Mit o Heraklesie - streszczenie

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 26.07.2024 o 10:59

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 24.07.2024 o 16:06

Mit o Heraklesie pochodzi ze zbioru „Mitologia” autorstwa Jana Parandowskiego, który powstał w 1924 roku. Herakles, znany również jako Hercules w mitologii rzymskiej, jest jednym z najbardziej znanych herosów starożytnej Grecji. Herakles był symbolem niesamowitej siły i waleczności, cech które zawdzięczał boskiemu pochodzeniu. Jego matka, Alkmena, była królową, zaś ojciec, Zeus, królem bogów. Herakles przez całe życie zmagał się z wyzwaniami i próbami narzuconymi mu przez bogów, z Hera w szczególności pałała do niego nienawiścią.

Krótkie

Herakles był synem Zeusa i królowej Alkmeny, co już od początku jego istnienia przysporzyło mu wrogów w Olimpie. Hera, zazdrosna żona Zeusa, od samego początku starała się zgładzić małego herosa, wysyłając na jego kołyskę dwa jadowite węże, które jednak Herakles udusił już w niemowlęcym wieku. Wychowany przez matkę i ojczyma, Amfitriona, Herakles nie potrafił dostosować się do zwyczajnego życia – w młodości przypadkowo zabił swojego nauczyciela muzyki i został wygnany, co tylko przyczyniło się do jego dalszej izolacji i szukania wyzwań.

Herakles brał udział w wojnie tebańskiej, co zaowocowało małżeństwem z Meagadną, córką króla Teb. Niestety, gniew Hery doprowadził do momentu, kiedy Herakles nieoczekiwanie w przypływie niekontrolowanej złości zabił swoją rodzinę. Aby odpokutować za ten grzech, musiał wykonać dwanaście prac u króla Eurysteusa.

Podczas tych prac musiał m.in. zabić lwa nemejskiego, zgładzić hydrę lernejską, schwytać erymantejskiego dzika, czy sprowadzić Cerbera z piekła. Po wykonaniu tych wyczynów, Herakles brał udział w incydencie w Delfach, po którym został skazany na służbę u Omfalei. Jego życie zakończyło się tragicznie, gdy koszula nasączona trucizną przez żonę Dejanirę spowodowała jego śmierć. Po zgonie Herakles został wyniesiony na Olimp i uznany za boga.

szczegółowe

Młodość Heraklesa

Herakles urodził się jako syn Zeusa, najwyższego z bogów, i śmiertelnej królowej Alkmeny. Hera, żona Zeusa, przepełniona zazdrością i gniewem, wielokrotnie próbowała zgładzić Heraklesa już od samego początku jego życia. Pewnego razu, gdy był jeszcze niemowlęciem, Hera wysłała na jego kołyskę dwa jadowite węże. Niezwykła siła dziecka objawiła się już wtedy, gdy Herakles udusił oba węże swoimi małymi rękami. Element ten podkreśla jego boskie pochodzenie i przeznaczenie do wielkich czynów.

Wychowanie

Heraklesa wychowywała jego matka Alkmena i ojczym Amfitrion. Chociaż od najmłodszych lat uczył się jeździectwa i sztuki wojennej, niechętnie podchodził do nauki. Popadł w tarapaty już jako młodzieniec, przypadkowo zabijając swojego nauczyciela muzyki, Linosa, podczas lekcji. Ta tragedia i niekontrolowane wybuchy złości skłoniły Amfitriona do wygnania Heraklesa.

Młodość na wygnaniu

Będąc na wygnaniu, Herakles kontynuował swoje imponujące wyczyny, zabijając między innymi lwa, z którego skóry stworzył płaszcz i hełm. Te symbole jego siły i waleczności miały mu towarzyszyć przez wiele kolejnych lat. Bogowie, podziwiając jego męstwo, często obdarowywali go różnymi darami, które były mu potrzebne do kolejnych wyzwań.

