Bohaterowie literaccy wobec losu. W argumentacji odwołaj się do wybranej lektury obowiązkowej oraz do innego utworu literackiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.06.2024 o 22:18

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 28.06.2024 o 21:36

I. Wstęp

Los, jako odwieczny temat literacki, jest stale obecny w twórczości pisarzy wielu epok. Stał się on obiektem fascynacji literatów, którzy próbują zbadać jego tajemnice i ukazać jego wpływ na ludzkie życie. Twórcy literatury od najdawniejszych czasów poszukują odpowiedzi na pytania dotyczące istnienia losu, jego nieuchronności oraz wpływu na wolną wolę człowieka. W konsekwencji, postacie literackie często muszą zmierzyć się z przeznaczeniem, kwestionując jego nieuchronność i starając się go zmienić. Przykłady takich losów znajdujemy w wielu kanonicznych utworach, gdzie bohaterowie podejmują próby zrozumienia oraz obłaskawienia nieuchronnego przeznaczenia.

2. Przedstawienie celów pracy:

Celem niniejszej pracy jest analiza postaw bohaterów literackich wobec losu, na podstawie dwóch utworów literackich: "Makbeta" Williama Szekspira oraz "Z legend dawnego Egiptu" Bolesława Prusa. W obu tych dziełach bohaterowie muszą zmagać się z przepowiedniami i nieuniknionymi wydarzeniami, które w znaczny sposób wpływają na ich życie. Poprzez analizę tych utworów, praca ma na celu ukazać, jak różnorodnie mogą być przedstawione losy bohaterów oraz jakie wnioski można wyciągnąć dotyczące ludzkiej natury w kontekście losu i przeznaczenia.

3. Teza:

Bohaterowie literaccy, mimo uznania nieuchronności losu, walczą do samego końca, co jest wyrazem ludzkiej natury. Ich upór i determinacja stanowią integralny element ich charakteru, który jest jednocześnie ich siłą i słabością. Pomimo świadomości nieuchronności losu, bohaterowie literaccy nie rezygnują z prób zmiany swojego przeznaczenia, co ukazuje głęboko zakorzenioną w człowieku potrzebę kontroli nad własnym życiem.

II. Wielość podejść do rozumienia losu

W starożytnej Grecji koncepcja losu była ściśle związana z pojęciem fatum. Fatum było traktowane jako nieuchronna siła kosmiczna, która wprawiała w ruch wydarzenia w życiu człowieka bez jego zgody czy wiedzy. Często wyobrażano sobie je jako boską wolę, której podlegały zarówno ziemskie istoty, jak i bogowie. Jeden z kluczowych motywów starożytnych mitów to samowypełniająca się przepowiednia, która stwierdzała, że przewidziane zdarzenia, niezależnie od ich tragicznego charakteru, muszą się spełnić, ponieważ są częścią zaplanowanego porządku kosmicznego. Los, jako siła zewnętrzna, determinował każdy aspekt życia ludzkiego, od narodzin aż do śmierci, odbierając jednocześnie człowiekowi poczucie wolnej woli.

2. Innowacje literackie Szekspira:

William Szekspir zrewolucjonizował podejście do tematu losu, wplatając w swoje utwory elementy nadprzyrodzone oraz ludzką wolę. W "Makbecie" autor ukazuje niezwykły mariaż siły nadprzyrodzonej, reprezentowanej przez wiedźmy, oraz ludzkiej ambicji i wolnej woli. Makbet, świadomy przepowiedni dotyczącej swojej przyszłości, ulega wpływowi zewnętrznym mocom, ale jednocześnie podejmuje niezależne decyzje, które napędzają go ku zgubie. Szekspir zdaje się kwestionować tradycyjne rozumienie fatum jako absolutnej i nieuchronnej siły, sugerując, że człowiek, mimo swoich ograniczeń, ma pewien stopień kontroli nad swoim losem, co czyni jego upadek tym bardziej tragicznym.

III. Charakterystyka Makbeta

"Makbet" zaczyna się od spotkania tytułowego bohatera z trzema wiedźmami, które przepowiadają mu przyszłość. W momencie, gdy wiedźmy mówią, że Makbet zostanie królem, budzi się w nim ambicja, która staje się siłą napędową jego działań. Wszystko, co następuje potem, jest wynikiem próby realizacji przepowiedni i ucieczki przed jej negatywnymi aspektami. Przepowiednia wiedźm pełni rolę katalizatora, budząc w Makbecie mroczne pragnienia i ambicje, które winnym razie mogłyby nigdy nie ujrzeć światła dziennego.

2. Próby uniknięcia przeznaczenia:

Makbet, pod wpływem przepowiedni oraz rad swojej żony Lady Makbet, angażuje się w szereg morderczych działań, aby spełnić swoje przeznaczenie. Zabija króla Dunkana, aby zająć jego miejsce na tronie, a następnie morduje Banquo, by uniknąć przepowiedni, wedle której potomkowie Banquo będą rządzić Szkocją. Jednak, pomimo jego wysiłków, staje się jasne, że los, którego stara się uniknąć, jest nieunikniony. Widmo zguby wisi nad Makbetem aż do samego końca, a jego próby oszukiwania losu jedynie przyspieszają jego upadek.

