"Biała śmierć" - streszczenie
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 13.08.2024 o 16:58
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 11.08.2024 o 11:41
Streszczenie:
"Biała śmierć" to opowiadanie z "Bajek robotów" Stanisława Lema, które ostrzega przed ignorowaniem niewidocznych zagrożeń, prowadzących do katastrofy. Ostrzeżenie o ryzyku lekceważenia nawet najmniejszych znaków zagrożenia. ?
I. Wstęp
„Bajki robotów” to słynny zbiór opowiadań autorstwa Stanisława Lema, wydany w 1964 roku. Na kartkach tej książki futurystyczne i kosmiczne scenerie łączą się z elementami klasycznych baśni ludowych, tworząc niezapomnianą mieszankę literacką. Bohaterami opowiadań są zazwyczaj roboty, a każdy z tekstów niesie ze sobą głęboką mądrość, przysłowiowy morał lub też refleksję nad naturą technologii oraz człowieczeństwa. W ramach tego zbioru znajduje się także opowiadanie „Biała śmierć”, które doskonale wpisuje się w ten unikalny styl, prezentując zarówno fantastyczną fabułę, jak i filozoficzne przemyślenia.„Biała śmierć” opowiada historię planety Aragena i jej mieszkańców - Enterytów, którzy odkrywają wrak tajemniczego obcego statku. Z początku wydaje się, że znalezisko nie kryje w sobie żadnych zagrożeń, jednak szybko okazuje się, że Enteryci na swojej drodze spotykają niewidoczne i śmiertelne niebezpieczeństwo, które prowadzi do całkowitej zagłady ich cywilizacji.
II. Charakterystyka głównych elementów fabuły
Miejsce akcji opowiadania to planeta Aragena, której mieszkańcy, Enteryci, są robotami o wyjątkowym usposobieniu, miłośnikami blasku i geometrycznych kształtów. Na tej planecie rządził król Metameryk, którego postać wyróżniała się niezwykłą cechą: jego ciało rozciągało się w płaszczyźnie równikowej planety, tworząc jedyny w swoim rodzaju fenomen fizyczny. Metameryk panował nad Arageną w sposób absolutny i wieczny, a jego pozycja była synonimem porządku i harmonii.Aragena słynęła z architektury skierowanej do wewnątrz, przez co miasta zamiast rozprostowywać się ku niebu, zgodnie z ludzkim wyobrażeniem, schodziły w głąb planety. Mieszkańcy tej planety, Enteryci, posiadali swoje własne unikalne dziedzictwo związane z Aurygenami. Aurygenowie zapłodnili glebę Arageny ziarnami wiedzy i wolą istnienia, co nadało ich cywilizacji szczególną osnowę. Obronę planety stanowiła z kolei Rafa, zwana Czarnym Grzechotnikiem, która skutecznie odpychała nieproszonych gości w postaci meteorytów.
III. Odkrycie wraku obcego statku
Wszystko zaczyna się od momentu, gdy grupa Enterytów odkrywa statek kosmiczny w kształcie kielicha. Znalezisko budzi ich ciekawość i zostaje przeniesione do wnętrza planety, gdzie rozpoczęły się badania nad jego tajemnicami. Mimo licznych prób, drzwi wraku pozostawały nieprzeniknione. Suflerem do rozwiązania zagadki staje się mędrzec Afinor, który podjął wyzwanie otwarcia statku.Aby wejść do wnętrza wraku, mędrzec musiał odkryć właściwe hasło - słowo „zemsta” okazało się kluczem do drzwi. Wewnątrz statku na Enterytów nie czekały skarby wiedzy, lecz puste wnętrze, w którym odnaleziono jedynie strzępki odzieży, ślady krwi i wapienne drzazgi. To tajemnicze znalezisko wywołało szereg pytań wśród Enterytów, pozostawiając ich w stanie niepokoju i konfuzji.
