Czy sztuka może przynieść odpowiedzi na pytania o kondycję ludzką? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do fragmentu Ludzi bezdomnych Stefana Żeromskiego oraz wybranych tekstów kultury.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 22:35
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 3.07.2024 o 22:18
Streszczenie:
Sztuka, poprzez prace takie jak "Krzyk", "Ludzie Bezdomni" i "Albatros", przywołuje tajemnice ludzkiej duszy i kondycji, inspirując do refleksji oraz zbliżenia i zrozumienia między ludźmi. ??✍️
I. Wstęp
Sztuka to jedno z najbardziej złożonych i wielowymiarowych pojęć, jakie ludzkość kiedykolwiek stworzyła. Od zarania dziejów stanowiła ona sposobność do wyrażania najgłębszych emocji, myśli i tęsknot człowieka. Definiując sztukę, możemy opisać ją jako działalność człowieka, która polega na tworzeniu dzieł, przynoszących estetyczne doznania, ale również skłaniających do refleksji nad kondycją ludzką. Istota sztuki nie jest jednoznaczna - jej cel i funkcje zmieniały się na przestrzeni wieków. Niejednokrotnie artyści postulowali ideę tzw. „czystej sztuki”, która miałaby być celem samym w sobie, wolnym od jakichkolwiek moralnych czy filozoficznych zobowiązań. Niemniej jednak wielu twórców i dzieł dowodzi, że sztuka potrafi wykraczać poza estetyczne granice i stawać się narzędziem do zrozumienia ludzkiej natury.Zatem, czy sztuka może przynieść odpowiedzi na pytania o kondycję ludzką? Wierzę, że tak. W niniejszym wypracowaniu postaram się uzasadnić tę tezę, przedstawiając trzy konkretne argumenty oparte na analizie obrazu "Krzyk" Edvarda Muncha, fragmentu "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego oraz wiersza "Albatros" Charlesa Baudelaire'a.
II. Argumenty potwierdzające tezę
Argument 1: "Krzyk" Edvarda Muncha
Obraz "Krzyk" stworzony przez norweskiego malarza Edvarda Muncha w 1893 roku jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i emocjonalnie intensywnych dzieł w historii sztuki. Na pierwszy rzut oka, widz dostrzega charakterystyczną postać stojącą na molo. Tło obrazu przedstawia barwne ujęcie czerwieniejącego horyzontu i błękitnej toni wody, a na drugim planie widać elegancko ubrane postaci, skierowane plecami do widza. Centralnym elementem dzieła jest człowiek otwierający szeroko usta w wyrazie wydającym się krzykiem - być może strachu, egzystencjalnej grozy, a może samotności.Obraz ten można interpretować na wiele sposobów. Postać na nim może być symbolem kogokolwiek, a tajemnicza reakcja emocjonalna staje się punktem wyjściowym dla rozmaitych analiz. Większość interpretacji skupia się na idei, że postać krzyczy ze strachu i poczucia wewnętrznej pustki. Prace Muncha są powszechnie uznawane za przedstawienie stanów duszy człowieka - mniej interesują go zewnętrzne atrybuty fizyczne, a bardziej wnętrze i emocje.
Na poziomie głębszym "Krzyk" stał się plastycznym wyrazem wewnętrznej kondycji człowieka. Sztuka Muncha niejednokrotnie odnosi się do wewnętrznych kryzysów, które odczuwał sam artysta oraz społeczeństwo jego czasów. Poprzez takie dzieło, sztuka może stać się medium wyrażającym duchową prawdę - prawdą tą jest wewnętrzna walka człowieka ze swoimi lękami, niepewnością i samotnością w olbrzymim oraz często niezrozumiałym świecie.
Argument 2: Fragment "Ludzi Bezdomnych" Stefana Żeromskiego
"Ludzie Bezdomni" to utwór Stefana Żeromskiego, który w szczególny sposób dotyka problematyki społecznej, moralnej i filozoficznej. W jednym z kluczowych fragmentów powieści pojawia się rozmowa doktora Judyma, Joasi Podborskiej i sióstr Orszeńskich na temat obrazu Pierre’a Puvis de Chavannes’a "Rybak". Opisane dzieło plastyczne wywołuje u bohaterów różnorodne refleksje i emocje.Doktor Judym zwraca uwagę na kontrast pomiędzy elegancją i bogactwem elit, a cierpieniem i trudami życia rybaka przedstawionego na obrazie. Dostrzega w tym pewną ironię - elity przejmują się artystycznym wyrazem dzieła, jednocześnie obojętnie przechodząc obok realnego ludzkiego cierpienia. Judym jako postać reprezentuje głęboką troskę o społeczną i moralną kondycję społeczeństwa, co jest rzadką cechą w jego otoczeniu.
