mieszkańców Oranu, jako lekarz i jako człowiek. Jest przekonany, że musi zrobić wszystko, co w jego mocy, aby ratować życie innych. Po drugie, kieruje nim kodeks moralny, który może wydawać się nieco staroświecki, ale jest niezwykle silny w jego przypadku. Jest świadomy, że jego działanie wykracza poza codzienne zobowiązania zawodowe — jest to walka o wartości humanistyczne i godność ludzką.

Poświęcenie Rieuxa można interpretować jako wytyczną obowiązku na rzecz moralności. Jego determinacja w pomaganiu ludziom jest wyrazem głębokiego przywiązania do wartości humanistycznych. W kontekście całej powieści "Dżuma" poświęcenie Rieuxa nabiera wymiaru heroicznego, choć odnosi się do codziennych, niezauważalnych aktów bohaterstwa. To właśnie te drobne, niepozorne działania mają największy wpływ na walkę z epidemią.

Analiza fragmentu i całego utworu „Dziadów” cz. III Adama Mickiewicza

W jednym z najbardziej poruszających fragmentów utworu opisuje on grupę więźniów przetrzymywanych w klasztorze księży bazylianów. Prześladowania i łapanki, którym byli poddawani Filomaci i Filareci, były pełne niesprawiedliwych oskarżeń. Więźniowie toczą między sobą dyskusje o losie, nadziei na uwolnienie oraz o możliwości poświęcenia własnej wolności, aby chronić swoich towarzyszy.

Szczególnie istotną postacią jest tutaj Tomasz, wzorowany na Tomaszu Zanie, przywódca Filomatów. Tomasz decyduje się wziąć na siebie winę, aby chronić innych. Jego chęć stania się "kozłem ofiarnym" to akt ogromnego poświęcenia, motywowany odpowiedzialnością przywódcy oraz pragnieniem ochrony swoich towarzyszy. To, co napędza Tomasza, to przede wszystkim poczucie obowiązku i moralna odpowiedzialność. Jego działania są ekstremalnym wyrazem patriotyzmu i lojalności wobec grupy.

Tomasz jest gotów poświęcić wszystko, aby uratować innych, co stanowi przykład najwyższego stopnia poświęcenia. Jego motywacje nie są jednowymiarowe — ma głęboko zakorzenione poczucie obowiązku wobec przyjaciół oraz silne przekonania moralne i patriotyczne. Mickiewicz w swojej twórczości podkreśla, że poświęcenie Tomasza jest aktem heroizmu wynikającego z głębokiej wiary w ideały, które nadają sens jego życiu.

Porównanie motywacji do poświęceń w dwóch utworach

Podobieństwa występują również w kontekście wartości, które kierują bohaterami. Poświęcenie doktor Rieuxa i Tomasza jest napędzane wartościami moralnymi oraz ideą służby wyższej sprawie. Rieux walczy o godność ludzką i zdrowie mieszkańców Oranu, podczas gdy Tomasz staje w obronie swoich towarzyszy i narodowych ideałów. Obaj bohaterowie oddają się w pełni swojej misji, mimo że w różny sposób wyrażają swoje poświęcenie.

Są jednak także istotne różnice między tymi postaciami. Rieux jest postacią cichą, działającą bez rozgłosu i heroicznych gestów. Jego poświęcenie ma charakter antybohaterski, co wpisuje się w filozofię egzystencjalizmu Camusa. Tomasz natomiast jest przywódcą, który działa otwarcie i strategicznie, świadomy swojego miejsca w historii. Mickiewicz przedstawia jego poświęcenie jako jednoznacznie heroiczne, w zgodzie z romantycznymi ideałami.

Analiza pojęcia „obowiązek” w obu utworach pokazuje, że jest to zobowiązanie względem wyższej idei. Dla Rieuxa jest to idea humanizmu i moralności, dla Tomasza – patriotyzmu i lojalności wobec towarzyszy. W obu przypadkach poświęcenie jest aktem honoru i godności człowieka, który potrafi postawić wyższe dobro ponad własne interesy.

Zakończenie

Poświęcenie jest wyrazem powagi ludzkiej godności i wartości, które nadają sens naszej egzystencji. W literaturze stanowi ono nie tylko temat do refleksji, ale także narzędzie do zrozumienia, jak jednostka może przekraczać własne ograniczenia dla dobra wyższej sprawy. Pozwala to na głębsze zrozumienie moralności i etyki, które kształtują nasze decyzje i działania.

Waga pojęcia poświęcenia w literaturze jest nie do przecenienia. Jest to temat uniwersalny, który dotyczy każdego z nas i każdego okresu historycznego. Poświęcenie jest czynem, który wzbudza szacunek i ukazuje prawdziwą wartość człowieka, stojącą powyżej codziennych trosk i egoistycznych pragnień. Literatura, poprzez swoje różnorodne obrazy poświęceń, pomaga nam zrozumieć, że to, co naprawdę się liczy, to nasze zaangażowanie w wartości, które uważamy za godne walki i poświęcenia.