Cudzoziemka - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.08.2024 o 15:33

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 29.08.2024 o 14:49

---

Tytuł: "Cudzoziemka - streszczenie"

---

Wprowadzenie: Maria Kuncewiczowa była wybitną polską pisarką, znana przede wszystkim z głębokich i psychologicznie złożonych dzieł literackich. Jej twórczość eksploruje często trudne relacje międzyludzkie oraz skomplikowane kondycje emocjonalne bohaterów. Najważniejszym dziełem w dorobku Kuncewiczowej jest powieść "Cudzoziemka", stanowiąca zarówno studium psychologiczne, jak i dramat rodzinny. Powieść opowiada historię Róży Żabczyńskiej, rozważając jej wielowymiarową osobowość jako kobiety, matki i muzyczki. Róża to postać, której życie naznaczone jest niepowodzeniami i wewnętrznymi konfliktami, a przeszłość nieustannie wpływa na jej trudności emocjonalne.

Treść Główna:

I. Krótka genealogiczna charakterystyka Róży Żabczyńskiej: Róża Żabczyńska urodziła się w Polsce, ale okres swojego dzieciństwa spędziła w Rosji, w Taganrogu. Przeprowadzka do Polski miała miejsce, gdy została zabrana przez swoją ciotkę Luizę do Warszawy. Róża, dorastając w dwóch różnych kulturach, nie była w stanie w pełni poczuć przynależności ani do Rosji, ani do Polski, co zrodziło w niej stałe poczucie wyobcowania. Warszawa, zamiast stać się nowym domem, stała się miejscem, gdzie jej alienacja pogłębiła się jeszcze bardziej, gdyż nigdy nie czuła się tam akceptowana ani rozumiana.

II. Młodość i pierwsza miłość: W młodości Róża rozpoczęła naukę gry na skrzypcach, co stało się dla niej nie tylko pasją, ale i ucieczką od trudów codzienności. Jej nauczycielem był profesor Michał Bądzki, który wkrótce stał się także jej pierwszą miłością. Róża w pełni oddała swoje serce Michałowi, jednak ich związek zakończył się dramatycznie, gdy Bądzki zaręczył się z inną kobietą. To wydarzenie miało katastrofalny wpływ na dalsze życie Róży. Zdrada pierwszej miłości zaszczepiła w niej głęboką traumę i nieufność, która wpłynęła na wszystkie jej przyszłe relacje. "Zatwardzenie" serca, które nastąpiło po tej zdradzie, sprawiło, że stała się bardziej zgryźliwa i nieufna wobec otoczenia.

III. Małżeństwo i życie rodzinne: Róża wyszła za Adama Żabczyńskiego, lecz ich małżeństwo było pozbawione głębokiego uczucia. Róża znalazła w Adamie jedynie cień partnera i po części odpowiedź na swoje samotne serce, a ich związek okazał się bardziej pragmatyczny niż romantyczny. Muzyka nadal pełniła kluczową rolę w jej życiu, stając się często ucieczką od rzeczywistości, w której nie potrafiła znaleźć szczęścia. Relacje Róży z Adamem były skomplikowane: choć nie kochała go w klasyczny sposób, przejawiała względem niego mieszane emocje – od frustracji po złamane zaufanie. Ich małżeństwo przeżyło poważny cios po śmierci syna Kazika, co miało ogromny wpływ na psychikę Róży. Strata Kazika potęgowała jej emocjonalne rozbicie i odbiła się na wychowaniu pozostałych dzieci: Władysława i Marty. Relacje te były pełne napięć i nieporozumień, a Róża, nie potrafiąc okazywać miłości w sposób spontaniczny i naturalny, wyraźnie kontrolowała życie swoich dzieci.

IV. Życie codzienne i relacje z otoczeniem: Róża, mimo swej inteligencji i talentów, wywierała toksyczny wpływ na swoje otoczenie, szczególnie na rodzinę. Kontrolowała swoich bliskich z żelazną ręką, nie dopuszczając do żadnych przejawów buntu czy niezgody. Kluczowe wydarzenia w życiu rodzinnym, takie jak rozbicie klosza z krzyżem z chleba – symboliczne gesty jej dominacji i frustracji – były dowodem na jej despotyczność. Podobne działania miały miejsce podczas wesela Władysława, kiedy to Róża swoimi komentarzami i zachowaniem potrafiła zniszczyć nawet najbardziej radosne chwile. Traktowanie Marty po jej narodzinach również ilustrowało chłodną i kontrolującą naturę Róży. W dzień przed śmiercią Róża przeżywa głębokie refleksje na temat swojego życia, relacji z bliskimi i własnego istnienia. Jej zachowanie jest wyraźnie odmienne – pojawiają się momenty, w których zastanawia się nad swoim dotychczasowym życiem i próbami naprawy złych stosunków.

V. Śmierć Róży Żabczyńskiej: W ostatnich chwilach życia Róża staje w obliczu ostatecznego rozrachunku. Zatopiona we wspomnieniach, próbuje zmierzyć się z wydarzeniami przeszłości, które ukształtowały jej obecne życie. Przebaczenie mężowi, które przychodzi dopiero w ostatnich momentach, jest aktem swoistego oczyszczenia i duchowego wyzwolenia. Gnębiona wspomnieniami i emocjami, Róża zasłabła w nocy, a obudziła ją przerażona służąca. Następne godziny były naznaczone przypływami gorączki i gorzkich wspomnień, podczas których rodzina zebrała się wokół umierającej matki. Ostatecznie Róża skonała, mając przed oczami obrazy z przeszłości, przynoszące jej ukojenie i symboliczne powrót do rodzinnych korzeni.

Podsumowanie: Róża Żabczyńska jest postacią tragiczną, której życie naznaczone jest brakiem przynależności i niepokonanym gniewem. Jej losy ukazują, jak przeszłość może determinować teraźniejszość, jak traumy mogą rzutować na relacje z bliskimi i jak trudno jest znaleźć spokój ducha w świecie pełnym niezrozumienia. Powieść "Cudzoziemka" to głębokie studium psychologiczne, które ukazuje, jak skomplikowane są ludzkie emocje i relacje międzyludzkie. Maria Kuncewiczowa z niezwykłą precyzją oddaje psychologiczne założenia swojej bohaterki, ukazując jej wewnętrzne zmagania i dramaty. Tytułowy "cudzoziemka" staje się metaforą życiowego wyobcowania, braku przynależności do żadnego miejsca ani grupy społecznej. Relacje międzyludzkie i skomplikowane życie rodzinne są tu kluczowymi elementami, które kształtują osobowość i los bohaterki. Analizując życie Róży Żabczyńskiej, można dojść do wniosku, że brak właściwego wsparcia i niemożność ukojenia dawnych ran mogą prowadzić do tragicznych skutków – zarówno dla jednostki, jak i jej bliskich.