Tango - bohaterowie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.07.2024 o 18:19

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 28.07.2024 o 17:35

Sławomir Mrożek, wybitny polski dramaturg i satyryk, w swojej tragikomedii „Tango” z 1964 roku, przedstawia dramat groteskowy, który poprzez absurd i komizm ukazuje poważne problemy społeczne. Utwór ten jest refleksją nad upadkiem tradycyjnych wartości i norm społecznych, z jednoczesnym podkreśleniem destrukcyjnych skutków konfliktów pokoleniowych oraz brakiem stabilności w nowoczesnym społeczeństwie. W niniejszym streszczeniu przeanalizujemy głównych bohaterów dramatu: Artura, Stomila, Eleonorę, Edka, Eugenię, Eugeniusza oraz Alę, ukazując ich charakterystyki, relacje oraz ich znaczenie w kontekście utworu.

Artur, główny bohater „Tanga”, to młody mężczyzna liczący 25 lat, syn Stomila i Eleonory, student trzech fakultetów: filozofii, medycyny i zapewne jeszcze jednego, co ukazuje jego niesprecyzowane, choć ambitne dążenia życiowe. Bywa elegancko ubrany i dba o swój wygląd, co kontrastuje z nieładem panującym w jego domu. Artur jest postacią inteligentną, krytyczną wobec otaczającej go rzeczywistości i niepomiernie rozczarowaną postępem swojej rodziny. Doświadczając braku norm i wartości, pragnie przywrócić dawne porządki – ten kontrast stanowi kluczowy element jego buntu, który nie polega na sprzeciwianiu się regułom, lecz na próbie ich odzyskania.

W relacjach rodzinnych Artur jest postacią pełną pogardy wobec rodziców. Ze Stomilem, swoim ojcem, wchodzi w nieustanne konflikty, potępiając jego artystyczną pasję i pasywność życiową. Z kolei z matką, Eleonorą, relacje są nacechowane dystansem i brakiem zrozumienia. Jednym z celów Artura staje się przywrócenie tradycyjnych ról rodzinnych, co manifestuje poprzez różnorodne, czasem skrajne działania – na przykład wymusza na babci Eugenii leżenie na katafalku, aby poczuć namiastkę dawnego porządku żałobnego rytuału. Artur decyduje się również na ślub z Alą, kuzynką, co jest dla niego symbolicznym aktem przywracania tradycji, jednak ta decyzja nie daje mu satysfakcji, a zamiast spełnienia przynosi załamanie, gdy okazuje się, że Ala zdradziła go z Edkiem.

Tragiczna śmierć Artura jest kulminacyjnym punktem jego działań. Jego dążenie do kontroli nad życiem i śmiercią domowników prowadzi do końcowego rozczarowania i tragicznego upadku, co owocuje śmiercią z rąk Edka. Artur, niczym bohater romantyczny, zostaje wyobcowany ze swej rodziny, samotny w swym rozczarowaniu, oddając swoje życie za wartości, które, jak się okazuje, były bardziej iluzją niż rzeczywistością.

Stomil, ojciec Artura, to postać w średnim wieku, ukazana jako człowiek o siwych, potarganych włosach, w rozpiętej piżamie. Jest artystą, który całe życie poświęcił eksperymentom teatralnym, jednak jego twórczość nie posiada głębszego przesłania. Stomil wyznaje przekonanie, że brak norm i konwenansów prowadzi do prawdziwej wolności. W młodości burzył „pomniki przeszłości”, prowadząc rozwiązły tryb życia, co obecnie skutkuje pasywnością i brakiem interwencji nawet w najważniejszych sprawach rodzinnych. Jego brak reakcji na zauważony romans żony z Edkiem świadczy o jego obojętności i niezdolności do pełnienia tradycyjnej roli głowy rodziny.

Podobnie Eleonora, matka Artura, jest osobą próbującą zachować młodość pomimo wieku średniego. Posiada romans z Edkiem, co jest dla niej formą poszukiwania zazdrości ze strony męża, jednak spotyka się z jego obojętnością. Podziwia prostotę i brutalność Edka, co jest symbolicznym odzwierciedleniem jej braku wartości i celów w życiu. W relacjach rodzinnych jest obojętna na śmierć syna i rozczarowana jego wyborem zawodu lekarza zamiast artysty, co świadczy o jej płytkich priorytetach życiowych.

Edek, kochanek Eleonory, jest najbardziej wulgarną postacią w dramacie. W jego zewnętrznym wyglądzie dominują brudne ubrania, tłuste włosy i kwadratowy wąsik, a także przesadnie duży złoty zegarek – wszystko to symbolizuje jego upadek moralny. Edek nie kieruje się żadnymi zasadami moralnymi, a jego siła fizyczna staje się głównym narzędziem przejęcia władzy nad rodziną. Kulminacją jego przewagi jest moment, gdy podporządkowuje sobie wszystkich domowników, a scena tytułowego tanga z Eugeniuszem staje się symbolicznym aktem zawłaszczenia całkowitej kontroli.

Eugenia, babcia Artura, jest barwną postacią o ekstrawaganckim wyglądzie – suknia z trenem, trampki i dżokejka. Mimo starczych zapaści wciąż zachowuje fizyczną sprawność. Eugenia jest postacią groteskową, nieprzystającą do tragedii, jaka się wokół niej rozgrywa. Naśladuje Edka w sposobie mówienia, nie wykazuje zainteresowania śmiercią i nawet przed końcem zachowuje radosne usposobienie, co podkreśla absurdalność świata przedstawionego przez Mrożka.

Eugeniusz, wujek Artura, także nie stanowi typowego moralnego autorytetu. Noszący okulary w złotej oprawie i zakurzone ubrania, jest niezdecydowany w stylu swego ubioru – krótkie spodnie kontrastują z jego pragnieniem przywrócenia dawnego porządku. Gardzi Edkiem i jego brutalnością, jednak brak mu odwagi do otwartego buntu. Jego lękliwa postawa i potrzeba lidera zostają wykorzystane przez Edka, który przejmuje kontrolę nad rodziną.

Ala, kuzynka i narzeczona Artura, to młoda, urodziwa dziewczyna o długich włosach. Jest naiwna i zagubiona w relacji z Arturem, co czyni ją podatną na wpływ Edka. Zdradza narzeczonego, co staje się jednym z kluczowych powodów załamania Artura i jego ostatecznej tragedii.

Bohaterowie „Tanga” Sławomira Mrożka są wyraźnie zarysowanymi postaciami, każda z nich symbolizuje pewne cechy i postawy wobec upadku tradycyjnych wartości i norm społecznych. Relacje między nimi odzwierciedlają konflikty społeczne i dramatyczną destrukcję tradycji. „Tango” jako dzieło literackie ukazuje kryzys współczesnego świata, w którym chaos i brak stabilnych zasad prowadzą do tragedii. Postacie dramatu, młody Artur próbujący przywrócić porządek, Stomil i Eleonora jako przedstawiciele pokolenia rewolucjonistów lat 60-tych, Edek jako symbol brutalnej siły, oraz pozostałe postaci – razem tworzą złożoną alegorię zagubionego społeczeństwa. Analiza tych bohaterów pozwala na głębsze zrozumienie problemów współczesności przedstawionych przez Mrożka.