Skąpiec - bohaterowie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.08.2024 o 7:51

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 4.08.2024 o 7:11

#

Molier, znany francuski dramaturg, pozostawił trwały ślad w literaturze klasycznej, a jego komedia "Skąpiec" jest jednym z najbardziej znanych dzieł. Ta sztuka, napisana w 1668 roku, opowiada historię zamożnego paryskiego mieszczanina Harpagona, który pomimo swojego bogactwa jest bezwzględnie skąpy. Obsada sztuki obejmuje różnorodne postacie, tworzące komiczny i refleksyjny obraz ludzkich zachowań i relacji.

Molier w "Skąpcu" nie tylko przedstawił portret człowieka ogarniętego chorobliwą chciwością, ale również pokazał, jak różne osobowości i interakcje wpływają na tworzenie intrygi. Analiza bohaterów tej komedii ukazuje różnorodność charakterów i ich międzyludzkie relacje, które z jednej strony dostarczają komizmu, a z drugiej skłaniają do głębokiej refleksji nad ludzką naturą.

I. Główna postać: Harpagon

Harpagon, mimo swojego majątku, zajmuje się lichwą, co stanowi dodatkowy dowód na jego skąpstwo. Jego relacje rodzinne są fatalne – traktuje dzieci, Kleanta i Elizę, jak przeszkody do usunięcia. Dąży do zaaranżowania ich małżeństw z osobami, które są mu wygodne finansowo, ignorując ich uczucia i pragnienia. Zmusza Elizę do poślubienia dużo starszego Anzelma, a Kleanta stara się zakontraktować do związku z bogatą wdową, co dla obu dzieci jest nie do przyjęcia.

Życie Harpagona głównie kręci się wokół jego skarbu – szkatułki z dziesięcioma tysiącami talarów. Jego obsesyjne oszczędzanie i nieufność wobec innych ludzi prowadzą do serii komicznych sytuacji, które narażają go na śmieszność. Jednak jego skąpstwo ma również tragiczne konsekwencje – emocjonalnie rani ludzi wokół siebie, a jego życie staje się puste i pozbawione radości.

Kulminacyjnym momentem komedii jest utrata szkatułki przez Harpagona. Jego rozpacz i panika po jej zaginięciu pokazują, jak wielkie znaczenie mają dla niego pieniądze. Nawet w obliczu takiego kryzysu Harpagon pozostaje głuchy na potrzeby innych, koncentrując się jedynie na odzyskaniu swojego skarbu. Dopiero na końcu sztuki, zmuszony przez okoliczności i nagonkę ze strony dzieci, zgadza się na ich małżeństwa – ale pod warunkiem, że Anzelm pokryje wszystkie koszty weselne.

II. Syn Harpagona: Kleant

Pomimo swojego buntu Kleant ma poważne problemy finansowe. Z powodu ojcowskiej skąpstwa zmuszony jest żyć na kredyt i zaciągać długi. Jedną z bardziej ironicznych i komicznych sytuacji w sztuce jest moment, gdy Kleant nieświadomie pożycza pieniądze od własnego ojca na procent, nie zdając sobie sprawy z tego faktu.

Relacje emocjonalne Kleanta są skomplikowane – z jednej strony pała głęboką miłością do Marianny, a z drugiej niechęcią i nienawiścią do swojego ojca. Jego konflikt z Harpagonem osiąga punkt kulminacyjny, gdy decyduje się na konfrontację z ojcem wokół szkatułki.

W ostatecznym rozrachunku, dzięki odkryciu tożsamości Marianny i Walerego jako dzieci don Tomasza d'Alburci, a także interwencji Anzelma, Harpagon zgadza się na ślub Kleanta z Marianną. Szczęście młodszej generacji zostaje przywrócone, a zgoda na małżeństwo z ukochaną staje się triumfem miłości nad chciwością.

III. Córka Harpagona: Eliza

Harpagon próbuje zmusić Elizę do małżeństwa z Anzelmem, starszym wdowcem, co spotyka się ze zdecydowanym sprzeciwem dziewczyny. Eliza jest gotowa nawet do potajemnego małżeństwa z Walerym, byle tylko uciec spod jurysdykcji ojca-tyrana. Jej związek z Walerym jest jednak pełen trudności, z powodu różnych intryg i planów Harpagona.

Najważniejszym wydarzeniem w życiu Elizy jest jej tajemnicze przyrzeczenie małżeńskie z Walerym. To wydarzenie pokazuje, jak silne mogą być pragnienia młodszej generacji, by uciec od skąpstwach rodziców i prowadzić własne życie zgodnie z własnymi przekonaniami. Ostatecznie, dzięki interwencji Anzelma, Harpagon zgadza się na ślub Elizy i Walerego, co przynosi szczęśliwe zakończenie tej linii fabularnej.

IV. Kleant i Eliza - narzeczeni: Marianna i Walery

Walery, zakochany w Elizie, podjął pracę jako rządca u Harpagona, by być blisko ukochanej. Jego relacje z Harpagonem są pełne napięć i komplikacji, szczególnie gdy dochodzi do zdrady ze strony Jakuba, służącego, który donosi Harpagonowi o jego planach. Walery jest jednak zdeterminowany, by pokonać wszystkie przeszkody i poślubić Elizę.

Najważniejszym wydarzeniem dla Marianny i Walerego jest odkrycie ich prawdziwej tożsamości – są dziećmi don Tomasza d'Alburci. To odkrycie przynosi rozwiązanie wszystkich konfliktów i pozwala na zjednoczenie rodzin oraz zgodę na małżeństwa Kleanta z Marianną oraz Elizy z Walerym.

V. Postacie drugoplanowe i epizodyczne

Anzelm, zamożny wdowiec, okazuje się być don Tomaszem d'Alburci. Jego interwencja w finale sztuki pomaga rozwiązać wszystkie konflikty – jego wartość rodzinne przewyższają materialne korzyści, co jest przeciwieństwem Harpagona.

Frozyna, pośredniczka i swatka, działa na korzyść młodych zakochanych. Jej zabawne intrygi i zemsta na Harpagonie za brak wynagrodzenia dodają sztuce komizmu i dynamiki. Simon, Jakub, Strzałka, Ździebełko, Szczygiełek, Pani Claude i Komisarz pełnią różne role pomocnicze, pomagając tworzyć scenki komiczne i konfliktowe, które rozweselają widownię i angażują ją w przebieg wydarzeń.

Podsumowanie

"Skąpiec" to dzieło, które łączy elementy komizmu z głęboką krytyką społeczną. Sztuka Moliera dostarcza zarówno rozrywki, jak i materiału do przemyśleń, udowadniając, że niezależnie od czasów, pewne aspekty ludzkiej natury pozostają niezmienne.