Czy szczęście zależy od nas samych, czy od ludzi, którzy nas otaczają? Napisz rozprawkę. Odwołaj się do dwóch lektur obowiązkowych.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.07.2024 o 18:36

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 17.07.2024 o 17:40

Rozważania nad szczęściem towarzyszą ludzkości od zarania dziejów. Szczęście, jako pojęcie filozoficzne i psychologiczne, stało się przedmiotem wielu badań i dyskusji, zarówno w literaturze, jak i w codziennym życiu. W literaturze można znaleźć wiele przykładów, które ilustrują, jak różne czynniki wpływają na nasze poczucie szczęścia. Jednym z głównych pytań, które warto zadać, jest to, czy szczęście zależy od nas samych, czy od ludzi, którzy nas otaczają. W oparciu o lektury „Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa i „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego, spróbujemy odpowiedzieć na to pytanie, analizując postawy bohaterów i kontekst wydarzeń, które wpłynęły na ich poczucie szczęścia.

W „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa poznajemy Ebenezer Scrooge'a, głównego bohatera opowiadania, który jest człowiekiem zimnym, samotnym i nieszczęśliwym. Dickens przedstawia Scrooge'a jako personifikację skąpstwa i egoizmu. Jest to bogaty, ale zgorzkniały stary kawaler, który odrzuca wszelkie formy serdeczności i współczucia. Wierzy on, że pieniądze przyniosą mu szczęście, przez co izoluje się od innych ludzi. Jest pracodawcą Boba Cratchita, którego traktuje bezlitośnie, poniżając go i zmuszając do pracy w trudnych warunkach. Ta izolacja, zarówno emocjonalna, jak i społeczna, powoduje, że Scrooge jest niezwykle samotny i nieszczęśliwy.

Kluczowy moment w życiu Scrooge'a następuje podczas odwiedzin trzech duchów: Ducha Przeszłych Świąt Bożego Narodzenia, Ducha Tegorocznych Świąt Bożego Narodzenia i Ducha Przyszłych Świąt Bożego Narodzenia. Każdy z duchów pokazuje mu różne aspekty jego życia oraz przyszłe konsekwencje jego postępowania. Duch Przyszłych Świąt Bożego Narodzenia ukazuje mu wizję jego samotnej śmierci, co jest punktem kulminacyjnym tej przemiany. Dodatkowo, pokazane są także cierpienia rodziny Cratchita, w szczególności chorego dziecka, co zmusza Scrooge'a do zrozumienia, jak jego chciwość i izolacja wpłynęły na innych ludzi.

Pod wpływem tych doświadczeń, Scrooge ulega przemianie. Zaczyna nawiązywać więzi z ludźmi, pomagając im i wspierając ich. Przestaje być samotnikiem, a zaczyna być aktywnym członkiem społeczności. Pomoc innym oraz bycie częścią społeczności staje się dla niego źródłem prawdziwego szczęścia. Poprawienie warunków życia Cratchitów oraz uratowanie chorego dziecka są dowodem na to, że relacje międzyludzkie mają ogromny wpływ na poczucie szczęścia, tak Scrooge'a, jak i ludzi wokół niego.

„Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego to kolejna lektura, która doskonale ilustruje, jak relacje międzyludzkie wpływają na poczucie szczęścia. Głównymi bohaterami tej książki są Rudy, Alek i Zośka, młodzi patrioci walczący podczas II wojny światowej. Ich przyjaźń i wzajemne wsparcie stają się nie tylko źródłem siły, ale także radości w niezwykle trudnych warunkach okupacji.

Przyjaźń między bohaterami jest jednym z głównych źródeł ich szczęścia. Wspierają się nawzajem w trudnych chwilach, pomagają sobie i swoich bliskim. Mimo codziennych zagrożeń i niepewności, odnajdują radość w swojej przyjaźni, wspólnych działniach i wspólnym celu – walce o wolną Polskę. Codzienne zagrożenie życiem nie zniszczyło ich poczucia szczęścia, które czerpali z relacji międzyludzkich i wspólnej walki. Przykład ich przyjaźni pokazuje, że nawet w obliczu trudności i cierpienia, relacje z innymi mogą być źródłem poczucia szczęścia.

W trudnych warunkach wojny, gdzie zewnętrzne okoliczności były pełne strachu i niepewności, to właśnie relacje osobiste pozwalały bohaterom przetrwać psychicznie, znaleźć sens w życiu i dążyć do wolności. Działania bojowe, którym się oddawali, były nie tylko walką z okupantem, ale i formą wspólnego działania, które łączyło ich jeszcze mocniej. Przykład Rudy, Alek i Zośka pokazuje, że ludzie otaczający nas mają ogromny wpływ na nasze poczucie szczęścia, nawet w najtrudniejszych chwilach.

Podsumowując, literatura ukazuje, że samotność często nie przynosi szczęścia, a relacje międzyludzkie odgrywają ogromną rolę w poczuciu szczęścia. Ebenezer Scrooge, który odkrywa szczęście poprzez pomoc innym, oraz bohaterowie „Kamieni na szaniec”, którzy odnajdują je w przyjaźni, pokazują, że ludzkie relacje są kluczowe. Człowiek jako istota społeczna potrzebuje innych do pełnego szczęścia, a literatura jest lustrem, które pokazuje, że szczęście zależy nie tylko od naszych czynów, ale przede wszystkim od ludzi, którzy nas otaczają.