Profesor Andrews w Warszawie - bohaterowie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.08.2024 o 17:51

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 20.08.2024 o 17:42

Opowiadanie „Profesor Andrews w Warszawie” autorstwa Olgi Tokarczuk to niezwykle fascynująca i poruszająca historia, która ukazuje stan wojenny w Polsce na początku lat 80. XX wieku z perspektywy brytyjskiego profesora – Andrews’a. Wstępny fragment opowiadania zabiera czytelnika w okres wprowadzenia stanu wojennego w Polsce przez pryzmat zagubionego obcokrajowca, który staje się ofiarą dezorientacji i niepewności w obcym dla siebie, chaotycznym świecie. Główna fabuła opiera się na zagubieniu profesora Andrewsa w Warszawie, jego skrajnej dezorientacji spowodowanej niespodziewanym i niezrozumiałym stanem wojennym, który diametralnie zmienia jego plany.

Celem niniejszej pracy jest dokładna analiza charakterystyk głównych bohaterów opowiadania. Zamierza ona nie tylko przedstawić ich cechy zewnętrzne i wewnętrzne, ale także ukazać, jak każda z postaci przyczynia się do głębszego zrozumienia przesłania utworu i realiów tamtych czasów.

Profesor Andrews

Profesor Andrews jest głównym bohaterem opowiadania i to z jego perspektywy obserwujemy rozwój wydarzeń. Jest psychologiem z Anglii, specjalizującym się w metodach interpretacji snów i instynktów. Przybywa do Warszawy, by prowadzić wykłady i warsztaty, ale szybko zdaje sobie sprawę, że jego plany zostają zniweczone przez chaotyczne wydarzenia polityczne.

Charakterystyka wewnętrzna

Profesor Andrews jest człowiekiem wykształconym, światowym i głęboko zaangażowanym w swoje naukowe metody i teorie. Jego umysł jest niezwykle analityczny, co często prowadzi do introspekcji i analizy własnych uczuć, snów i przeczucień. Jest skoncentrowany na własnym świecie wewnętrznym, co wydobywa na jaw jego izolację intelektualną od otaczającej rzeczywistości.

Charakterystyka zewnętrzna

Andrews jest Anglikiem o polskich korzeniach – jego dziadek pochodził z Łodzi. Choć ma pewne powiązania z Polską, jest turystą, który nie zna ani języka polskiego, ani realiów życia w PRL. Jego wygląd i zachowanie zdradzają jego obcość i odmienność w porównaniu do ludzi, których spotyka na swojej drodze.

Postawa względem rzeczywistości

Postać profesora jest skonfrontowana z groteskową i niezrozumiałą rzeczywistością stanu wojennego. Jego naukowe podejście i mechanizmy obronne załamują się w obliczu brutalnych wydarzeń, co prowadzi do skrajnego zagubienia i błąkania się po Warszawie. To właśnie zderzenie z realiami stanu wojennego pokazuje kruchość jego intelektualnego świata.

Symbolika postaci

Profesor Andrews jest symbolem oderwanego intelektualisty, którego teorie i wiedza są bezsilne wobec brutalnej i nielogicznej rzeczywistości PRL-u. Jego postać ukazuje nam odrealnienie i nienormalność tamtych czasów, a także niezrozumienie, jakie wielu obcokrajowców mogło odczuwać wobec sytuacji w Polsce. Symbolizuje również obcość i zawężoną perspektywę, która koliduje z realnym życiem w czasie kryzysu.

Polak z czerwoną twarzą

Podczas swojej wędrówki po Warszawie, profesor Andrews spotyka Polaka z czerwoną twarzą, który odśnieża ulicę. To przypadkowe spotkanie staje się kluczowe dla dalszych losów profesora. Załamany i dezorientowany Andrews opowiada mu o wszystkim, co go spotkało, mówiąc po angielsku, ale jego wyraźne zagubienie i rozpacz są zrozumiałe mimo bariery językowej.

