Afryka w powieści W pustyni i w puszczy

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.06.2024 o 15:04

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 27.06.2024 o 14:13

Afryka w powieści "W pustyni i w puszczy"

Henryk Sienkiewicz, wybitny polski pisarz, jest autorem wielu dzieł literatury pięknej, w tym również "W pustyni i w puszczy". Jest to powieść przygodowa, napisana z myślą o młodzieży, która przenosi czytelnika w magiczny świat afrykańskiego kontynentu. Książka opowiada historię dwójki dzieci, Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison, porwanych i zmuszonych do niewyobrażalnej wędrówki poprzez różnorodne i egzotyczne krajobrazy Afryki. W tej powieści Afryka jest nie tylko tłem wydarzeń, ale pełnoprawnym bohaterem, który wpływa na losy i rozwój postaci.

Aby zrozumieć rolę Afryki w powieści, warto najpierw spojrzeć na kontekst historyczno-geograficzny. Sienkiewicz pisał tę powieść na początku XX wieku, po swojej podróży do Afryki w 1891 roku. Jego osobiste doświadczenia z tego kontynentu wpłynęły na realistyczne i szczegółowe opisy przyrody, kultury oraz społecznych i politycznych realiów Afryki tamtego okresu. Dla młodych czytelników, przedstawiona w książce Afryka była nie tylko innym światem, ale miejscem pełnym tajemnic, niebezpieczeństw i niezwykłych przygód.

Afryka jako miejsce akcji w powieści Sienkiewicza jest niezwykle zróżnicowana geograficznie. Historia dzieci zaczyna się w Port-Saidzie, rozwiniętym porcie nad Kanałem Sueskim, skąd wyruszają w podróż do Egiptu. Bohaterowie odwiedzają Medinet, El-Fajum i Gharak-el-Sultani, gdzie czytelnik zapoznaje się z malowniczymi krajobrazami, pełnymi bogatej roślinności i zwierząt. W dalszej części podróży trafiają do centralnego Sudanu, do takich miejsc jak Chartum, Omdurman czy Faszoda. Tutaj tło literackie staje się bardziej mroczne i niebezpieczne, odzwierciedlając polityczne napięcia i konflikty zbrojne, takie jak powstanie Mahdiego. Miejsca takie jak ziemie Wa-himy i Samburu, ukazują obszary dzikie i nieokiełznane, pełne plemion afrykańskich, z którymi dzieci się spotykają. Droga przez pustynię do Oceanu Indyjskiego to kulminacyjne wyzwanie dla bohaterów, którzy zmagają się z ekstremalnymi warunkami, aż w końcu docierają do Mombasy, końcowego celu swojej podróży.

W powieści "W pustyni i w puszczy" Sienkiewicz mistrzowsko oddaje bogactwo i kontrasty afrykańskiego krajobrazu. Pustynia, stepy i gęste puszcze to trzy główne typy terenu, z którymi bohaterowie muszą się zmierzyć. Pustynia, ze swoimi nagłymi burzami piaskowymi i brakiem wody, stanowi największe zagrożenie dla dzieci. Stepy, to nieskończone trawiaste przestrzenie, gdzie postacie często są zmuszone do pokonywania dużych odległości bez schronienia. Gęste puszcze, pełne dzikich zwierząt, to nie tylko tętniące życiem środowisko, ale również miejsce wielu niebezpieczeństw. Te różnorodne krajobrazy są realistycznie zobrazowane, a ich opisy dodają autentyczności przygodom Stasia i Nel.

Sienkiewicz również wiernie oddaje kulturowe i społeczno-polityczne realia ówczesnej Afryki. Zderzenie kultur europejskiej i lokalnych, widoczne jest na każdym kroku. Arabowie, dla których islam jest główną religią, mają swój specyficzny styl życia i system wartości. Ich sposób ubierania się, role społeczne, a także wierzenia, różnią się od tych znanych Stasiowi i Nel. Bohaterowie spotykają również różne afrykańskie plemiona, z ich tradycjami, wierzeniami, symbolami władzy i rytuałami wojskowymi. Wszystkie te elementy budują bogatą mozaikę kulturową, która stanowi tło dla głównej fabuły. W powieści widoczne są również społeczne kontrasty i relacje między grupami etnicznymi, co dodatkowo komplikuje sytuację dzieci. Konflikty plemienne, kolonialne napięcia i powstanie Mahdiego, przedstawione w powieści, stanowią ważne tło polityczne, które wpływa na losy bohaterów.

Afrykańska przyroda w powieści to nie tylko tło, ale również aktywny uczestnik wydarzeń. Sienkiewicz z pasją opisuje różnorodność flory i fauny kontynentu. Przyroda jest jednocześnie sprzymierzeńcem i wrogiem Stasia i Nel. Medinet, z jego krainą róż, kontrastuje z surową Pustynią Libijską, co ukazuje dwoistość afrykańskiej natury. Nil, ze swoimi rozlewiskami, jest zarówno źródłem życia, jak i niebezpieczeństwem, niosąc choroby. W powieści pojawiają się różne gatunki zwierząt, które dzieci muszą unikać lub z którymi się spotykają. Dzikie zwierzęta, takie jak dzik ndiri, stanowią śmiertelne zagrożenie, podczas gdy egzotyczne motyle i papugi wnoszą odrobinę piękna i koloru do surowej rzeczywistości bohaterów. Przyroda pełni również rolę symbolu – np. baobab, w którym ukrywają się Staś i Nel, staje się ich schronieniem i symbolem nadziei na przetrwanie.

Kolonialne realia XIX-wiecznej Afryki są ważnym elementem fabuły powieści. Powstanie Mahdiego, konflikt między Anglikami a lokalną ludnością, niewolnictwo i handel kością słoniową są doniosłymi tematami, które Sienkiewicz wplata w opowieść. Autentyczność tych problemów społecznych i politycznych dodaje powieści głębi, czyniąc ją nie tylko literaturą przygodową, ale również ważnym komentarzem społecznym. Sienkiewicz pokazuje, jak Europejczycy wpłynęli na afrykańskie społeczeństwa i jak zderzenie kultur miało daleko idące konsekwencje.

Podsumowując, powieść "W pustyni i w puszczy" jest niezwykłym przykładem literatury przygodowej i historycznej. Afryka, jako jeden z głównych bohaterów, wpływa na losy Stasia i Nel, kształtując ich charakter i ucząc ich przetrwania w ekstremalnych warunkach. Książka wprowadza czytelników w różnorodny i egzotyczny świat afrykańskiego kontynentu, ukazując jego piękno, zagrożenia i kulturę. Realistyczne opisy przyrody, społeczne i kulturowe realia oraz kontekst historyczno-polityczny sprawiają, że powieść ma trwałą wartość literacką i edukacyjną, przyciągając i fascynując czytelników wielu pokoleń. To dzieło Sienkiewicza jest nie tylko zapisem wspaniałej przygody, ale również hołdem dla bogactwa i różnorodności Afryki.