Człowiek jako istota, w której walczy dobro ze złem

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.01.2026 o 18:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 26.01.2026 o 13:00

Ludzka natura od zawsze była przedmiotem fascynacji, a jednym z centralnych jej aspektów jest wewnętrzna walka dobra ze złem. To uniwersalne doświadczenie, które można znaleźć na kartach literatury i historii. Wydarzenia historyczne często ukazują, jak różne są motywacje ludzi i jakie przesłanki leżą u podstaw ich działań. Literackie przykłady wzbogacają ten obraz, pokazując skomplikowane więzi między dobrem a złem.

Jednym z najbardziej dobitnych przykładów historycznych, które ilustrują walkę dobra i zła, jest okres II wojny światowej. W tym czasie ludzkość zmagała się z ekstremalnymi przejawami zła: totalitaryzmem, ludobójstwem oraz niszczeniem podstawowych wartości humanitarnych. Nacjonalizm, rasizm i rządza dominacji, które kierowały nazistami w Niemczech, pokazały, jak daleko może się posunąć działanie opanowane przez zło. Jednak w cieniu tych mrocznych zjawisk istniało także dobro. Ruchy oporu, działania jednostek ratujących Żydów, takich jak Oskar Schindler, oraz nadludzki wysiłek Aliantów, którzy dążyli do przywrócenia pokoju, są dowodem na to, że w najtrudniejszych czasach istnieje przestrzeń na bohaterstwo i szlachetność.

Literatura często odzwierciedla te dualizmy, wykorzystując symboliczne postacie jako uosobienie toczącej się walki. W polskiej literaturze doskonałym przykładem jest powieść „Lalka” Bolesława Prusa. Główny bohater, Stanisław Wokulski, to postać głęboko złożona, na którą wpływają różne siły. Z jednej strony jest przedsiębiorczy i dąży do sukcesu, co często wymaga podejmowania trudnych decyzji. Z drugiej strony, namiętnie walczy z chciwością i egoizmem, pragnąc robić dobro dla innych, ale często popychany jest przez wewnętrzne demony. Wokulski reprezentuje walkę pomiędzy pragnieniem osobistego szczęścia a oddaniem dla dobra społecznego.

Również w biblii odnajdujemy motywy walki dobra ze złem, które są fundamentem wielu etycznych rozważań. Przykład Judasza Iskarioty, który zdradził Jezusa Chrystusa za trzydzieści srebrników, jest uosobieniem człowieka targanego wewnętrznymi konfliktami. Judasz był częścią bliskiego kręgu Chrystusa, widział jego cuda i słuchał nauk, a mimo to podjął decyzję o zdradzie – wyborze pomiędzy swoim interesem a dobrem większym. Ten akt zdrady stał się symbolem moralnej porażki, wielokrotnie analizowanej w kontekście walki między dobrem a złem.

Analiza tych wydarzeń i postaci prowadzi do wniosku, że dwoistość ludzka jest fundamentalnym aspektem człowieczeństwa. Każdy człowiek codziennie staje przed wyborami, które wymagają od niego rozpoznania, co jest słuszne, a co nie. Historia uczy nas, że dobro to często suma małych aktów odwagi i empatii, podczas gdy zło często rodzi się z obojętności, chciwości i gniewu.

Kolejny przykład, który ilustruje wewnętrzne zmagania człowieka, można znaleźć w literaturze angielskiej. Dramat Szekspira „Makbet” jest tą historią, gdzie szlachetny rycerz staje się tyranem przez własne ambicje i wpływ innych. Wewnętrzny konflikt Makbeta pokazuje, jak początkowo uczciwy człowiek może ulec pokusie władzy, ignorując głos sumienia, co prowadzi do tragedii. To przekonująca ilustracja tego, jak zło może zawładnąć duszą człowieka, który nie potrafi znaleźć równowagi pomiędzy swoimi pragnieniami a uniwersalnymi zasadami moralnymi.

W kontekście współczesnych wydarzeń nie sposób nie wspomnieć o walce z globalnymi kryzysami. Działania na rzecz ochrony środowiska, walka z głodem i nierównościami społecznymi to domeny, w których dobro i zło ścierają się na oczach całego świata. Polaryzacja poglądów, której jesteśmy świadkami, ukazuje także, jak łatwo można ulec złym intencjom w dobie dezinformacji i manipulacji. Jednak w tym kontekście często ujawniają się też niezwykłe przykłady ludzkiej dobroci, współpracy międzynarodowej i solidarności.

Podsumowując, człowiek jest istotą, w której walczą dobro ze złem. Historia i literatura dostarczają licznych przykładów na to, że te dwa pierwiastki są nieodłącznymi elementami ludzkiej kondycji. Zrozumienie tej odwiecznej walki jest kluczowe, byśmy mogli, jako jednostki i jako społeczeństwo, wybierać drogę, która prowadzi do pokoju, sprawiedliwości i szacunku dla każdego.