Opisz zachowanie Hamleta po zabiciu Poloniusza. Jakie cechy ujawnia jego reakcja?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.06.2024 o 11:36

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 28.06.2024 o 10:55

#

1. Wprowadzenie do postaci Hamleta Hamlet, jeden z najbardziej złożonych bohaterów literackich, stanowi kluczową postać w dramacie Williama Szekspira. Jest księciem duńskim, synem zamordowanego króla Hamleta i królowej Gertrudy. Jego charakter cechuje niejednoznaczność – balansuje między stanami melancholii a gwałtowną ekspresją emocji. Obłęd, zarówno prawdziwy, jak i symulowany, towarzyszy mu przez większość dramatu, stanowiąc kluczowy element jego postępowania. Hamlet jest także postacią romantyczną, pełną refleksji filozoficznej i egzystencjalnych dylematów. Jego tajemniczość i głęboka introspekcja sprawiają, że jego motywy są trudne do jednoznacznej interpretacji. Główna motywacja Hamleta to chęć zemsty za śmierć ojca, której realizacja prowadzi do dramatycznych wydarzeń w królestwie. Decyzja Hamleta o udawaniu obłędu ma na celu zmylenie potencjalnych przeciwników i stworzenie sobie odpowiednich warunków do zemsty. Ta strategia wpływa nie tylko na Hamleta, lecz także na relacje z innymi bohaterami, takimi jak Gertruda, Klaudiusz, Poloniusz czy Ofelia, wprowadzając elementy niepewności i napięcia.

2. Ogólne tło wydarzeń

Przed omówieniem samego zabójstwa Poloniusza, warto przypomnieć kilka kluczowych momentów poprzedzających to wydarzenie. Po przybyciu ducha swego ojca, Hamlet dowiaduje się, że król został zamordowany przez swojego brata, Klaudiusza, obecnego króla. Duch nakazuje Hamletowi pomścić jego śmierć, co staje się główną osią działania młodego księcia.

Znakomitą okazją do potwierdzenia winy Klaudiusza jest dla Hamleta zorganizowanie spektaklu teatralnego w zamku. Scena odgrywana przez aktorów, przedstawiająca mord na królu, wywołuje gwałtowną reakcję Klaudiusza, co dla Hamleta stanowi potwierdzenie jego winy. Kolejnym kluczowym wydarzeniem jest spotkanie Hamleta z matką w jej komnacie, gdzie dochodzi do konfrontacji.

Rozwój

Podczas rozmowy Hamleta z matką, Poloniusz kryje się za kotarą, chcąc podsłuchiwać ich rozmowę. Hamlet, pełen zgorzknienia i pogardy wobec Gertrudy za szybkie poślubienie Klaudiusza, nie przebiera w słowach. Jego celem jest uświadomienie matki o moralnej degradacji, doradzając jej przy tym spowiedź i pokutę. Po tym, jak słyszy szmer za kotarą, Hamlet, przekonany, że to Klaudiusz, bez wahania wbija nóż.

4. Zabójstwo: impuls i natychmiastowa reakcja

Hamlet wykonuje swoje działanie szybko, nie zastanawiając się nad konsekwencjami. Kiedy odsuwa kotarę, okazuje się, że za nią znajduje się nie Klaudiusz, a Poloniusz. To odkrycie nie wywołuje w nim wielkich emocji – ogranicza się do żałowania, że nie udało mu się zabić króla.

Analiza reakcji Hamleta po zabójstwie

Pierwsza reakcja Hamleta po odkryciu tożsamości ofiary jest zaskakująca. Nie wydaje się on zaniepokojony czy pełen wyrzutów sumienia. Jego niemalże obojętne podejście do zabójstwa Poloniusza wskazuje na postępującą obojętność na ludzkie życie i konsekwencje swoich działań. Hamlet bardziej żałuje, że nie był to król, niźli czuje się winny z powodu śmierci Poloniusza.

6. Postawa moralna i psychiczna

Hamlet wydaje się usprawiedliwiać swoje czyny wiedzą o współpracy Poloniusza z Klaudiuszem. Choć mówi o nim z sarkazmem i chełpi się swoim czynem przed Gertrudą, trudno jednoznacznie określić, czy to z powodu dumy, czy raczej osłabionej wrażliwości na cierpienie innych. Jego duma z zabójstwa może być również przejawem jego frustracji i złości na otaczający go świat zdrady i intryg.

7. Zmiany w Hammecie: od wrażliwego inteligenta do oszalałego zabójcy

Proces transformacji Hamleta z wrażliwego filozofa do owładniętego żądzą zemsty zabójcy jest bardzo złożony. Jego wewnętrzne konflikty i psychiczne obciążenia w połączeniu z determinacją do pomści śmierć ojca prowadzą do stopniowego zatarcia granic moralnych. Hamlet, który początkowo był introspektywnym romantykiem, staje się coraz bardziej zdominowany przez swoje mroczne i impulsywne instynkty.

8. Impulsywność i brak odwagi cywilnej

Zabójstwo Poloniusza to działanie impulsywne, będące wynikiem desperacji i pragnienia zemsty. Hamlet często działa pod wpływem chwili, co czyni go nieprzewidywalnym. Jako narzędzie własnej zemsty, nie zawsze zdaje sobie sprawę z konsekwencji swoich działań. Zabójstwo Poloniusza staje się preludium do dalszych aktów przemocy i destrukcji, które będą miały katastrofalne skutki dla wszystkich zaangażowanych.

Wnioski

Zabójstwo Poloniusza ma znaczący wpływ na dalsze wydarzenia w dramacie. Jego śmierć prowadzi do trwałych zmian w psychice Hamleta, potęgując jego izolację i obłęd. To wydarzenie dodatkowo zaostrza napięcia w królestwie, powodując reakcje innych bohaterów, takich jak Gertruda, Klaudiusz i Laertes, które przyczyniają się do eskalacji konfliktów i tragedii.

10. Podsumowanie cech ujawnionych przez Hamleta

Reakcja Hamleta na zabójstwo Poloniusza ujawniła kilka kluczowych cech jego charakteru: determinację, zimną kalkulację, brak wyrzutów sumienia oraz moralną i psychiczną przemianę. Hamlet przechodzi od wrażliwego intelektualisty do oszalałego zabójcy, poświęcając swoje moralne wartości w imię zemsty. Jego zachowanie pokazuje ostateczne poświęcenie się idei zemsty, niezależnie od kosztów i ofiar. Śmierć Poloniusza staje się momentem kulminacyjnym w przemianie wewnętrznej Hamleta, podkreślając jego determinację i bezwzględność w realizacji swojego celu.

Wnioski te składają się na złożony psychologiczny portret Hamleta, który oscyluje między wrażliwością a brutalnością, między introwertycznym dylematem moralnym a bezwzględnym działaniem. Jego reakcja na zabójstwo Poloniusza stanowi klucz do zrozumienia głębi przemian zachodzących w tej tragicznej postaci.