W tym fragmencie sztuka pełni rolę symbolicznej przenośni ukazującej kondycję moralną i duchową człowieka. Obraz rybaka staje się narzędziem refleksji na temat hipokryzji społeczeństwa, które z jednej strony może wzruszać się dziełem sztuki, a z drugiej - ignorować prawdziwe, codzienne dramaty zwykłych ludzi. Żeromski, używając tego literackiego obrazu, skłania czytelnika do głębokiej analizy swoich własnych postaw wobec cierpienia i społecznej niesprawiedliwości.
Poprzez to literackie medium sztuka nie tylko przedstawia, ale również rezonuje z wewnętrznymi stanami duszy człowieka. Widzząc obojętność wobec cierpienia, czytelnik dostrzega analogię do własnych doświadczeń i refleksji na temat ludzkiej natury, w której często zakorzeniona jest hipokryzja i brak empatii.
Argument 3: Wiersz "Albatros" Charlesa Baudelaire'a
"Albatros" to jeden z najbardziej znanych wierszy Charlesa Baudelaire'a, pochodzący z jego zbioru "Kwiaty zła". Opisuje on losy wielkiego ptaka morskiego, schwytanego przez marynarzy, którzy przenoszą go na pokład statku. Na otwartym morzu albatros jest panicznym władcą nieba, natomiast na lądzie, oswojony przez ludzi, staje się niewydolną i pokraczną ciekawostką.Interpretuje się ten wiersz na wiele sposobów, ale kluczowym elementem jest postać albatrosa jako symbolu poety i jego doli. Jak wielki ptak unoszący się na wietrze, tak poeta wznosi się nad rzeczywistość, korzystając z swojego artystycznego talentu. Jednak duże, potężne skrzydła stają się uciążliwe, kiedy poeta musi zgodnie z normami społecznymi funkcjonować w zwyczajnym świecie.
To, co artyście zapewnia wzrost duchowy i artystyczny, staje się jego przekleństwem w codziennym życiu. Baudelaire ukazuje socjalne niedopasowanie artystów wynikające z ich szczególnej kondycji duchowej, gdzie ich artystyczny dar staje się zarówno siłą, jak i ciężarem. "Albatros" jest wyrazem wewnętrznej izolacji artysty, który z powodu swojego talentu nie pasuje do zwykłego społeczeństwa.
Podobnie jak w poprzednich przykładach, sztuka poezji staje się medium wyrażającym wewnętrzne stany i refleksje nad kondycją ludzką. Przede wszystkim podkreśla ona trudności w komunikacji i zrozumieniu pomiędzy artystą a społeczeństwem, co może być interpretowane jako jedna z fundamentalnych prawd o ludzkiej naturze.
III. Zakończenie
Podsumowując, omówione dzieła ukazują, że sztuka ma niezwykłą zdolność do wyrażania kondycji ludzkiej. Obraz "Krzyk" Edvarda Muncha, pełen emocjonalnego napięcia, ukazuje wewnętrzny świat lęku i samotności, stanowiąc metaforę duchowych stanów człowieka. Fragment "Ludzi Bezdomnych" Stefana Żeromskiego prezentuje moralne dysonanse w społeczeństwie, ukazując sztukę jako narzędzie głębokiej refleksji nad hipokryzją i empatią. Natomiast wiersz "Albatros" Charlesa Baudelaire'a przedstawia wewnętrzny konflikt artysty, którego talent staje się zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem.Sztuka, przez swoje różnorodne formy i bogactwo interpretacyjne, stanowi medium, które pozwala na głębokie zrozumienie i odkrywanie duchowych prawd ludzkiego istnienia. Wzbudza empatię, refleksję oraz potrzebę zbliżenia i zrozumienia pomiędzy ludźmi, co czyni ją niezastąpionym narzędziem do eksploracji kondycji ludzkiej. W społeczeństwie skłonnym do powierzchowego traktowania rzeczywistości, sztuka jest tym, co pozwala przeniknąć w głąb duszy, otwierając drzwi do najgłębszych zakątków ludzkich emocji i myśli.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 22:35
O nauczycielu: Nauczyciel - Renata K.
Od 11 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i pokazuję, że skuteczne pisanie to zestaw umiejętności, których można się nauczyć. Przygotowuję do matury i egzaminu ósmoklasisty, łącząc krótkie instrukcje z praktyką. Na lekcjach jest spokojnie, jasno i konkretnie — krok po kroku. Uczniowie cenią uporządkowane materiały i poczucie, że robią realny postęp.
Wypracowanie jest bardzo rzetelne, bogate w treść i starannie argumentowane.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się