Streszczenie utworu „Cierpienia młodego Wertera” Johana Wolfganga Goethego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.08.2024 o 11:19

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 26.08.2024 o 11:00

Streszczenie utworu „Cierpienia młodego Wertera” Johana Wolfganga Goethego

„Cierpienia młodego Wertera” to powieść epistolarna autorstwa Johana Wolfganga Goethego, opublikowana w 1774 roku, będąca jednym z najważniejszych dzieł niemieckiego romantyzmu. Jest to utwór wyjątkowy ze względu na formę i treść, wyrażający podstawowe cechy romantyzmu: emocjonalność, subiektywność, indywidualizm oraz melancholię i pesymizm wobec rzeczywistości.

Powieść składa się z serii listów pisanych przez głównego bohatera, Wertera, do przyjaciela Wilhelma. Poprzez te listy czytelnik zostaje wciągnięty w wewnętrzny świat Wertera, jego marzenia, cierpienia i obserwacje otaczającej go rzeczywistości. Werter, młody artysta o wrażliwej duszy, przenosi się na wieś, by znaleźć ukojenie w obcowaniu z naturą. Jego wrażliwość i skłonność do refleksji szybko znajdują odbicie w jego listach, w których opisuje swoje uczucia i doświadczenia.

Na początku powieści Werter wspomina zakończony romans, co skłania go do wyjazdu na wieś, by zapomnieć o przeszłości i zanurzyć się w kontemplacji przyrody. Odizolowanie od miejskiego zgiełku przynosi mu chwilowy spokój. Zaczytuje się w dziełach Homera, porównując współczesne społeczeństwo do bohaterów helleńskich epopei. Jego lektury, spotkania z lokalnymi ludźmi oraz życie w harmonii z naturą dają mu poczucie szczęścia i spełnienia.

Życie Wertera zmienia się diametralnie, gdy poznaje Lottę na balu. Werter jest oczarowany jej osobowością, urodą i życzliwością. Odwiedza jej dom, gdzie spędzają czas na rozmowach o literaturze i wspólnym tańcu. Lotta, podobnie jak Werter, kocha literaturę, co zbliża ich do siebie. Jednak radość Wertera zostaje zmącona, gdy dowiaduje się o zaręczynach Lotty z Albertem.

Pomimo świadomości niemożliwości spełnienia swej miłości, Werter przeprowadza się bliżej mieszkania Lotty, by móc częściej z nią przebywać. Spędzają razem wiele czasu – czytają, spacerują, bawią się z dziećmi. Werter coraz bardziej zatraca się w uczuciu do Lotty, choć wie, że jest ona już zaręczona. Intensywność jego emocji prowadzi do narastających rozterek.

Pojawienie się Alberta, narzeczonego Lotty, wprowadza zawiść i zazdrość w serce Wertera. Ich rozmowy na temat samobójstwa odzwierciedlają rozdarte wnętrze Wertera i jego filozoficzne refleksje na temat życia i śmierci. Choć Werter kilkukrotnie rozważa wyjazd, zostaje, nie mogąc się rozstać z Lottą.

Próbując oderwać myśli od miłości do Lotty, Werter podejmuje pracę urzędnika, jednak nie przynosi mu ona satysfakcji. Dowiaduje się także o ślubie Lotty i Alberta, co dodatkowo pogłębia jego cierpienie. Zostaje wyrzucony z towarzystwa ze względu na swoje mieszczanienie pochodzenie, co jest kolejnym ciosem dla jego dumy i godności.

Werter spotyka młodego człowieka, który również kochał Lottę, lecz został przez nią odtrącony. Porównując swoją sytuację do tamtego mężczyzny, uświadamia sobie, że jego miłość do Lotty nigdy nie może się spełnić. Lotta, widząc rosnące cierpienie Wertera, prosi go, aby opuścił jej życie, co Werter odbiera jako ostateczną zdradę.

W finałowych dniach życia Wertera jego myśli coraz bardziej skupiają się na samobójstwie. Ostatnie spotkanie z Lottą jest momentem krytycznym, kiedy Lotta odrzuca jego uczucia, co przypieczętowuje decyzję Wertera o odebraniu sobie życia. Pisze ostatni list, w którym dokonuje rachunku sumienia, a następnie popełnia samobójstwo.

Epilog powieści opisany jest przez trzecioosobowego narratora, który przedstawia koniec życia Wertera oraz reakcje otoczenia na jego śmierć. Wstrząs, jaki wywołuje samobójstwo Wertera, pozostawia głębokie piętno na jego bliskich. Lotta jest zdruzgotana, a pogrzeb Wertera odbywa się bez obecności duchownego – co podkreśla tragizm i skandal związany z jego czynem.

Podsumowując, „Cierpienia młodego Wertera” to powieść ukazująca tragiczne losy młodego człowieka, skonfliktowanego z otaczającym go światem i własnymi uczuciami. Werter jako postać tragiczna ucieleśnia motywy romantyzmu: nieszczęśliwą miłość, cierpienie i poszukiwanie sensu istnienia. Jego emocjonalność i indywidualizm czynią go symbolem epoki romantyzmu i wprowadzają nowy standard w literaturze niemieckiej i europejskiej.

Motywy miłości, cierpienia i samobójstwa w powieści stanowią wyraz romantycznej melancholii i pesymizmu. Interakcje Wertera z innymi postaciami oraz jego refleksje na temat życia i śmierci odzwierciedlają głębokie wewnętrzne konflikty, które były charakterystyczne dla romantycznych bohaterów.

„Cierpienia młodego Wertera” miały ogromny wpływ na literaturę niemiecką i europejską, inspirując wielu pisarzy i artystów do badań nad ludzką emocjonalnością i indywidualizmem. Wprowadzone przez Goethego pojęcie „werteryzmu” oznaczało skłonność do intensywnych emocji, introspekcji i pesymistycznej filozofii życia.

Pod względem estetycznym powieść wyróżnia się barwnym językiem, bogatą symboliką i melancholijnym nastrojem. Goethe w swoim dziele zachwyca się naturą, kreując obrazy piękna i niezmienności przyrody, które kontrastują z wewnętrznymi burzami bohaterów. Wszystko to sprawia, że „Cierpienia młodego Wertera” to utwór nie tylko literacko wartościowy, ale także głęboko emocjonalny i filozoficzny.

Podobnie jak postaci literackie, czytelnicy zostają zmuszeni do refleksji nad własnym życiem, miłością i śmiercią. Goethe poprzez Wertera zadaje fundamentalne pytania o sens istnienia, ludzką naturę i znaczenie uczuć, które pozostają aktualne do dziś. „Cierpienia młodego Wertera” to dzieło, które nie tylko wzbogaciło literaturę, ale także stało się głosem pokolenia romantyków, wciąż przemawiającym do współczesnych czytelników.