Życzliwość i pomoc

Polak, mimo że nie do końca rozumie, co Andrews mówi, zaprasza go do swojego domu, gdzie poczęstuje go bimbrem i kiełbasą. Przedstawia mu swoją żonę, co dodaje scenie ciepła i domowego klimatu. Mimo podstawowej znajomości angielskiego, wykazuje wobec profesora ogromne współczucie i empatię, co staje się dla Andrewsa chwilą wytchnienia w obcym i nieprzyjaznym świecie.

Fizyczny i psychologiczny opis postaci

Polak z czerwoną twarzą jest opisywany jako człowiek o prostej, ale serdecznej aparycji. Jego czerwona twarz może sugerować trudne warunki życia, pracę na mrozie, ale również pewną otwartość emocjonalną i bezpretensjonalność. Wewnątrz jest życzliwy, empatyczny i gotowy do pomocy, co kontrastuje z szeroko pojętą brutalnością ówczesnych realiów politycznych.

Symbolika postaci

Postać Polaka z czerwoną twarzą symbolizuje polską gościnność i prostotę. Jest uosobieniem przeciętnego warszawiaka, który mimo trudnych warunków życia i nieznajomości języków obcych wykazuje gotowość do pomocy drugiemu człowiekowi. Symbolizuje również swoistą normalność i ludzkie ciepło, które mogą istnieć nawet w najbardziej niesprzyjających okolicznościach.

Go-sha (Gosia)

Gosia była przewodniczką i opiekunką profesora Andrewsa podczas jego wizyty w Polsce. To ona miała zapewnić mu wsparcie i pomoc w załatwianiu formalności oraz w integracji z lokalną rzeczywistością. Na początku utworu przejawia się jako postać pozytywna i pomocna, która zabiera profesora na kolację wraz ze swoim narzeczonym, odprężając go po przyjeździe do obcego kraju.

Charakterystyka postaci

Gosia jest młodą, małą i ładną dziewczyną, której pierwsze wrażenie jest bardzo pozytywne. Jej przyjazne i otwarte zachowanie daje profesorowi Andrewsowi poczucie bezpieczeństwa. Jest osobą dynamiczną i pełną energii, co podkreśla jej zaangażowanie w życie społeczne i zawodowe.

Konspiracyjne zachowanie

Jednakże po wprowadzeniu stanu wojennego, Gosia nagle znika i przestaje się kontaktować z profesorem. Jej nagłe zniknięcie i brak kontaktu mogą sugerować, że była zaangażowana w działalność opozycyjną, co ukazuje niepewność i niebezpieczne losy jednostek żyjących w totalitarnym systemie. Zniknięcie Gosi staje się dla profesora Andrewsa kolejnym symbolem chaosu i braku stabilności w jego otoczeniu.

Symbolika postaci

Postać Gosi symbolizuje młode, zaangażowane pokolenie Polaków, którzy byli bezpośrednio dotknięci skutkami stanu wojennego. Jej dynamiczność i nagłe zniknięcie ukazują niepewność losów jednostek i ich trudne sytuacje życiowe w czasach kryzysu politycznego. Gosia reprezentuje nadzieję i energię, które mogą zostać stłumione przez brutalną rzeczywistość.

Zakończenie

Profesor Andrews symbolizuje oderwaną od rzeczywistości intelektualną elity, która jest zagubiona i bezradna wobec rzeczywistości stanu wojennego. Polak z czerwoną twarzą reprezentuje prostą, ale pełną ciepła polską gościnność i empatię, stanowiąc kotwicę normalności w chaotycznym świecie. Natomiast Gosia personifikuje młode, zaangażowane pokolenie, które mimo energii i nadziei staje przed groźbą stłumienia przez brutalne realia polityczne.

Opowiadanie Tokarczuk ukazuje Warszawę jako miasto pełne napięcia, zagubienia i marazmu, ale jednocześnie pełne ludzkiego ciepła i solidarności. Poprzez swoje postaci, autorka ukazuje odrealnienie i nienormalność tamtych czasów, a także różnorodność ludzkich reakcji na totalitarny system. Każda z tych postaci daje czytelnikowi unikalną perspektywę, dzięki której możemy lepiej zrozumieć głębsze znaczenie opowiadania i doświadczenia ludzi w czasach kryzysu.