Skąpiec - główne wątki

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.07.2024 o 13:55

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 20.07.2024 o 13:33

Molier, wybitny pisarz francuski doby baroku, jest autorem wielu wspaniałych komedii, wśród których jednym z najbardziej znanych dzieł jest „Skąpiec”. Ta klasyczna komedia charakterów powstała w 1668 roku i jest doskonałym przykładem literackiego kunsztu Moliera. W „Skąpcu” autor w sposób wyolbrzymiony przedstawia negatywne cechy głównego bohatera, Harpagona, który uosabia chorobliwe skąpstwo. Komedia ta dotyka wielu ważnych wątków, w tym obsesji na punkcie pieniędzy, miłości, konfliktów rodzinnych oraz odkrycia prawdziwej tożsamości. Poniżej przyglądniemy się głównym wątkom tej komedii i ich znaczeniu dla całego utworu.

Harpagon, główny bohater utworu, jest człowiekiem, którego całe życie kręci się wokół pieniędzy. Jego skąpstwo jest tak przesadne, że oszczędza nawet na sobie i swoich dzieciach, Elizie i Kleancie, osiągając poziom niemal absurdalny. Jego obsesja na punkcie bogactwa symbolizowana jest przez szkatułę pełną złota, którą Harpagon traktuje jak najcenniejszą rzecz na świecie. Aby chronić swoje bogactwo, zakopuje szkatułę w ogrodzie, oddalając ją od wszelkich potencjalnych rabusiów, nawet swoich bliskich.

Jednym z głównych wątków komedii jest historia tej szkatuły. Gdy Strzałka, sługa Kleanta, kradnie ją, Harpagon jest zdruzgotany i natychmiast rozpoczyna śledztwo mające na celu odzyskanie skarbu. Do akcji wkracza Komisarz, który na polecenie Harpagona próbuje odkryć złodzieja. Intryga między sługami Jakubem i Walerym dodaje komedii dynamiki. Ostatecznie okazuje się, że szkatuła znajduje się w rękach Kleanta, który wykorzystuje sytuację, aby zaproponować ojcu zwrot szkatuły w zamian za zgodę na ślub z Marianną. Harpagon przystaje na to ultimatum, ponieważ miłość do pieniędzy przewyższa u niego wszelkie inne wartości. Szkatuła zostaje zwrócona, a młodzi zakochani mogą planować wspólną przyszłość.

Wątek miłości Walerego i Elizy to kolejna ważna część komedii Moliera. Walery, młodzieniec, zakochał się w Elizie po tym, jak uratował ją przed utonięciem. Aby być blisko ukochanej, zatrudnił się jako majordomus w domu Harpagona i starał się zdobyć jego zaufanie. Eliza, choć zakochana w Walerym, znajduje się pod silnym wpływem surowego ojca, który planuje wydać ją za bogatego Anzelma. Walery nie daje jednak za wygraną i podejmuje liczne starania, aby zmienić zdanie Harpagona. Przeprowadza różne spiski, starając się przekonać surowego ojca do zmiany decyzji. Kulminacją tego wątku jest interwencja Anzelma, który, ujawniając swoją tożsamość i rodzinne powiązania, ratuje zakochanych i zgadza się pokryć koszty ich ślubu, na co Harpagon z niechęcią przystaje.

Zupełnie innym, acz równie istotnym wątkiem jest konflikt między Harpagonem a jego synem Kleantem o rękę Marianny. Kleant zakochuje się w Mariannie, nie wiedząc, że jego ojciec także planuje się z nią ożenić. Gdy prawda wychodzi na jaw, dochodzi do ostrego konfliktu między ojcem a synem, który dodatkowo podsyca swatka Frozyna. Organizuje ona przyjęcie, mające na celu przedstawienie Marianny Harpagonowi jako przyszłej żony, podczas którego the intrygi i miłosne zwierzenia osiągają swoje apogeum. Kleant, Marianna, Eliza i Frozyna sprzysięgają się, aby nie dopuścić do małżeństwa Harpagona z młodą dziewczyną. W jednej z kluczowych scen Kleant wykrada szkatułę ojca, używając jej jako narzędzia nacisku, aby w końcu wymusić zgodę na swój ślub z Marianną, co ostatecznie się udaje dzięki pomocy Anzelma.

Ostatnim kluczowym wątkiem jest odkrycie prawdziwej tożsamości Anzelma oraz jego powiązań z Walerym i Marianną. Walery, jako sierota, wiódł życie pełne niepewności i poszukiwań. W toku wydarzeń okazuje się, że Anzelm jest jego ojcem, don Tomaszem d'Alburci, który przeżył katastrofę morską i od dawna szukał swojej zaginionej rodziny. Podobne odkrycie dotyczy Marianny, która okazuje się zaginioną córką Anzelma. Przeszłość Marianny, związana z jej życiem w niewoli u piratów i późniejsze losy w Paryżu, zostaje ujawniona, co wprowadza dodatkową dawkę dramatyzmu i emocji do fabuły. Dzięki tym odkryciom, Anzelm zgadza się pokryć koszty ślubów Walerego z Elizą oraz Kleanta z Marianną, co ostatecznie prowadzi do szczęśliwego zakończenia dla młodych zakochanych.

Podsumowując główne wątki „Skąpca”, widać, jak każdy z nich wpływa na ogólną wymowę komedii Moliera. Skąpstwo Harpagona zostaje ukarane, a miłość i uczucie triumfują nad materializmem i chciwością. Relacje między postaciami, pełne intryg i komicznych nieporozumień, prowadzą do zaskakujących zwrotów akcji, jednak finalnie wszystko kończy się dobrze, dzięki odkryciom Anzelma i jego hojnej naturze. Moralnym przesłaniem komedii jest ocalenie wartości rodzinnych i miłości mimo przeszkód, jakie stawia skąpstwo Harpagona.

„Skąpiec” Moliera to nie tylko doskonała komedia, ale też dzieło, które niesie ze sobą uniwersalne przesłanie, aktualne również we współczesnych czasach. Krytyka skąpstwa, radość z miłości i rodzinności oraz triumf dobra nad materializmem to kwestie, które mogą dotyczyć każdego pokolenia. Komedia ta wciąż bawi i uczy, pokazując, że pieniądze nie są najważniejsze, a prawdziwe szczęście znajduje się w relacjach międzyludzkich i miłości.