Zbrodnicza żądza władzy w oparciu o dramat pt. „Makbet”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.04.2024 o 17:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 20.04.2024 o 20:06

W literaturze motyw władzy występuje zaskakująco często, ukazując się zarówno w starożytnych eposach, jak i w nowożytnych dramatach. Pojęcie władzy ewoluowało na przestrzeni wieków, od absolutnego autorytetu monarchów po subtelniejsze formy kontroli psychicznej czy emocjonalnej. Jednym z najbardziej poruszających tekstów, w których władza jest przedstawiona w swoich najbardziej mrocznych aspektach, jest "Makbet" Williama Szekspira. Drama ta stanowi doskonały przykład na to, jak żądza władzy może zniszczyć moralność oraz życie jednostki.

Zanim przejdę do analizy dramatu Szekspira, warto zaznaczyć rolę władzy w literaturze na przestrzeni wieków. Starożytne oraz średniowieczne teksty często gloryfikowały władzę jako manifestację boskiego porządku, gdzie królowie i władcy byli pomostem między zwykłymi ludźmi a bogami czy niebem. W epoce nowożytnej, szczególnie w epoce renesansu, obraz władzy zaczął się zmieniać. Ludzie zaczęli analizować konsekwencje despotycznej władzy, co doskonale widać w "Makbecie".

Makbet, główny bohater dramatu, początkowo jest przedstawiony jako honorowy rycerz, wierny królowi Duncana. Jego los zmienia się, gdy trzy wiedźmy przepowiadają mu, że zostanie królem Szkocji. Ta przepowiednia, wsparta manipulacją ze strony ambitnej Lady Makbet, stopniowo przekształca honorowego rycerza w tyrana, który nie cofnie się przed niczym, aby zdobyć i utrzymać władzę.

Lady Makbet, często określana mianem "żelaznej damy", jest osią, wokół której obracają się ambicje Makbeta. Jej determinacja i manipulacyjne zdolności przekonują Makbeta do zamordowania Duncana. Ciekawe jest to, jak jej postać ewoluuje - od początkowo sterującej wydarzeniami, po osobę, która pod wpływem poczucia winy popada w obłęd.

Makbet, pod wpływem żądzy władzy, popada w paranoję i izolację. Jego strach przed utratą władzy prowadzi do kolejnych zbrodni, a każdy kolejny akt przemocy popycha go coraz głębiej w moralny i psychiczny rozkład. Nieuniknionym skutkiem jego działań jest pełen obłędu i desperacji koniec, który doskonale ilustruje destrukcyjną moc ambicji.

Lady Makbet, pomimo początkowego entuzjazmu dla władzy, również doświadcza swoistego upadku. Jej rozpad psychiczny, kulminujący w słynnej scenie szorowania dłoni, jest dramatycznym przedstawieniem wewnętrznej walki i poczucia winy. Ostatecznie, prowadzi to do jej tragicznego końca.

Makbet i Lady Makbet są ostrzeżeniem przed niekontrolowaną ambicją i pragnieniem władzy za wszelką cenę. Ich historia to przestroga, jak daleko można się posunąć, tracąc przy tym nie tylko władzę, ale przede wszystkim siebie i swoje człowieczeństwo.

Podsumowując, "Makbet" Szekspira to przede wszystkim dramat o władzy i ambicji, który w pełni rozgrywa się w sferze osobistej i publicznej. Warto zawrzeć refleksję nad tym, jak dążenie do władzy, pomimo upływu wieków, wciąż pozostaje aktualnym i uniwersalnym tematem, zarówno w literaturze, jak i w realnym świecie. Sprawia to, że "Makbet" nie tylko jest dziełem odkrywającym ciemne zakątki ludzkiej natury, ale także ciągle na nowo interpretowanym i analizowanym, dostarczającym cennych przemyśleń na temat ludzkiej kondycji.