Ojciec Goriot - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.07.2024 o 15:32

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 7.07.2024 o 15:07

Powieść "Ojciec Goriot" autorstwa Honoré de Balzaca, wydana w 1835 roku, stanowi jedno z najważniejszych dzieł w ramach cyklu powieściowego "Komedia ludzka". Akcja osadzona jest w Paryżu w roku 1819, a historia skupia się na losach kilku postaci, przede wszystkim Jana Joachima Goriota, Eugeniusza Rastignaca, Vautrina, Anastazji de Restaud i Delfiny de Nucingen. Balzac, poprzez wnikliwą analizę społeczną i psychologiczną, ukazuje mroczne strony paryskiej arystokracji oraz dramat rodzinny Ojca Goriota.

W Pensjonacie pani Vauquer mieszkają różnorodni lokatorzy, każdy z własnymi problemami i ambicjami. Pensjonat znajduje się w brudnej, biednej dzielnicy Paryża i stanowi tło dla wydarzeń, które odzwierciedlają różnorodność paryskiego społeczeństwa. Wśród mieszkańców znajdują się młody student prawa Eugeniusz Rastignac oraz tajemniczy Ojciec Goriot, a także enigmatyczny Vautrin.

Eugeniusz Rastignac, przybywszy do Paryża ze wsi, pragnie zdobyć pozycję i majątek, aby zapewnić sobie i swojej rodzinie lepsze życie. Z listem polecającym od ciotki do wicehrabiny de Beauséant, Eugeniusz wkracza na paryskie salony, gdzie poznaje Anastazję de Restaud, córkę Goriota. Z początku Eugeniusz jest zauroczony światem, który odkrywa, ale wkrótce zdaje sobie sprawę z fałszu i obłudy, które tam panują.

Ojciec Goriot, nazywany przez mieszkańców pensjonatu „Burakiem”, jest starszym człowiekiem, który poświęcił cały swój majątek dla swoich dwóch córek, Anastazji i Delfiny. Może się wydawać, że Goriot jest postacią niewiele znaczącą, ledwie zauważalną. Jednak wkrótce ujawnia się tragiczny paradoks jego życia: mimo całkowitego oddania i wsparcia dla córek, jest przez nie lekceważony i zaniedbywany. Mieszkańcy pensjonatu nie wierzą w jego relacje z córkami, widząc w nim raczej zmanipulowanego starca.

Vautrin, tajemnicza postać o niejasnej przeszłości, snuje intrygi wewnątrz pensjonatu. Proponuje Eugeniuszowi, aby ten uwiódł Wiktorynę, bogatą spadkobierczynię, której brat niedługo powinien umrzeć. Dla zapewnienia realizacji swojego planu Vautrin jest nawet gotów zorganizować śmierć brata Wiktoryny, co wyraźnie demonstruje jego cyniczny i bezwzględny charakter.

Eugeniusz, zbliżając się do córek Goriota, dostrzega dramatyczne konflikty finansowe, z którymi się borykają. Anastazja i Delfina, mimo swojego arystokratycznego pochodzenia, popadają w długi i są ofiarami swoich własnych ambicji i rozrzutności. Pogarszający się stan zdrowia Goriota, wyniszczonego zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie, powoduje, że Eugeniusz czuje coraz większe współczucie i zauważa niesprawiedliwość, jaka go spotyka.

Kiedy brat Wiktoryny umiera pod niejasnymi okolicznościami, Vautrin zostaje aresztowany. Panna Michonneau, inna lokatorka pensjonatu, współpracuje z policją, co prowadzi do aresztowania Vautrina. Mieszkańcy pensjonatu są zszokowani, a atmosfera w domu staje się jeszcze mroczniejsza.

Problemy finansowe Anastazji i Delfiny eskalują, a stan zdrowia Goriota gwałtownie się pogarsza. Goriot, który sprzedał wszystko, co posiadał, aby wspierać swoje córki, umiera samotnie i opuszczony, wyrażając gorzki żal nad ich niewdzięcznością. Jego śmierć jest kulminacją jego tragicznego losu i stanowi jeden z najbardziej poruszających momentów powieści.

Eugeniusz, zainspirowany miłością do Delfiny, postanawia wejść w życie paryskiej elity. Pogrzeb Goriota, na który przychodzą jedynie Eugeniusz i Christophe, jest smutnym świadectwem kruchości ludzkich więzi i materialistycznej degrengolady. Młody student dojrzewa, zdając sobie sprawę z brutalności świata, w którym chce zrobić karierę.

W powieści "Ojciec Goriot" Honoré de Balzac krytycznie odnosi się do społeczeństwa i arystokracji, ukazując ich hipokryzję i egoizm. Relacje rodzinne i ich znaczenie są tutaj centralnym motywem, podkreślając, jak ambicje i materializm mogą zniszczyć najgłębsze więzi rodzinne. Ambicje młodego Eugeniusza Rastignaca oraz jego konfrontacja z rzeczywistością paryską ukazują zderzenie idealizmu z brutalnym światem rzeczywistej walki o pozycję społeczną.

"Jacek Goriot" jako część "Komedii ludzkiej" stanowi ważny wkład w literaturę XIX wieku, wpływając na sposób, w jaki późniejsi pisarze będą analizować i interpretować społeczeństwo. Postać Eugeniusza Rastignaca symbolizuje dojrzewanie młodego człowieka, który z naiwnego idealisty staje się świadomym i cynicznym uczestnikiem paryskich intryg. Z kolei Ojciec Goriot jest tragicznej postacią – symbolem ojcowskiej miłości i jej destrukcyjnych konsekwencji w zetknięciu z bezwzględnym światem.

W powieści Balzaca pieniądz i pozycja społeczna odgrywają kluczową rolę, kształtując losy postaci i społeczne relacje. Tragizm Ojca Goriota oraz jego poświęcenie dla córek stanowią sugestywną ilustrację destrukcyjnej siły materializmu. Balzac swoją powieścią zadaje pytanie o prawdziwą wartość ludzkich relacji w świecie, gdzie pieniądz determinuje niemal wszystko.