„Sól ziemi” Józefa Wittlina – geneza, problematyka, streszczenie utworu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.12.2023 o 3:50

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 13.12.2023 o 22:22

„Sól ziemi” to powieść Józefa Wittlina, opublikowana po raz pierwszy w 1935 roku. Jest to utwór o charakterze autobiograficznym, będący jednocześnie hołdem dla małej ojczyzny autora - Tarnowa. Geneza powieści jest ściśle związana z życiem i doświadczeniami samego pisarza.

Wittlin urodził się i wychował w Tarnowie, malowniczym miasteczku położonym w południowej Polsce. To właśnie tam, wśród malowniczych krajobrazów i barwnych postaci, rozgrywa się akcja „Soli ziemi”. Autor doskonale znał tę małą społeczność, jej historię, zwyczaje i charakterystyczne dla niej postacie. Powieść jest w istocie opowieścią o Tarnowie i jego mieszkańcach, ukazaną przez pryzmat dojrzewania i dorastania młodego chłopca.

Problem tematyczny utworu dotyczy poszukiwania wartości moralnych i duchowych w trudnym i pełnym przeciwności życiu. Główny bohater, którym jest młody chłopiec o imieniu Józek, staje w obliczu wielu wyzwań i nieprawości. Mimo to zachowuje wierność swoim ideałom i szuka piękna nawet w najmniejszych rzeczach. Takie podejście autor przedstawia jako wartość bezcenną w kontekście trudnego życia codziennego.

W utworze Wittlin ukazuje różnorodne postacie, które są symboliczne dla całego społeczeństwa. Są to zarówno bohaterowie pozytywni, jak i negatywni. Wśród nich wyróżniają się między innymi Bosacki, który odnajduje życiowe szczęście w prostych sprawach, oraz Tata Rzeznik, który symbolizuje chciwość i brutalność. Autor stwarza wyjątkowe obrazy, które wzbudzają emocje i skłaniają do refleksji nad kondycją człowieka.

Głównym wątkiem powieści jest historia mitrĄdzystwo Buchnika, który chce oswoić dzikiego konia Tarwę. Ta opowieść stanowi metaforę walki człowieka z naturą i próby oswajania dzikiego, nieokiełznanej siły. Przez całą powieść pojawiają się analogie między Tarwą a samymi bohaterami powieści. Wittlin doskonale wykorzystuje ten wątek do ukazania trudnej walki o własną tożsamość i poszukiwania sensu życia.

„Sól ziemi” jest utworem pełnym barwnych opisów krajobrazów, radosnych zabaw dzieciństwa, ale także pełnym grozy i dramatyzmu. Naszym oczom ukazuje się świat pełen kontrastów i sprzeczności, w którym autor odnajduje piękno nawet w najmniej oczywistych miejscach. Powieść kończy się sceną tragiczną, która poniekąd jest spełnieniem losu bohaterów, ale jednocześnie staje się symbolem wieczności i nieśmiertelności.

W podsumowaniu „Sól ziemi” Józefa Wittlina to powieść o wielu płaszczyznach. Z jednej strony, jest to opowieść o małej ojczyźnie autora i ludziach, którzy go wychowali. Z drugiej zaś, to uniwersalna historia o dojrzewaniu, poszukiwaniu sensu życia i walki z przeciwnościami losu. Jest to utwór, który wciąż zaskakuje i porusza, stając się klasyką polskiej literatury.