Wady i słabe punkty Stasia Tarkowskiego
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 24.08.2024 o 14:32
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 23.08.2024 o 20:45

Streszczenie:
Staś Tarkowski z "W pustyni i w puszczy" ma wiele zalet, lecz także wady: zarozumiałość, porywczość i brak dojrzałości, które wpływają na jego rozwój. ??
Staś Tarkowski, główny bohater powieści "W pustyni i w puszczy" autorstwa Henryka Sienkiewicza, to postać wielowymiarowa, której charakterystyka składa się zarówno z wybitnych zalet, jak i poważnych wad. W powieści ukazany jest jako chłopiec niezwykle odważny, zdolny i pełen nadziei, ale jednocześnie niepozbawiony błędów, które wynikają z jego młodego wieku i niedojrzałości emocjonalnej. Choć Staś często jest postrzegany jako postać pozytywna i godna naśladowania, trudno zignorować jego liczne słabości. Celem niniejszego wypracowania jest zaznaczenie tych wad i słabych stron, które ujawniają się w trakcie lektury powieści, ukazując, że mimo swoich zalet Staś nie jest postacią idealną.
Rozwinięcie
I. Przesadna pewność siebie i zarozumiałość
Staś Tarkowski, pomimo swojego młodego wieku, często przejawia przesadną pewność siebie i zarozumiałość. Przykłady tej postawy można znaleźć już na początku powieści, gdy postrzega siebie niemal jako dorosłego, nie zważając na realne ograniczenia wynikające z wieku i doświadczeń życiowych. Przykładowo, Staś przekonany o swoich zdolnościach fizycznych i intelektualnych, często patrzy z góry na innych, co jest widoczne w jego relacjach z rówieśnikami oraz dorosłymi.Jasno wyraża swoje przekonanie o własnej wyższości w umiejętnościach strzeleckich, pływackich, jeździeckich oraz językowych. Staś jest pewien, że jego liczby talenty stawiają go ponad przeciętnymi chłopcami, co wielokrotnie podkreśla, na przykład, kiedy celnie strzela do lwów czy demonstruje umiejętności pływackie przed Nel. Analiza przyczyn tej zarozumiałości prowadzi do wniosku, że wpływ na jego postawę miało otoczenie, w którym się wychowywał - pełne pochwał w Port-Saidzie. Otrzymywanie licznych dowodów uznania za swe zdolności stało się podstawą do wytworzenia w Stasiu poczucia własnej wyjątkowości, co w konsekwencji prowadziło do przesadnej pewności siebie.
II. Brak dojrzałości emocjonalnej
Brak dojrzałości emocjonalnej jest kolejnym istotnym słabym punktem Stasia. Mimo iż wielokrotnie próbował postrzegać siebie jako dorosłego, w rzeczywistości nie rozumiał, że dorosłość to nie tylko wiek, ale także zdolność do odpowiedzialności za innych. Jego postrzeganie dorosłości było powierzchowne, ograniczające się do przekonania, że wiek determinuje dojrzałość.Głównym przykładem tej niedojrzałości jest jego relacja z Nel, młodszą od siebie dziewczynką. Staś często dewaluuje jej poglądy, podkreślając wyższość swojego wieku i domniemanej dojrzałości. W dialogach między Stasiem a Nel można dostrzec momenty, w których Staś ignoruje jej uczucia i potrzeby, dowodząc przeświadczeniem, że wie lepiej, co jest dla niej dobre. Przykłady te ukazują, że Staś, mimo swych zalet, nie zawsze potrafi wznieść się ponad własne ego i zrozumieć perspektywę innych.
Trudne doświadczenia związane z wędrówką przez Afrykę przynoszą jednak naukę dojrzałości dla Stasia. Każdy krok na drodze pełnej niebezpieczeństw zmusza go do przewartościowania swoich przekonań i zrozumienia, że dorosłość nie wynika jedynie z wieku, ale z umiejętności podejmowania odpowiedzialnych decyzji i troski o innych, czego doświadczył m.in. troszcząc się o zdrowie i życie Nel w tak ekstremalnych warunkach.
