Banko – charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.06.2024 o 12:43

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 18.06.2024 o 12:06

Dramat „Makbet” autorstwa Williama Szekspira jest jednym z najbardziej znanych dzieł epoki elżbietańskiej i stanowi doskonały przykład tragedii, w której konflikt dobra ze złem prowadzi do upadku głównego bohatera. Akcja dramatu rozgrywa się w XI-wiecznej Szkocji i skupia się na losach tytułowego bohatera, Makbeta, który po spotkaniu z trzema wiedźmami zaczyna dążyć do zdobycia korony za wszelką cenę. W tym kontekście warto przyjrzeć się postaci Banka, jednego z dowódców armii króla Dunkana, który odgrywa kluczową, choć drugoplanową rolę w rozwoju wydarzeń.

Banko jest przedstawiony jako szkocki rycerz, który podobnie jak Makbet, zyskał sobie uznanie i szacunek na polu bitwy, walcząc przeciwko Norwegom. Już od pierwszych scen zostaje pokazany jako postać godna podziwu, wyróżniająca się lojalnością, honorem i odwagą. Wprowadzenie Banka ma miejsce w chwili, gdy jego dowództwo zostaje pochwalone przez króla Dunkana, uznając go za jednego z najbardziej zaufanych ludzi w swoim kraju. To wyraźnie kontrastuje z przyszłymi wydarzeniami, które stawiają Banka w roli potencjalnej przeszkody dla Makbeta.

Jednym z kluczowych momentów w życiu Banka, jak i całej fabuły dramatu, jest spotkanie na wrzosowisku, gdzie zarówno on, jak i Makbet, napotykają trzy wiedźmy. Wiedźmy przepowiadają Makbetowi, że stanie się królem Szkocji, a Banko otrzymuje proroctwo, że jego potomkowie będą rządzić krajem, chociaż sam nigdy nie zdobędzie tronu. Banko natychmiast podchodzi do przepowiedni z dużą dozą sceptycyzmu, zastanawiając się, czy to, co widział, nie było przypadkiem halucynacją. Ta jego racjonalna i stoicka natura jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech dotyczących jego osobowości.

Mimo że Banko reaguje sceptycznie na przepowiednię, nie może zignorować jej potencjalnego wpływu na Makbeta. Przyjaźń łącząca obu mężczyzn jest prawdziwa i głęboka, ale Banko zaczyna dostrzegać zmiany w zachowaniu swojego towarzysza po spotkaniu z wiedźmami. Makbet, napędzany ambicją i żądzą władzy, zaczyna stopniowo tracić poczucie moralności, co wzbudza w Banku podejrzenia. Chociaż Banko jest lojalny wobec króla i Makbeta, nie wyraża jawnej niechęci ani nie podejmuje działań przeciwko Makbetowi. Zamiast tego, jego podejrzliwość staje się przyczyną jego milczącej obserwacji, którą rozgrywa w subtelny sposób, aby nie wzbudzać podejrzeń.

W miarę rozwoju fabuły, podejrzenia Banka stają się coraz bardziej uzasadnione, gdy Makbet staje się królem po zamordowaniu króla Dunkana. Banko zdaje sobie sprawę, że Makbet mógł skorzystać z przepowiedni, aby posunąć się do morderstwa i zdobyć tron. Ta wiedza stawia go w niebezpiecznej sytuacji, stając się osobą, którą Makbet postrzega jako zagrożenie wobec swojej władzy. Właśnie to poczucie zagrożenia, w połączeniu z wiedzą Banka o przepowiedniach, prowadzi Makbeta do decyzji o wyeliminowaniu Banka.

Zlecenie mordu na Banku przez Makbeta jest jednym z najbardziej dramatycznych momentów w sztuce. W trakcie uczty Makbet zmusza najemników, aby zaatakowali Banka i jego syna Fleance'a podczas ich drogi do zamku. Chociaż Banko ginie w tym ataku, jego synowi udaje się uciec. Ten incydent nie tylko wzmacnia paranoję Makbeta, ale także tworzy napięcie wokół przepowiedni dotyczącej potomków Banka. Śmierć rycerza staje się symbolem ofiary honoru w obliczu bezwzględnych ambicji.

Jednym z kluczowych elementów analizy postaci Banka jest porównanie jego karakteru do Makbeta. Podczas gdy Makbet jest napędzany przez nieokiełznaną ambicję, która prowadzi go do moralnego upadku, Banko pozostaje symbolem stoicyzmu i rozsądku. Można zauważyć, że wiedźmy, które dla Makbeta stają się bodźcem do spełnienia przepowiedni, dla Banka są raczej ciekawostką, której nie przypisuje większej wagi. Ich kontrastujące losy pokazują, jak różne reakcje na te same okoliczności mogą prowadzić do całkowicie odmiennych rezultatów.

Banko, mimo swojej tragicznej śmierci, zachowuje honor i lojalność, pozostając symbolem pozytywnych wartości, które czasem muszą ustąpić przed destrukcyjną siłą zła. Szekspir w swojej sztuce pokazuje, że choć honorowi rycerze mogą paść ofiarą intryg i zdrady, ich cnoty nie idą na marne. Dziedzictwo Banka trwa nadal poprzez jego syna Fleance'a, który, choć jest zmuszony uciekać, reprezentuje możliwość przyszłej sprawiedliwości i odrodzenia.

Podsumowując, postać Banka w „Makbecie” jest kluczowa dla zrozumienia głównego motywu sztuki – walki między złem i dobrem, lojalnością i zdradą. Banko, jako drugoplanowy bohater, przedstawia cechy, które kontrastują z cechami głównego bohatera i podkreślają różnice moralne między nimi. Jego stoicka natura i racjonalne podejście do przepowiedni wiedźm ratują go przed moralnym upadkiem, ale nie przed tragicznym losem. Śmierć Banka jest symbolem ofiary, jaką czasem muszą ponieść cnotliwe postacie w świecie pełnym intryg i zdrady. Jego wpływ na fabułę „Makbeta” jest niezaprzeczalny, a symbolika jego życia i śmierci odgrywa kluczową rolę w przekazywaniu głębszych przesłań dramatu.

Na zakończenie warto przytoczyć kilka cytatów z „Makbeta”, które ukazują charakter Banka i jego interakcje w dramacie. Na przykład, w jednej ze scen Banko pytająco mówi: „Może one są prawdziwe, i dlaczego przestały się rządzić, żeby sprawdzić, czego mogę się spodziewać?”. Te słowa ukazują jego sceptycyzm wobec przepowiedni wiedźm i wskazują na racjonalne podejście do nieznanych zjawisk. Jego uwagi na wrzosowisku są dowodem na to, że ani nie poddaje się iluzjom, ani nie jest łatwowierny, co czyni go bardziej kompleksową i trudną do jednoznacznej oceny postacią.