Wojna tebańska i pierwsze małżeństwo

Herakles brał udział w wojnie tebańskiej, gdzie jego odwaga i niesamowite umiejętności wojenne przyczyniły się do zwycięstwa Greków. Jako wyraz wdzięczności, król Teb oddał mu za żonę swoją córkę, Megarę. Małżeństwo to miało przynieść spokój, jednakże los chciał inaczej.

Zabójstwo rodziny

Pod wpływem gniewu Hery, która nieustannie knuła przeciwko Heraklesowi, heros doznał napadu szaleństwa i nieświadomie zamordował swoją żonę Megarę oraz ich dzieci. Po przebudzeniu z obłędu i zrozumieniu swojego czynu, Herakles był pełen żalu. Postanowił, że musi odpokutować za tę potworną zbrodnię i zwrócił się o poradę do wyroczni Delfickiej, która wskazała mu drogę pokuty – służbę u króla Myken, Eurysteusa.

Dwanaście prac

Król Eurysteus, na polecenie wyroczni, wyznaczył Heraklesowi dwanaście prac, każda z nich miała być wyzwaniem niemalże nie do pokonania. Jednak Herakles, zdeterminowany do odkupienia swoich win i szukania odkupienia, podjął się tych wyczynów.

Wykonanie dwunastu prac

Podczas wykonywania dwunastu prac Herakles musiał zmierzyć się z wieloma potężnymi przeciwnikami. Pierwszą z prac było zabicie lwa nemejskiego, który miał skórę odporną na wszelkie bronie. Herakles udusił bestię, a jej skórę nosił jako zbroję.

Druga praca polegała na zgładzeniu hydry lernejskiej, potwora o wielu głowach, które odrastały po odcięciu. Herakles, przy pomocy swojego przyjaciela Iolaosa, wypalił rany po odciętych głowach, zapobiegając ich odrośnięciu. Truciznę z jej krwi Herakles później używał do nasączania swoich strzał.

Kolejna praca polegała na schwytaniu erymantejskiego dzika, którego udało się złapać żywcem i przyprowadzić do Myken. Ujarzmienie dzikich klaczy Diomedesa było równie trudnym zadaniem; konie te były znane ze swojej nienasyconej żądzy krwi. Herakles najpierw pokonał króla Diomedesa, a następnie ujarzmił jego klacze.

Przepędzenie ptaków stymfalijskich o metalowych skrzydłach i pazurach, które terroryzowały okolicę, było kolejnym wyzwaniem. Dzięki pomocy bogini Ateny, Herakles użył głośnych dźwięków instrumentów, aby przepłoszyć ptaki i następnie je zgładzić.

Schwytanie łani ceryntyjskiej, ukochanego zwierzęcia Artemidy, było zadaniem wymagającym dużej zręczności i cierpliwości, gdyż łania była niesamowicie szybka. Herakles udał się na długą pościg, aż w końcu udało mu się złapać to boskie stworzenie.

Oczyszczenie stajni Augiasza w ciągu jednego dnia, pełnych odchodów, wydawało się niemożliwe bez użycia sił nadprzyrodzonych. Herakles zmienił bieg dwóch rzek, aby przepłynęły przez stajnie i w ten sposób je oczyściły.

Zdobycie pasa Hipolity, królowej Amazonek, również stanowiło wyzwanie. Herakles musiał walczyć z wojowniczkami Amazonek, zanim udało mu się zdobyć cenny pas.

Uratowanie królewny trojańskiej przed potworem również było na liście jego zadań. Herakles zabił bestię i uratował Troję.

Znalezienie i sprowadzenie wołów Gerionesa, potwora o trzech ciałach, wymagało Heraklesa dotarcia na krańce świata i pokonania bestii oraz jej stróża, psa Orthosa.

Zdobycie złotych jabłek z ogrodu Hesperyd, które były strzeżone przez smoka Lado, udało się dzięki pomocy Atlasa, który zgodził się na chwilę zająć miejsce Heraklesa podtrzymując niebo, w zamian za przyniesienie jabłek.