3. Postawa Makbeta wobec losu:

Postać Makbeta jest typowym przykładem bohatera tragicznego, który jest świadomy nieuchronności swojego przeznaczenia, ale mimo to walczy do samego końca. Jego los jest z góry przesądzony, jednak Makbet nie poddaje się bez walki. Umiera z mieczem w ręku, co jest symbolem jego nieustępliwości i odwagi. W działaniach Makbeta obecne jest również głębokie tragiczne piękno, ukazujące nieugiętą ludzką naturę wobec przeznaczenia, co dodaje jego postaci dodatkowej warstwy głębi i uniwersalizmu.

IV. "Z legend dawnego Egiptu" Bolesława Prusa i jego bohaterowie

Bolesław Prus w swojej noweli "Z legend dawnego Egiptu" ukazuje bohaterów, którzy również muszą zmierzyć się z nieuchronnością losu. Horus, stary skryba, czuje się zobowiązany do wprowadzenia zmiany w społeczeństwie, a jego działania są motywowane chęcią zrewolucjonizowania istniejącego porządku. Z drugiej strony Ramzes, wnuk Decka Harouna, decyduje się zażyć niebezpieczny lek mimo przepowiedni, że może go to kosztować życie. Wybory tych bohaterów, podobnie jak w przypadku Makbeta, oddają ich duchową walkę z przekleństwem losu.

2. Determinacja i walka:

Horus, mimo swojego wieku i ograniczeń, pozostaje oddany swoim wartościom i czeka na odpowiedni moment, by wkroczyć do akcji. Jego postawa wobec losu jest niezwykle determinacja i pełna niewzruszonej wiary w możliwość zmiany. Ramzes, zażywając niebezpieczny lek, wyraża swoją wolę do przeciwstawienia się losowi, nawet jeśli oznacza to ryzyko śmierci. Obaj bohaterowie przejawiają głęboko zakorzenioną potrzebę działania i walczenia z nieuchronnym przeznaczeniem, co ukazuje ich silne charaktery i niezmienność ludzkiej natury.

3. Postawa poddania i akceptacji:

Mimo że bohaterowie Prusa pokazują determinację i wolę walki, ostatecznie akceptują swoje ograniczenia wynikające z losu. Postać Ramzesa, mimo swojego buntu, musi uznać, że jego działania nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Podobnie jak w przypadku Makbeta, bohaterowie Prusa w końcu rezygnują z niemożliwej walki, uznając nieuchronność przeznaczenia. Jednak ich poprzednie działania świadczą o niezłomności ludzkiego ducha, który, nawet w obliczu nieuchronnej zguby, stara się znaleźć sposób na zmienienie swojego losu.

V. Podsumowanie

Postawy Makbeta oraz bohaterów z "Z legend dawnego Egiptu" pokazują, że walka z losem jest uniwersalnym elementem ludzkiej natury. Mimo świadomości nieuchronności swojego przeznaczenia, bohaterowie literaccy nie rezygnują z prób zmiany swojego losu. Makbet i postacie Prusa ukazują, że ludzka determinacja i wolność działania są nieodłącznymi elementami naszej egzystencji, które mogą zarówno prowadzić do tryumfu, jak i do tragicznego upadku. Porównanie tych dwóch utworów literackich ilustruje, że motyw losu w literaturze jest szeroki i zróżnicowany, ale zawsze głęboko zakorzeniony w ludzkiej kondycji.

2. Refleksje końcowe:

Los jest elementem nieuniknionym, ale jednocześnie inspirującym do działania. Bohaterowie literaccy, mimo uznania swojej bezsilności wobec przeznaczenia, nie rezygnują z walki, co pokazuje głębokie zrozumienie ludzkiego dążenia do kontroli nad własnym losem. Ich walka z losem, mimo że często skazana na niepowodzenie, ukazuje piękno i tragizm ludzkiego ducha. Jest to przesłanie, które można odnieść również do współczesności, gdzie ludzie nadal dążą do kontroli nad swoim losem, mimo świadomości nieuchronności wielu aspektów swojego życia.

VI. Zakończenie

Bohaterowie literaccy, zarówno w "Makbecie" Szekspira, jak i w "Z legend dawnego Egiptu" Prusa, pokazują siłę i nieugiętość ludzkiego ducha w obliczu losu. Ich postawy wobec przeznaczenia są pełne determinacji i odwagi, mimo świadomości nieuchronności swojego losu. Analiza tych dwóch utworów literackich pozwala lepiej zrozumieć ludzką naturę i nieustające dążenie do wolności i kontroli nad swoim losem.

2. Odwołanie do współczesności:

Wnioski płynące z analizy postaw bohaterów literackich wobec losu można również odnieść do współczesności. W dzisiejszym świecie ludzie nadal muszą zmagać się z nieuchronnością wielu aspektów swojego życia, ale to nie powstrzymuje ich przed walką o lepszą przyszłość. W ten sposób literatura, niezależnie od epoki, w której powstała, pozostaje niezwykle aktualna i inspirująca, pokazując, że ludzkie dążenie do kontroli nad własnym losem jest uniwersalne i trwałe. Powinniśmy czerpać z tych literackich przykładów inspirację, by nie poddawać się w obliczu trudności, ale próbować kształtować swój los, mimo nieuchronnych przeszkód.