Wahanie Hamleta jako wyraz odpowiedzialności za własny los i za swoje postępowanie. Rozprawka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.07.2024 o 14:07

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 27.07.2024 o 13:41

Hamlet, tytułowy bohater słynnego dramatu Williama Szekspira, jest jedną z najbardziej skomplikowanych i introspektywnych postaci literatury światowej. Jego tragiczna historia to opowieść o zemście, miłości, zdradzie, ale przede wszystkim o głębokim poczuciu odpowiedzialności za własne czyny i za los swojego królestwa. Zanim jednak zagłębimy się w analizę wahań Hamleta, warto przyjrzeć się bliżej sytuacji, w jakiej znalazł się książę Danii.

Wstęp opowieści Szekspira przedstawia Hamleta w momencie wielkiego kryzysu życiowego. Po śmierci swojego ojca, króla Danii, Hamlet wraca z Wittenbergi, aby wziąć udział w pogrzebie, tylko po to, by odkryć, że jego matka, Gertruda, poślubiła jego stryja Klaudiusza, który zajął tron. Sytuacja ta jest dla Hamleta źródłem wielkiego bólu i moralnych wątpliwości. Dla Hamleta śmierć ojca, zastępująca go na tronie postać Klaudiusza oraz nagły ślub jego matki są trudne do zaakceptowania i budzą w nim wewnętrzny konflikt.

Objawienie się ducha jego ojca stanowi przełomowy moment w dramacie. Duch ojca informuje Hamleta, że został zamordowany przez Klaudiusza, który zatruł go w trakcie snu, a po przejęciu tronu poślubił Gertrudę. Przybycie ducha jest dla Hamleta zarówno błogosławieństwem, jak i ciężarem. Duch ojca domaga się zemsty, co stawia Hamleta w trudnej sytuacji moralnej. Hamlet przysięga, że pomści śmierć ojca, jednak świadomość konsekwencji takiego czynu staje się dla niego źródłem ogromnych dylematów.

Osobowość Hamleta jest kluczowym elementem jego wahań. Jest to postać niezwykle wrażliwa, serdeczna i melancholijna. Hamlet, będąc studentem z zamiłowaniem do filozofii, posiada głęboką wrażliwość na sprawiedliwość i moralność. Jego natura jest sprzeczna z ideą morderstwa. Hamlet nie jest typem człowieka zdolnego do wyrachowanego aktu zemsty. Jego poczucie moralności przeciwdziała jego obowiązkowi wobec ojca. To zderzenie między obowiązkiem a wrodzoną wrażliwością powoduje w nim nieustanny konflikt wewnętrzny.

Dylemat moralny Hamleta jest wielopłaszczyznowy. Z jednej strony czuje silne zobowiązanie wobec ojca, by pomścić jego śmierć, z drugiej zaś strony zastanawia się, czy zemsta może być moralnie uzasadniona. Hamlet zastanawia się, czy zabicie Klaudiusza nie uczyni z niego takiego samego złoczyńcy jak jego stryj. Hamlet jest świadomy, że każda decyzja, którą podejmie, będzie miała dalekosiężne konsekwencje zarówno dla niego samego, jak i dla całego królestwa.

W trakcie całego dramatu Hamlet nie przestaje głęboko rozmyślać nad sensem życia i śmierci. Najbardziej znany fragment dramatu, monolog "Być albo nie być", jest wyrazem jego głębokiego kryzysu egzystencjalnego. W monologu tym Hamlet zastanawia się nad wartością życia i rozważa samobójstwo jako sposób na uwolnienie się od cierpienia. Jego refleksje na temat śmierci i niepewności co do życia po śmierci ukazują wewnętrzny chaos, w jakim się znajduje. Hamlet obawia się, że po śmierci czeka go coś gorszego niż życie pełne bólu i cierpienia, co powstrzymuje go przed odebraniem sobie życia.

Wahania Hamleta są także wyrazem jego odpowiedzialności za los ojczyzny. Zdaje sobie sprawę, że jego czyny mają wpływ nie tylko na jego własne życie, ale także na przyszłość Danii. Hamlet jest świadom, że jego decyzje mogą prowadzić do chaosu i anarchii w królestwie. Dlatego każda jego decyzja jest przemyślana i analizowana pod kątem możliwych konsekwencji. Hamlet nie chce być nie tylko pogromcą Klaudiusza, ale również obrońcą moralności i sprawiedliwości.

Hamlet to nie tylko postać pełna refleksji, ale także człowiek o ogromnym intelekcie. Jest marzycielem, filozofem, ale także realistą, który zdaje sobie sprawę z realiów i konsekwencji swoich działań. Jego inteligencja i zdolność do głębokiej analizy sytuacji czynią go postacią wielowymiarową. Hamlet nie podejmuje decyzji impulsowo, ale rozważa je na każdym kroku, co pokazuje jego głęboką odpowiedzialność.

Podsumowując, wahania Hamleta w dramacie Szekspira są wyrazem jego głębokiego poczucia odpowiedzialności za własny los i postępowanie. Hamlet jest świadomy, że każda jego decyzja ma konsekwencje zarówno dla niego, jak i dla całego królestwa. Jego dylematy moralne, wahania i głębokie refleksje nad sensem życia i śmierci są wyrazem jego odpowiedzialności za własne czyny. Jest to postać, która, mimo swoich wewnętrznych konfliktów, stara się działać w sposób zgodny z własnymi przekonaniami i wartościami, co czyni go jednym z najbardziej fascynujących i złożonych bohaterów literatury światowej.

Wnioski końcowe potwierdzają, że wahania Hamleta, zamiast być oznaką słabości czy lęku, stanowią odzwierciedlenie jego głębokiego poczucia odpowiedzialności i moralnej rozterki. Hamlet to postać, która swoją introspekcją i dylematami przysłużyła się do stworzenia uniwersalnego obrazu człowieka, który stoi przed trudnymi wyborami w życiu i stara się działać w sposób, który jest zgodny z jego moralnością i poczuciem sprawiedliwości.