Czy Marcin Borowicz postąpił słusznie kiedy zdecydował się pójść na rosyjski spektakl? Sformułuj po jednym argumencie za i przeciw
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.07.2024 o 12:02
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 9.07.2024 o 11:09
Streszczenie:
Marcin Borowicz decyduje się na udział w rosyjskim spektaklu podczas rusyfikacji. Kontrowersyjna decyzja może być analizowana zarówno pozytywnie, jak i negatywnie, uwzględniając motywacje i konsekwencje jego działań.
Marcin Borowicz, główny bohater powieści "Syzyfowe prace" autorstwa Stefana Żeromskiego, jest postacią, której losy osadzone są w czasach intensywnej rusyfikacji po Powstaniu Styczniowym. Urodził się w małej polskiej wiosce, ale później trafił do szkoły w Klerykowie, gdzie stał się świadkiem i ofiarą procesu wynaradawiania. Szkoła, do której uczęszczał, była nie tylko miejscem nauki, ale i narzędziem narzucania rosyjskiej kultury i języka. Wśród takich okoliczności decyzja Borowicza o pójściu na rosyjski spektakl może budzić kontrowersje i różne interpretacje. Ciekawość, przemożne pragnienie uzyskania uznania oraz przekorna buta wobec kolegów to tylko niektóre z przyczyn, które mogą wyjaśniać jego zachowanie.
Tezę, że decyzja Marcina Borowicza może być analizowana zarówno w kontekście pozytywnym, jak i negatywnym, można rozłożyć na dwa obszary: argumenty przeciw oraz argumenty za. Obie strony zawierają wiele odcieni, które mogą pomóc lepiej zrozumieć jego decyzję i jej skutki.
Rozwinięcie
Argumenty przeciw
Decyzja Marcina Borowicza o uczestnictwie w rosyjskim spektaklu nie była podyktowana jedynie ciekawością. Przekorna buta wobec kolegów, chęć wyróżnienia się oraz zdobycia uznania w oczach inspektora Zabielskiego były jednymi z głównych motywów jego działania. Właśnie te psychologiczne motywacje miały kluczowe znaczenie, wychylając go w stronę podporządkowania się wpływom rusyfikacyjnym.Na szczególną uwagę zasługuje kontekst polityczny. Władze rosyjskie na terenie zaboru prowadziły intensywne działania mające na celu wynarodowienie młodzieży polskiej. Dyrektor Kriestoobriadnikow oraz inspektor Zabielski promowali rosyjską kulturę i język w każdej możliwej okazji, a widowiska teatralne były jednym z narzędzi tego procesu. Chociaż oficjalnie miały one charakter artystyczny, w rzeczywistości były elementem wielkiej machiny rusyfikacyjnej, stopniowo przenikającej umysły młodych Polaków.
Wbrew ich intencjom, dobrze ilustruje to analogiczna historia niemieckiego „kulturkampfu”. Niemiecki „kulturkampf” to polityka przeprowadzana przez Otto von Bismarcka, mająca na celu ograniczenie wpływu Kościoła katolickiego i podporządkowanie religii władzy państwowej. Analogicznie działali rosyjscy urzędnicy, wykorzystując każdy pretekst, by wyrugować polskość z umysłów młodych ludzi. Dlatego też uczęszczanie na rosyjskie przedstawienie teatralne można porównać do oglądania wrogich propagandowych filmów w kinie – w czasie wojny mawiano przecież: "Tylko świnie siedzą w kinie".
Skutki tej decyzji dla Marcina były daleko idące. Zaczął stopniowo stawać się „wypełnianą próżnią” kulturową, przejmując wartości narzucone przez rusyfikatorów. W ten sposób zaczynał negować swoją tożsamość narodową, co miało dalekosiężne konsekwencje nie tylko dla niego, ale także dla każdego młodego Polaka poddanego tym samym wpływom.
Argumenty za
Mimo powyższych argumentów, można założyć, że niektóre aspekty decyzji Marcina mogą zostać obronione. Po pierwsze, możliwe jest, że Borowicz traktował przedstawienie teatralne jako wydarzenie czysto artystyczne, oderwane od polityki. Chociaż jest to spojrzenie naiwne, młodzi ludzie często podejmują decyzje na podstawie ciekawości czy pragnienia doświadczenia czegoś nowego, nie zdając sobie sprawy z głębszych implikacji politycznych.Po drugie, udział Marcina w rosyjskim spektaklu można potraktować jak formę "szpiegostwa". Uczestnicząc w takich wydarzeniach, miał szansę zidentyfikować miejscowych kolaborantów oraz zrozumieć, kto z otoczenia znajduje się po stronie zaborcy. Taka wiedza mogła być cenna w przyszłości, kiedy Borowicz zacznie świadomie działać na rzecz polskości.
