Czy Kordian poniósł klęskę? Przyczyny klęski Kordiana

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.07.2024 o 18:33

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 10.07.2024 o 18:16

---

I. Wstęp

Kordian, bohater dramatu Juliusza Słowackiego, zajmuje wyjątkowe miejsce w literaturze romantycznej. Jego postać, pełna sprzeczności i wewnętrznych konfliktów, stanowi uosobienie romantycznego bohatera, borykającego się z niemożliwymi do przezwyciężenia przeciwnościami losu. Podobnie jak inni romantyczni bohaterowie europejscy, Kordian dąży do realizacji wielkich celów, ale napotyka na swojej drodze nieprzewidywalne przeszkody. Porównania z postaciami takimi jak Werter Goethego czy Giaur Byrona uwypuklają jego tragizm i głęboki wewnętrzny konflikt.

2. Teza:

Pomimo licznych doświadczeń i nauk płynących z podróży, Kordian ponosi klęskę w swojej misji zgładzenia Cara. Celem tej pracy jest analiza przyczyn tej klęski, która miała wiele wymiarów, od osobistych przeżyć i rozterki moralnej, przez brak wsparcia społecznego i polityczne realia, aż po nadprzyrodzone moce ingerujące w jego los.

---

II. Kordian - charakterystyka postaci i motyw drogi

Kordian to postać, która od początku wykazuje cechy charakterystyczne dla bohatera romantycznego: wrażliwość, emocjonalność i skłonność do introspekcji. W młodzieńczych latach doświadcza nieszczęśliwej miłości, która prowadzi go do próby samobójczej. Ta skrajna decyzja pokazuje jego głęboką niezdolność do radzenia sobie z emocjami i życiem. Wraz z wiekiem staje się bardziej doświadczony, jednak jego wrażliwość i emocjonalność pozostają jego charakterystycznymi cechami.

2. Podróże Kordiana:

Po nieudanej próbie samobójczej, Kordian decyduje się na podróż po Europie, szukając sensu życia i właściwej drogi. Odwiedza Londyn, Dover, Włochy, Watykan, a jego podróż kulminuje na szczycie Mont Blanc. Każde z tych miejsc dostarcza mu różnych doświadczeń i głębokich refleksji na temat kondycji ludzkiej, miłości, sztuki i polityki. W Londynie widzi materializm i komercję; w Dover tragizm miłości, z Włoch zabiera rozczarowanie religią, a w Watykanie obserwuje korupcję.

3. Przełom na Mont Blanc:

Szczyt Mont Blanc staje się symbolicznym miejscem przemiany Kordiana. W swoim monologu doświadcza duchowej przemiany, stając się mężczyzną i patriotą. Rozczarowany światem po raz pierwszy deklaruje gotowość do poświęcenia się dla ojczyzny. Mont Blanc to nie tylko geograficzny punkt kulminacyjny jego podróży, ale także duchowy przełom, w którym zyskuje jasność co do swojego celu – wyzwolenia Polski z tyranii. Jednak to rozczarowanie światem i głębokie wątpliwości zostają z nim na zawsze.

---

III. Klęska królobójstwa

Na Mont Blanc Kordian dojrzewa do idei poświęcenia Polski jako Winkielrieda narodów – heroicznego aktu, mającego wyzwolić kraj spod tyranii rosyjskiej. Wierzy, że jego działanie, chociaż ryzykowne, jest potrzebne dla wyzwolenia ojczyzny. Idea winkielriedyzmu, symbolizująca poświęcenie jednostki dla dobra narodu, jest kluczową motywacją Kordiana.

2. Stosunek Kordiana do konspiratorów:

Jednakże jego wizje i ideały spotykają się z oporem innych spiskowców, których spotyka w katakumbach. Starsi konspiratorzy, bardziej pragmatyczni i umiarkowani, sprzeczają się z młodym bohaterem, niechętnym do ekstremalnych środków. Kordian, pełen młodzieńczej energii i zapału, decyduje się działać na własną rękę, co wprowadza go na kolizyjny kurs z resztą grupy.