Ostatecznie, sprowadzenie Cerbera, trzygłowego psa strażnika wejścia do świata podziemi, wymagało nie tylko siły, ale również negocjacji ze straszliwymi istotami świata cieni. Heraklesowi udało się sprowadzić Cerbera bez użycia broni, co było dowodem jego niewyobrażalnej odwagi i sprytu.

Nagroda po wykonaniu prac

Po wykonaniu wszystkich dwunastu prac, Herakles zdobył uznanie nie tylko śmiertelników, ale i bogów. W nagrodę za swe wyczyny wygrał konkurs strzelania z łuku, co umożliwiło mu małżeństwo z Dejanirą.

Konflikt i jego konsekwencje

Incydent w Delfach

Chcąc wyleczyć swoją dolegliwość, Herakles udał się do wyroczni w Delfach, prosząc ją o pomoc. Jednak z uwagi na wcześniejsze przewinienia, odmówiono mu spotkania. W odpowiedzi, Herakles splądrował świątynię.

Konflikt z Apollinem

Działania Heraklesa doprowadziły do konfliktu z Apollinem, który zakończył się interwencją Zeusa. Herakles został skazany na trzyletnią służbę u królowej Omfale, która traktowała go jak niewolnika, zmuszając do noszenia kobiecych strojów.

Koszula Dejaniry

Po zakończeniu służby u Omfale, Herakles wrócił do swojej żony Dejaniry jako oddany mąż. Jednakże podszepty centaura, którego niegdyś zranił, zaszczepiły w Dejanirze zazdrość. Pragnąc zdobyć miłość Heraklesa na zawsze, Dejanira nasączyła koszulę krwią centaura, przekonana, że wzbudzi w mężu namiętność.

Zamach na życie Heraklesa

Tymczasem krew centaura była trucizną, która przyniosła Heraklesowi niewyobrażalny ból. Gdy założył koszulę, trucizna zaczęła palić jego ciało, zmuszając go do dosłownego wydzierania sobie kawałków skóry. Zrozpaczona swoim czynem, Dejanira popełniła samobójstwo.

Koniec życia Heraklesa

Niesamowity ból i cierpienie Heraklesa zakończyły się jego śmiercią. Po jego zgonie bogowie wynieśli go na Olimp, gdzie został uznany za jednego z nich. Jego apoteoza była ostatecznym uznaniem jego heroicznych wysiłków i cierpienia.

Podsumowanie

Mit o Heraklesie jest nie tylko opowieścią o nadprzyrodzonych wyczynach, ale przede wszystkim przykładem nieustającej walki człowieka z własnymi słabościami oraz siłami, które próbują go zgładzić. Herakles, mimo swojego boskiego pochodzenia, cierpiał jak człowiek, podlegając ludzkim namiętnościom, błędom i karom.

Refleksja

Herakles pozostaje postacią niezwykle złożoną, balansującą między człowieczeństwem a boskością. Jego historia uczy nas, że nawet najpotężniejszy heros jest bezbronny wobec własnych uczuć i emocji. Czy Herakles był bardziej człowiekiem, czy bogiem? To pytanie pozostaje otwarte, ale bez wątpienia wartością jego historii jest pokazanie, że każdy z nas ma w sobie potencjał do przezwyciężenia nawet najtrudniejszych wyzwań – pod warunkiem, że będzie gotów na cierpienie i ofiary.

Dodatki

Istnieje wiele różnych wersji mitu o Heraklesie, które różnią się szczegółami i interpretacją poszczególnych wydarzeń. Postać Heraklesa miała także ogromny wpływ na kulturę popularną, znajdując odbicie w literaturze, teatrze, filmie i komiksach. Porównanie Heraklesa z innymi mitologicznymi bohaterami, takimi jak Achilleus czy Tezeusz, ukazuje bogactwo antycznego dziedzictwa i trwałość pewnych motywów i wartości w literaturze.

Herakles, jako symbol siły, wytrwałości i odkupienia, pozostał w naszej świadomości jako archetyp bohatera, którego wyczyny i cierpienia przekraczają granice ludzkiego doświadczenia, dając nam nieustanną inspirację do stawiania czoła własnym trudnościom.