Po trzecie, Marcin Borowicz był wówczas młodym człowiekiem, który nie posiadał jeszcze w pełni rozwiniętego krytycznego nastawienia do rusyfikacji. Solidarność z nauczycielami i kolegami, którzy wówczas sprzeciwiali się rusyfikacyjnym praktykom, nie była jeszcze dla niego oczywista. Można więc założyć, że jego działania były w dużej mierze niewinne i nieświadome, a nie cyniczne i wyrachowane.
Zestawienie argumentów
Porównując działania rusyfikacyjne władz rosyjskich z „kulturkampfem” niemieckim, można zauważyć, że młode umysły były w obu przypadkach narażone na intensywne działania propagandowe. Negatywne skutki takich działań dla narodowej tożsamości były ogromne, zarówno w przypadku Polaków, jak i Niemców, których starały się zdominować ich rządy.Jednakże trzeba tu podkreślić różnicę między dobrowolnym przyswajaniem obcych wpływów a agresywnym charakterem rusyfikacji. W XX wieku możemy dobrowolnie wybierać elementy kulturalne z różnych kultur, co daje nam swobodę i możliwość wyboru. W czasach Marcina Borowicza sytuacja była zupełnie inna, a marionetkowe przedstawienia w szkołach były brutalnym narzędziem podporządkowania młodych ludzi rosyjskim wpływom.
Decyzja Borowicza była więc moralnie wątpliwa, głównie z powodu braku pełnej świadomości konsekwencji swoich działań. Jednak można tu również zauważyć pewien element rozgrzeszenia – nie miał on złych intencji, a dopiero późniejsza edukacja i wpływ kolegów, takich jak Bernard Zygier, pomogły mu zrozumieć głębszy sens swoich działań i ich wpływ na jego etniczną tożsamość.
Zakończenie
Podsumowując, decyzja Marcina Borowicza o pójściu na rosyjski spektakl jest wieloaspektowa i kontrowersyjna. Argumenty przeciw wskazują na negatywne skutki rusyfikacji, wynarodowienie i utratę polskiej tożsamości kulturowej. Argumenty za natomiast mogą tłumaczyć jego działanie jako niewinne i motywowane ciekawością oraz możliwością lepszego zrozumienia otaczających go wpływów.Ostateczna konkluzja jest jednak bardziej złożona. Mimo pewnych uzasadnień dla decyzji Marcina, przewagę mają argumenty negatywne. Postąpił on niewłaściwie, nie zdając sobie sprawy z głębszego kontekstu politycznego i konsekwencji swoich działań. Uświadomienie sobie tych skutków przez Borowicza, szczególnie za sprawą jego spotkania z Bernardem Zygierem, było kluczowe dla jego późniejszego dojrzewania i zmiany postawy.
Decyzja Borowicza podkreśla, jak ważne są postawy moralne i narodowe młodych ludzi. W kontekście zachowania własnej tożsamości kulturowej, zrozumienie własnych błędów i kontekstu, w jakim się znajdują, jest niezbędne. Temat rusyfikacji i „kulturkampfu” jest wciąż aktualny, szczególnie w obliczu współczesnych wyzwań globalizacyjnych, które stawiają przed młodymi ludźmi podobne dylematy tożsamościowe.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.07.2024 o 12:02
O nauczycielu: Nauczyciel - Wojciech Z.
Mam 12‑letnie doświadczenie w pracy w liceum ogólnokształcącym i w przygotowaniach maturalnych. Uczę myślenia krytycznego, argumentacji i świadomego stylu, a młodszych uczniów prowadzę przez wymagania egzaminu ósmoklasisty. Na moich lekcjach najpierw porządkujemy, potem dopracowujemy — bez presji i chaosu. Uczniowie podkreślają, że takie podejście przekłada się na spokojną głowę w dniu egzaminu.
Wypracowanie jest bardzo dobrze napisane, analizuje złożone aspekty decyzji Marcina Borowicza z głębokim zrozumieniem kontekstu historycznego i politycznego.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się