Jakie są podobieństwa i różnice między Arturem z Tanga a Konradem z III części Dziadów?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.07.2024 o 12:32

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 7.07.2024 o 12:18

Tango" Sławomira Mrożka i III część "Dziadów" Adama Mickiewicza to dwa diametralnie różne utwory literackie, które wydają się nie mieć ze sobą nic wspólnego. Jednakże, kiedy przyjrzymy się bliżej dwóm głównym bohaterom tych dzieł — Arturowi i Konradowi — zauważymy, że łączy ich pewna głęboka wspólnota doświadczeń oraz podobieństwa w ich charakterach i celach życiowych. Obaj bohaterowie mają wspólny mianownik w postaci buntu przeciwko zastanej rzeczywistości oraz nieudanych prób zmiany świata, lecz sposób, w jaki realizują swoje dążenia, oraz ich motywacje różnią się zdecydowanie. Celem tego wypracowania jest zagłębienie się w te podobieństwa i różnice oraz analiza, jak wpływają one na końcowe losy obu postaci.

Konrad, główny bohater III części "Dziadów" Adama Mickiewicza, to postać niezwykle złożona i tragiczna. Jego historia rozpoczyna się w klasztorze bazylianów w Wilnie 1 listopada 1823 roku. Przeszłość Konrada, który wcześniej był znany jako Gustaw, jest naznaczona cierpieniem z powodu nieszczęśliwej miłości, która doprowadziła go do próby samobójczej, co opisane jest w II części dramatu. Jako Konrad, staje się symbolem narodowego buntu i pragnie walczyć o wolność ojczyzny.

Konrad to postać wybitna, poeta, któremu przypisywane są zdolności wieszczce. Jego poezja jest dla niego „cząstką Bożej iskry twórczej,” za pomocą której wierzy, że jest w stanie kreować rzeczywistość. Ta wiara w swoją twórczość literacką jako narzędzie zmiany świata świadczy o jego niezwykłej ambicji oraz poczuciu misji. Jego motywacje są głęboko zakorzenione w patriotyzmie i miłości do ojczyzny. Pragnie narodowej wolności i odnowy świata, co stanowi sedno jego buntu. Konflikt z Bogiem, który wyraża się najbardziej dramatycznie podczas Wielkiej Improwizacji, jest efektem jego frustracji z powodu niespełnionego pragnienia uzyskania boskich zdolności. Konrad pragnie stać się demiurgiem, twórcą nowego, sprawiedliwego świata, lecz napotyka jedynie na ograniczenia własnej ludzkiej natury. Nieudane próby osiągnięcia swoich celów prowadzą do jego tragicznego finału, gdzie w wyniku wewnętrznego konfliktu z Bogiem i własnymi ambicjami, zostaje posłany w nieznaną drogę, nie osiągnąwszy zamierzonych celów.

Artur, główny bohater "Tanga" Sławomira Mrożka, również jest postacią tragiczną, choć jego kontekst społeczny i rodzinna historia różnią się od losów Konrada. Artur jest synem Eleonory i Stomila, wywodzącym się z rodziny rewolucjonistów, którzy starali się obalić tradycyjne wartości i dawny porządek świata. Paradoksalnie, to właśnie w takim środowisku Artur dorasta, doświadczając chaosu i upadku starych zasad, co wywołuje w nim pragnienie przywrócenia porządku. Jest to nadzwyczaj ironiczne, jako że jego bunt jest skierowany przeciwko buntowi jego rodziców.

Charakterystyka Artura ukazuje go jako osobę kontestującą stan rzeczywistości i dążącą do przywrócenia norm, którymi gardziło poprzednie pokolenie. Pragnie wprowadzić stary porządek w domu i znaleźć w tym swoją tożsamość. Zamierza ożenić się z Alą, co postrzega jako symbol powrotu do normalności i stabilizacji. Jednak jego nadzieje zostają zdradzone przez wyznanie Ali o zdradzie z Edkiem. W wyniku tego odkrycia jego plany legną w gruzach, a jego pragnienie władzy jako syntezy porządku i buntu zostaje brutalnie zakończone. Tragiczny finał Artura, który ginie z rąk cynicznego Edka, ilustruje tragikomedię jego losów, ukazując, jak próba przywrócenia normalności kończy się absolutnym chaosem.

Zarówno Konrad, jak i Artur, to postacie buntowników walczących przeciwko zastanej rzeczywistości. Obaj bohaterowie pragną dokonać zmiany świata, choć ich cele i motywacje są inne. Konrad jest człowiekiem o niezwykłych zdolnościach literackich i wizjonerskich, który pragnie wolności dla swojego narodu. Artur z kolei pragnie przywrócić porządek w swoim chaotycznym życiu, wprowadzając stare zasady, którymi gardzili jego rodzice.

Porównując motywacje obu postaci, widzimy, że Konrada kieruje patriotyzm i pragnienie stworzenia nowego, lepszego świata dla swojego narodu. Jest zmotywowany przez wewnętrzny konflikt i uczucia, które prowadzą go na skraj bluźnierstwa wobec Boga. Artur natomiast pragnie znaleźć harmonię w chaosie i przywrócić porządek, w czym znajdują się jego najbardziej logiczne i racjonalne motywacje. Pomimo tego, to właśnie emocje, a nie logika, prowadzą go do tragicznego końca.

Obie postacie dochodzą również do wniosku, że władza jest kluczem do osiągnięcia wolności, chociaż ich perspektywy różnią się. Konrad pragnie władzy, aby kreować nową rzeczywistość narodową, podczas gdy Artur widzi władze jako sposób na oswojenie chaosu i odnalezienie siebie w uporządkowanej przestrzeni.

Podsumowując, Artur i Konrad to postacie, które, pomimo różnic w swoich celach i motywacjach, łączy wspólna cecha: bunt przeciwko zastanemu porządkowi. Obie postacie, mimo swoich ambicji i pragnienia zmiany świata, doświadczają tragicznego zawodu, nie udaje im się zrealizować swoich planów i giną na skutek zdrady swoich ideałów. Ukazują one, jak trudne jest wprowadzenie zmiany w rzeczywistości i jak łatwo można zostać zdradzonym przez własne uczucia i pragnienia. Obie te postacie symbolizują ludzką dążenie do reformy i polepszenia rzeczywistości, a ich losy przypominają, jak trudne jest uniknięcie pułapek własnej natury w tej walce.