Opis stepu w powieści "W pustyni i w puszczy"

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 12.08.2024 o 11:23

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 8.08.2024 o 20:59

"W pustyni i w puszczy" Henryka Sienkiewicza to powieść przygodowa, która w barwny sposób opisuje przygody dwojga dzieci: Stasia Tarkowskiego oraz Nel Rawlison. Porwane przez powstańców mahdyjskich, bohaterowie udają się w niebezpieczną podróż przez Afrykę, gdzie ich wędrówka obfituje w różne wyzwania i egzotyczne scenerie. Jednym z istotnych elementów tej książki jest dokładny opis przyrody, który nie tylko wzbogaca fabułę, ale i dostarcza czytelnikom cennych informacji o afrykańskim środowisku.

W powieści szczególną rolę odgrywają dokładne opisy różnorodnych krajobrazów, przez które wędrują bohaterowie. Opisy te pełnią kilka istotnych funkcji: zapomagają kreowaniu atmosfery miejsca i czasu akcji, wprowadzają czytelnika w egzotyczny świat afrykańskiej natury, a także dodają głębi samej narracji o bohaterskich wyczynach Stasia i Nel. W sposób wyjątkowo sugestywny Sienkiewicz przedstawia czytelnikowi bliski kontakt z naturą, jaki jest udziałem bohaterów. Krajobrazy Afryki, choć odległe i nieznane polskiemu czytelnikowi początku XX wieku, stają się dzięki plastycznym opisom niemal namacalnie rzeczywiste.

W trakcie swojej podróży bohaterowie przemieszczają się przez różnorodne tereny, od pustynnych obszarów, po dzikie sawanny i stepy. Początkowo przemieszczają się przez rozległe pustynie, a po przebyciu pustyni Gezire, trafiają na teren afrykańskiego stepu. To właśnie wtedy krajobraz zmienia się zauważalnie – piaski i wydmy ustępują miejsce ogromnym przestrzeniom, które ciągną się aż po horyzont.

Step afrykański, który staje się sceną niektórych wydarzeń w powieści, to obszar o specyficznych i zmiennych warunkach klimatycznych. W ciągu dnia panują tu intensywne upały, podczas gdy noce bywają chłodne. Bohaterowie muszą dostosować się do tych zmiennych temperatur, co jest dodatkowym wyzwaniem w ich trudnej podróży. Gorące, słoneczne dni często wymagają poszukiwania cienia, który zapewniają ogromne drzewa takie jak akacje i nabaku. Akacje często oferują gumę sudańską (arabską), a drzewa nabaku stają się oazami ulgi od palącego słońca.

Roślinność stepu jest częściowo porośnięta zieloną trawą, miejscami tworzy również obszary przypominające bujną łąkę. W te krajobrazy wkomponowane są obszary bardziej gęstej roślinności, które można by nazwać dżunglami. Te zalesione fragmenty stepu stanowią wyjątkowy kontrast wobec otaczającej je trawiasta przestrzeni, a jednocześnie dodają uroku i różnorodności krajobrazowi.

Jednym z charakterystycznych elementów krajobrazu stepu są wysokie kopce termitów, zwane termitierami, które przypominają słupy i są łatwo rozpoznawalnym znakiem obecności tych owadów. Termitów, mimo swojej pozornej niepozorności, są istotnym elementem ekosystemu, a same termitiery są imponującymi konstrukcjami. Można je uznać za symbol zorganizowanego i uporządkowanego życia w afrykańskim chaosie przyrody.

Wieczorami, gdy dzień ustępuje miejsca nocy, step ożywa innymi dźwiękami. Charakterystyczne odgłosy fauny, takie jak śmiech hien, potęgują atmosferę niepokoju i egzotyki, która towarzyszy bohaterom w ich wędrówce. Hieny, symbol nocnych drapieżników, wprowadzają element niepewności i ryzyka, które stale towarzyszy Stasiowi i Nel.

Nieodłącznym elementem stepu są ludzie, którzy go zamieszkują. W powieści Sienkiewicza pojawiają się mahdyści, pasterze wielbłądów i bojownicy religijni. Ich stada wielbłądów oraz uzbrojeni wojowie stanowią odrębność od innych grup etnicznych i społecznych zamieszkujących Afrykę. Mahdyści różnią się od Beduinów nie tylko wyglądem, ale także zwyczajami i stylem życia. Mają ciemniejszą skórę, tatuaże nawiązujące do motywów szariatu na twarzach i piersiach oraz bujne, kręcone włosy pokrywane wapnem w celu ochrony przed owadami. Noszą także biżuterię wykonaną z kości słoniowej lub koralowca, co podkreśla ich odrębność kulturową i estetyczną.

Opis stepu w powieści "W pustyni i w puszczy" pełni niezwykle ważną rolę w kontekście całej fabuły. Tworzy bogate tło dla niezwykłych przygód i rozwija atmosferę podróży bohaterów. Sienkiewicz, poprzez barwne i detaliczne opisy, nie tylko przybliża czytelnikom afrykańską przyrodę, ale także angażuje ich w wyzwania, przed którymi stają bohaterowie. Opis stepu pozwala także czytelnikom na naukę o afrykańskich krajobrazach, roślinności i faunie, co dodaje powieści edukacyjnego wymiaru.

Wprowadzenie realistycznych, szczegółowych opisów przyrody pomaga również stworzyć atmosferę przygody, znacznie wzmagając napięcie i poczucie realności wydarzeń. Czytelnik dzięki temu może lepiej zrozumieć wyzwania, z którymi przyszło się zmierzyć bohaterom, a także lepiej wczuć się w ich sytuację. Opisy stepu, podobnie jak innych przyrodniczych motywów powieści, przyczyniają się do bogatego obrazu świata, który Sienkiewicz z pasją i precyzją odmalował.

Podsumowując, opisy stepu w powieści "W pustyni i w puszczy" są integralnym i niezbędnym elementem narracji. Stanowią one tło dla przygód głównych bohaterów, a jednocześnie dodają powieści autentyzmu i głębi. Dzięki nim czytelnik ma szansę przenieść się w egzotyczny świat afrykańskich krajobrazów, poznać lokalną florę i faunę oraz zrozumieć kulturowe konteksty, w których toczy się akcja. Sienkiewicz, poprzez swoje plastyczne opisy, nie tylko podnosi wartość literacką powieści, ale także wzbogaca wyobraźnię czytelnika i przybliża mu odległy, fascynujący kontynent.