Porównanie postaw władz krajów zachodnioeuropejskich w obliczu niemieckiej agresji w 1940 roku w kontekście początkowej fazy II wojny światowej

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 15.10.2023 o 18:48

Początkowa faza II wojny światowej stanowiła decydujący moment dla wielu krajów zachodnioeuropejskich, które znalazły się w obliczu niemieckiej agresji w 194 roku. Podczas tego okresu, postawy władz tych krajów wobec ataku Niemiec były różnorodne i często wynikały z indywidualnych uwarunkowań politycznych, militarystycznych oraz historyczno-kulturowych.

Pierwszym krajem, którym warto się przyjrzeć jest Francja. Pragnąca uniknąć powtórki z I wojny światowej, władze francuskie podjęły decyzję o stworzeniu tzw. Linii Maginota, systemu fortyfikacji mającego bronić Francję przed Niemcami. Ta strategia, choć bez wątpienia ambitna, okazała się być niewystarczająca w obliczu błyskawicznej ofensywy niemieckiej. Władze francuskie nie spodziewały się, że Niemcy zaatakują przez terytorium neutralne Belgii i w ten sposób ominą umocnienia Linii Maginota. Pomimo pojawienia się zagrożenia, długo opierano się decyzjom o ewakuacji oraz mobilizacji, co doprowadziło do szybkiego sukcesu niemieckiej armii i upadku Francji.

W przeciwieństwie do Francji, władze Wielkiej Brytanii podjęły działania na znacznie bardziej zdecydowanym poziomie. Po wybuchu II wojny światowej, premier Neville Chamberlain ustalił, że Wielka Brytania nie będzie już prowadzić polityki appeasementu, jak miało to miejsce przed wybuchem konfliktu. Po agresji Niemiec na Polskę, Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę Rzeszy. Mimo że Francja poddała się w 194 roku, Wielka Brytania nie zawiesiła broni i kontynuowała walkę z Niemcami. Podobnie jak Francja, również Wielka Brytania starała się bronić swojego terytorium, ale robiła to w sposób bardziej elastyczny, patrząc na sytuację na morzu i lotnictwie. Brytyjskie lotnictwo, zwane RAF (Royal Air Force), odegrało kluczową rolę w powstrzymywaniu niemieckiego lotnictwa podczas bitwy o Anglię.

W Belgii sytuacja była jeszcze bardziej złożona. Belgia była krajem neutralnym i nieoczekiwanie stała się narodem najbardziej bezpośredniego zagrożenia ze strony Niemiec. Mimo to, władze belgijskie nie były skłonne do konfrontacji militarnych. Po pierwszych niemieckich atakach na Belgów, rząd spróbował utrzymać neutralność, co okazało się niemożliwe. Ostatecznie Belgia została zaatakowana przez Niemcy, co prowadziło do ich ucieczki do Wielkiej Brytanii oraz powstania belgijskiej administracji w Londynie.

Podsumowując, władze krajów zachodnioeuropejskich miały zróżnicowane podejście w obliczu niemieckiej agresji w 194 roku. Francja, skupiając się na umocnieniach Linii Maginota, okazała się być nieprzygotowana i straciła na skutek błyskawicznej ofensywy niemieckiej. Wielka Brytania natomiast podjęła bardziej zdecydowane działania, nie zawieszając broni po kapitulacji Francji. Belgia, będąca krajem neutralnym, stanęła w obliczu zagrożenia, ale nie była gotowa na konfrontację militarystyczną. To pokazuje, że podczas początkowej fazy II wojny światowej, postawy władz różnych krajów zachodnioeuropejskich dążyły do obrony swojego terytorium, jednak na różnych poziomach przygotowania i determinacji.