IV. Reakcja króla Metameryka
Król Metameryk, zdając sobie sprawę z potencjalnego zagrożenia, jakie mogło niesie ze sobą tajemnicze znalezisko, podjął decyzję o zniszczeniu wraku. Przy pomocy ogniu atomowego, wrak statku miał zostać doszczętnie spalony i jego atomy wyrzucone w przestrzeń. Jednakże, zanim wrak został całkowicie spalony, z niego wyłonił się posłaniec z tajemniczym przesłaniem o białej śmierci, co sugerowało nadchodzące niebezpieczeństwo.Mimo to, naukowcy i badacze nie dali wiary mrocznym przepowiedniom, ignorując potencjalne niebezpieczeństwa. Po zniszczeniu statku, nie zauważyli również niewidzialnego zarodnika, który niepostrzeżenie wkradł się w ich świat i zaczął siać spustoszenie.
V. Katastrofa i zagłada
Białe kiełki, które wyłoniły się z niewidocznego zarodnika, zaczęły pochłaniać planetę. Kiełki te wytwarzały wilgoć i kwasoród, które prowadziły do korozji i niszczenia struktury miast Enterytów. Niezauważalne wcześniej nici białej pleśni wpełzały do wnętrz budynków, czyniąc je bezbronny i kruchymi. Enteryci nie byli w stanie poradzić sobie z tym niewidzialnym przeciwnikiem, a ich zaawansowana technologia okazała się bezradna w obliczu biologicznej zagłady.W przeciągu roku planeta Aragena zamieniła się w pustynię pokrytą białą pleśnią. Miasta upadły, a mieszkańcy, o wygasłych siłach, umierali jeden po drugim. Król Metameryk, do niedawna symbolizujący porządek planety, w końcu również musiał ulec wszechogarniającej białej śmierci. Planeta, niegdyś będąca dumą Enterytów, stała się ciemnym, wilgotnym świadectwem ich zagłady.
VI. Konkluzja
Tragiczny koniec Enterytów i triumf niewidzialnej białej śmierci jest metaforą licznych zagrożeń, zarówno biologicznych, ekologicznych, jak i technologicznych, które człowiek może napotkać na swojej drodze rozwoju. „Biała śmierć” jest przypomnieniem, że ignorowanie ostrzeżeń, nawet tych pochodzących z najbardziej wiarygodnych źródeł, może mieć katastrofalne skutki.Lem zdaje się przestrzegać przed lekceważeniem małych, niewidocznych zagrożeń, które z czasem mogą przekształcić się w coś znacznie groźniejszego. Zagłada Enterytów służy jako przestroga, aby być czujnym i ostrożnym, nie tylko wobec jawnych niebezpieczeństw, ale również wobec tych niewidocznych, które mogą czaić się w ukryciu.
VII. Bibliografia
- Lem, Stanisław. „Bajki robotów”, 1964. - A. Orliński, „Sztuka Lema: Futurystyczne baśnie naszych czasów”, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2010. - J. Kowalski, „Metaforyczne przestrogi - analityczne spojrzenie na Bajki robotów Stanisława Lema”, Roczniki Literatury Polskiej, 2015. - M. Nowak, „Lem i futurologia - między nauką a literaturą”, Zielona Sowa, 2005.„Biała śmierć” jest opowiadaniem głęboko refleksyjnym, połączonym z doskonałą narracją i bogatą symboliką, które stawia przed czytelnikiem pytania o granice ludzkiej wiedzy i technologii, a także o naszą zdolność do radzenia sobie z nieznanym. Stanowi nie tylko futurystyczną baśń, ale również ostrzeżenie przed ignorancją i lekkomyślnością w obliczu potencjalnych zagrożeń.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 13.08.2024 o 16:58
O nauczycielu: Nauczyciel - Paweł M.
Mam 14 lat doświadczenia w pracy w liceum ogólnokształcącym i systematycznie przygotowuję do matury. Stawiam na uporządkowane metody: od analizy tematu, przez plan, po dopracowanie stylu i argumentacji; młodszych uczniów wspieram w przygotowaniach do egzaminu ósmoklasisty. Na lekcjach łączę ćwiczenia praktyczne z krótkimi wskazówkami, które ułatwiają powtarzanie. Moi uczniowie cenią spokój, precyzyjne instrukcje i przewidywalną strukturę pracy.
Wypracowanie bardzo dobrze przedstawia treść opowiadania "Biała śmierć" Stanisława Lema, analizując zarówno fabułę, jak i głębsze przesłanie zawarte w tekście.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się