Hamlet jako bohater tragiczny

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 13:11

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 3.07.2024 o 13:01

Wstęp

Tragizm jako kategoria literacka wywodzi się z czasów starożytnych, gdzie znalazł swoje miejsce w tragediach greckich takich autorów jak Sofokles czy Eurypides. Tragizm w literaturze oznacza sytuację, w której bohater skonfrontowany jest z nieuniknioną katastrofą niezależnie od podjętych przez niego działań. Każda decyzja prowadzi do nieszczęścia, a bohater nie ma możliwości ucieczki przed swoim losem. Pojęcie tragizmu jest ściśle związane z losem, fatum, który determinuje życie postaci literackiej i doprowadza ją do zguby.

Choć tragedia wywodzi się z antyku, jej popularność i znaczenie przetrwały przez wieki. W literaturze nowożytnej jednym z najbardziej znamiennych przykładów tragedii jest "Hamlet" Williama Szekspira. Postać Hamleta, księcia duńskiego, jest często przywoływana jako podręcznikowy przykład bohatera tragicznego, którego los wystawia na próbę, zmuszając go do wyboru między sprzecznymi, katastrofalnymi możliwościami.

Teza Hamlet jest podręcznikowym przykładem bohatera tragicznego, ponieważ zostaje postawiony w beznadziejnej sytuacji, zmuszony do wyboru między sprzecznymi, ale równie katastrofalnymi możliwościami.

Rozwinięcie

Tło fabularne

Hamlet jest księciem duńskim, synem króla Hamleta i królowej Gertrudy. Jego życie zostaje wywrócone do góry nogami po śmierci ojca, która, jak się później okazuje, nie była wynikiem naturalnych przyczyn. Tron Duński obejmuje brat zmarłego króla, Klaudiusz, który szybko poślubia wdowę po swoim bracie, Gertrudę. Hamlet zostaje zatem skonfrontowany z nowymi realiami politycznymi i rodzinnymi, które budzą w nim głębokie poczucie niesprawiedliwości i moralnego sprzeciwu.

Charakterystyka Hamleta jako postaci

Hamlet jest postacią głęboko melanholijną i pesymistyczną. Jego wysoka inteligencja i przenikliwość sprawiają, że jest on nieustannie pogrążony w myślach i refleksjach na temat życia, śmierci i moralności. Wysokie normy etyczne, które wyznaje, dodatkowo komplikują jego życie, gdyż każdy jego wybór jest dogłębnie analizowany pod kątem moralnym. Jego moralna wrażliwość jest zarówno jego siłą, jak i słabością, prowadząc go do kryzysów wewnętrznych i głębokiego cierpienia.

Reakcja na objawienie ducha ojca

Punktem zwrotnym w życiu Hamleta jest objawienie się ducha jego zmarłego ojca. Duch Króla Hamleta informuje syna, że został zamordowany przez swojego brata Klaudiusza, który nie tylko przejął tron, ale również poślubił Gertrudę. Duch prosi Hamleta o zemstę na jego oprawcy, co stawia młodego księcia w sytuacji nie do pozazdroszczenia. Hamlet, przed którym jawią się teraz dwa możliwe scenariusze: spełnienie prośby ducha i pomszczenie ojca lub odstąpienie od zemsty, każde ze swoich decyzji, prowadzi w końcu do nieszczęścia.

Wewnętrzna walka Hamleta

Od momentu spotkania z duchem ojca Hamlet przeżywa głęboki konflikt moralny. Z jednej strony czuje obowiązek pomszczenia śmierci ojca, z drugiej jego moralna wrażliwość i ludzka empatia hamują go przed dokonaniem morderstwa. Aby zyskać na czasie i uniknąć bezpośredniego konfrontacji, Hamlet postanawia udawać szaleństwo. Jego decyzja prowadzi do dalszej alienacji i stopniowego oddalania się od rzeczywistości. Jego refleksje nad sensem istnienia, tak jak w słynnym monologu „Być albo nie być”, tylko pogłębiają jego rozterki i prowadzą do krańcowej rozpaczy.

Dążenie do zemsty

Pomimo swoich wątpliwości, Hamlet postanawia upewnić się co do winy Klaudiusza. Organizuje przedstawienie teatralne, w trakcie którego aktorzy odtwarzają scenę morderstwa jego ojca. Reakcja Klaudiusza ujawniona podczas tego przedstawienia utwierdza Hamleta w przekonaniu o jego winie. Decyzja o zemście staje się dla Hamleta nieunikniona.

Konsekwencje podjętych działań okazują się tragiczne. W trakcie jednej z kłótni Hamlet przypadkowo zabija Poloniusza, ojca swojej ukochanej Ofelii. Śmierć Poloniusza prowadzi do obłędu i śmierci Ofelii, a także do pragnienia zemsty ze strony jej brata, Laertesa. Dochodzi do pojedynku między Hamletem a Laertesem, który kończy się śmiercią obu protagonistów, a także Gertrudy i Klaudiusza.

Konsekwencje i odpowiedzialność Hamleta

Hamlet jest bohaterem, który musi zmierzyć się z ogromnymi konsekwencjami swoich działań. Jego dążenie do zemsty, choć motywowane przez poczucie sprawiedliwości, prowadzi do serii tragedii i śmierci bliskich mu osób. Ofiary jego dążeń, takie jak Poloniusz, Ofelia, Laertes, a nawet jego matka Gertruda, są skutkiem jego wyborów. Hamlet zmaga się z ciężarem moralnym swoich decyzji, zdając sobie sprawę, że jego działania mają nieprzewidywalne i często katastrofalne skutki dla innych ludzi.

Analiza wyborów Hamleta

Hamlet stojący przed wyborem: czy zrezygnować z zemsty i żyć w świadomości niesprawiedliwości, czy pomścić ojca, ryzykując życie i szczęście swoich bliskich, jest przykładem bohatera tragicznego. Każda z tych decyzji niesie za sobą ogromne ciężary moralne i psychologiczne. Hamlet, ze swoją skomplikowaną naturą i głęboką introspekcją, nie jest w stanie dokonać łatwego wyboru. Ostatecznie jego decyzje wynikają z jego wewnętrznej walki, pragnienia sprawiedliwości, ale też niemożliwości pogodzenia się z okrucieństwem świata, w którym przyszło mu żyć.

Zakończenie

Ocena postaci Hamleta

Hamlet jest bez wątpienia jedną z najbardziej tragicznych postaci literatury światowej. Jego życie i wybory są naznaczone głębokim cierpieniem, moralnymi dylematami i nieuniknionymi katastrofami. Jego tragizm polega na tym, że mimo swojego intelektu i wrażliwości jest skazany na zgubę w starciu z brutalną rzeczywistością. Postać Hamleta wpłynęła na literaturę, teatr i kino, stając się ikoną bohatera tragicznego, którego losy poruszają i skłaniają do refleksji.

Podsumowanie tragizmu Hamleta

Tragizm Hamleta wynika z nieuniknionych okoliczności, które determinują jego sytuację. Jego wybory, choć motywowane pragnieniem sprawiedliwości, prowadzą do katastrofy, której nie może uniknąć. Jako bohater tragiczny, Hamlet jest skomplikowaną i wielowymiarową postacią, której losy są pełne niejednoznaczności i głębokiej refleksji nad istotą człowieczeństwa, moralności i sensu życia. Hamlet, choć nie rozpoczął łańcucha tragicznych wydarzeń, jego odpowiedź na nie wzbudza współczucie i pokazuje, jak niezrozumiała i niejednoznaczna jest ludzkę egzystencję w obliczu nieuniknionego fatum.