III. Chełpliwość i jego konsekwencje
Chełpliwość Stasia jest jedną z wad, które wyraźnie uwidaczniają się na początku powieści, kiedy chłopiec przebywa w Port-Saidzie. Zajmując się codziennymi aktywnościami, często chwali się swoimi umiejętnościami, co odbija się na jego relacjach z rówieśnikami. Jego zdolności pływackie i strzeleckie często stają się bazą do chełpliwego zachowania, które może irytować innych.Porwanie jednak całkowicie zmienia postrzeganie siebie przez Stasia. W sytuacjach ekstremalnych, kiedy umiejętności, z których wcześniej był tak dumny, okazują się niewystarczające do przetrwania, Staś zmuszony jest skonfrontować się z własnymi ograniczeniami. Chwile grozy, niepewności i zagrożenia życia uświadamiają mu, że nie zawsze jest w stanie poradzić sobie sam. To doświadczenie okazuje się kluczowe w jego dojrzewaniu, przynosząc refleksję i zdobycie większej pokory.
IV. Porywczość i twardy charakter
Porywczość Stasia wielokrotnie była źródłem problemów i zagrożeń dla niego samego oraz Nel. Jego impulsywność, która objawia się w buntowaniu się przeciwko porywaczom czy konfrontacjom z Mahdim, często sprowadzała niebezpieczeństwo. Przykłady z powieści, jak próba bezmyślnego buntu przeciwko porywaczom, ilustrują, jak jego impulsywność mogła prowadzić do eskalacji ryzyka.Twardy charakter Stasia, jednoznaczność przekonań i brak elastyczności w trudnych sytuacjach również stanowią jego wadę. Kiedy Mahdi proponuje mu przyjęcie islamu, Staś kategorycznie odmawia, mimo że mogłoby to przynieść chwilową ulgę i bezpieczeństwo. Jego upór, choć zrozumiały z punktu widzenia moralnego, w praktyce stawia wszystkich w bardziej niebezpiecznej sytuacji. Dodatkowo, w starciu z czarownikami z plemienia Wa-hima Staś obnaża ich fałsz, co doprowadza do pokrzyżowania planów karawany i zemsty czarowników, prowadząc do zniszczenia zapasów wody oraz pogorszenia sytuacji podróżników.
Zakończenie
Staś Tarkowski, mimo swoich licznych zalet, posiada wyraźne wady, które ujawniają się na różnych etapach jego przygód w powieści "W pustyni i w puszczy". Główne z nich to zarozumiałość, brak dojrzałości emocjonalnej, chełpliwość oraz porywczość. Każda z tych cech stanowiła dla Stasia wyzwanie, z którym musiał się zmierzyć.Trudne doświadczenia, jakie napotkał w Afryce, były jednak kluczowe dla jego przemiany. Dzięki nim Staś nauczył się pokory, zdobył większe poczucie odpowiedzialności oraz dojrzalsze postrzeganie dorosłości. Jego wady i słabe strony czynią go bardziej ludzkim i realistycznym bohaterem, którego przemiana jest inspirująca. Postać Stasia Tarkowskiego pokazuje, że dojrzewanie często wiąże się z pokonywaniem własnych słabości i uczeniem się na błędach, co uczyniło go prawdziwym bohaterem o skomplikowanej i interesującej osobowości.
Jego historia może stanowić inspirację dla czytelników, ukazując, że dojrzewanie i dążenie do doskonałości to proces pełen wyzwań, który wymaga nie tylko odwagi, ale także refleksji nad własnymi słabościami. W końcu to właśnie trudne doświadczenia uczą nas najwięcej o sobie i pomagają nam stawać się lepszymi ludźmi.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 24.08.2024 o 14:32
O nauczycielu: Nauczyciel - Elżbieta W.
Od 17 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i prowadzę zajęcia przygotowujące do matury oraz wsparcie dla ósmoklasistów. Kładę nacisk na czytelność argumentów i konsekwencję w stylu. Na lekcjach panuje życzliwa, spokojna atmosfera, w której łatwiej pytać i poprawiać. Uczniowie cenią cierpliwość, jasne kryteria i ćwiczenia, które „od razu widać” w wyniku.
Wypracowanie jest bardzo dobrze skonstruowane i szczegółowo analizuje wady Stasia Tarkowskiego.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się