3. Próba zgładzenia Cara:

Podczas próby zgładzenia Cara Kordian staje w obliczu potężnych rozterek moralnych. Wizje, które go nękają, przedstawiają Cara jako ojca rodziny, co wzmaga jego wewnętrzny konflikt. Następnie Kordian omdlewa przed drzwiami komnaty, co uniemożliwia mu dokonanie zamachu. Wewnętrzny moralny konflikt, reprezentowany przez wizje, symbolizuje jego niezdolność do podjęcia tak drastycznego kroku, mimo że uważa go za konieczny.

---

IV. Kordian - przyczyny klęski

Kordian, jako romantyczny bohater, jest nadmiernie obciążony wyrzutami sumienia i emocjonalnym ciężarem związanym z ideą królobójstwa. Mimo że sam tyrania Cara jest dla niego bezsprzecznie złem, to jednak zabicie człowieka, nawet króla, stanowi dla niego czyn nie do przyjęcia. Jest to klasyczny konflikt romantycznego bohatera, który nie może sprostać przerażającemu zadaniu ze względu na swoje głębokie poczucie moralności.

2. Nastawienie spiskowców:

Brak jednomyślności i zgodności między spiskowcami również wpływa na klęskę Kordiana. Starsi konspiratorzy obawiają się nie tylko kary boskiej, ale także tego, że zbrodniczy czyn nie przyniesie oczekiwanych rezultatów politycznych. Ich wątpliwości osłabiają morale grupy i zostawiają Kordiana bez potrzebnego wsparcia. W takim klimacie niejednoznaczności jego decyzja staje się jeszcze bardziej problematyczna.

3. Obojętność narodu:

Społeczeństwo, do którego należą bohaterowie, wykazuje większe zainteresowanie przyjemnościami i codziennymi troskami niż sprawami narodowymi. Koronacja Cara odbywa się w atmosferze obojętności, a brak poszanowania dla narodowej godności symbolizuje scena, w której Doktor porównuje berło cara do rózgi pasterskiej. To pokazuje nieimpresję ludzi wobec wielkich idei, o które walczy Kordian.

4. Nadprzyrodzone moce:

Drugi akt „Kordiana” rozpoczyna się od sceny, w której diabły tworzą przywódców narodowych, co sugeruje, że siły nadprzyrodzone mają wpływ na losy bohaterów. Wizje, które nawiedzają Kordiana przed zamachem, mogą być interpretowane jako interwencja sił zła, które manipulują jego losem. Ta symbolika nadprzyrodzona komplikuje jego działania, dodając kolejny wymiar do jego klęski.

---

V. Zakończenie

Klęska Kordiana wynika z wielu przyczyn, które splatają się w skomplikowaną i wielowarstwową sieć. Składają się na nią jego rozterki moralne, brak jednomyślności wśród spiskowców, obojętność społeczeństwa i interwencja sił nadprzyrodzonych. Każda z tych przyczyn przyczynia się do jego niezdolności do realizacji zamierzonego celu.

2. Refleksja:

W kontekście polskiego romantyzmu Kordian jawi się jako tragiczny bohater, który mimo wielkich intencji i duchowej przemiany napotyka ograniczenia wykraczające poza ludzką kontrolę. Jego nieudana misja staje się symbolem większej narodowej tragedii, a dramat Słowackiego – uniwersalną opowieścią o ludzkich zmaganiach z przeznaczeniem, moralnością i rzeczywistością polityczną. Kordian, podobnie jak inni bohaterowie romantyczni, to postać pełna wewnętrznych konfliktów, których nie jest w stanie przezwyciężyć, co czyni go ikoną nie tylko swojej epoki, ale i ponadczasowym symbolem ludzkiej słabości wobec wielkich idei.