Cześnik i Rejent – porównawcza charakterystyka bohaterów „Zemsty”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.05.2024 o 11:40

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.05.2024 o 11:02

„Zemsta” Aleksandra Fredry to jedna z najchętniej czytanych i najczęściej wystawianych polskich komedii. Akcja tej sztuki rozgrywa się w starym zamku, który jest przedmiotem sporu pomiędzy dwoma głównymi bohaterami: Cześnikiem Raptusiewiczem i Rejentem Milczkiem. Ich rywalizacja i różnorodność charakterów są siłą napędową fabuły oraz istotnym elementem komentującym ówczesne obyczaje polskiej szlachty.

Cześnik Raptusiewicz to postać pełna energii i życiowej pasji. Jego postać cechuje odwaga, impulsywność oraz pewnego rodzaju prostoduszność, co jest zgodne z sarmackim obrazem bohatera. Cześnik nie stroni od używania przesadnego i niekiedy niezrozumiałego języka, co czyni go zarówno komicznym, jak i tragikomicznym bohaterem. Częste używanie przez niego zwrotu „mociumpanie” podkreśla jego sarmacki rodowód i próbuje oddziaływać na otoczenie poprzez nieco archaizujący i górnolotny styl mowy. Ma to swoje odbicie w jego podejściu do życia, które jest pełne zapału, ale również naiwności i braku racjonalnego planowania.

Cześnik ma również problemy finansowe, co determinuje wiele jego działań, w tym dążenie do małżeństwa z Podstoliną, które postrzega jako sposób na poprawę swojej sytuacji materialnej. Jego stosunek do kobiet jest jednak nieporadny, co szczególnie widoczne jest w interakcjach z Podstoliną oraz w zależności od siostrzenicy. W relacjach z innymi ludźmi, jak Papkin, Cześnik okazuje się bywać dominujący, co podkreśla jego cechy wodzowskie.

Rejent Milczek, z drugiej strony, jest postacią bardziej stateczną, ale równocześnie przebiegłą i kalkulującą. Jego fizyczna mniejsza postura w porównaniu do Cześnika może symbolizować bardziej umysłowy i strategiczny sposób działania. Rejent jest mistrzem intrygi, co doskonale widać w jego relacjach z innymi postaciami oraz w planach dotyczących małżeństwa syna, Wacława, z Podstoliną. Działania te są kierowane nie tylko sercem, ale przede wszystkim rozsądnym planem mającym na celu zabezpieczenie przyszłości ekonomicznej syna.

Rejent wykorzystuje również fałszywą pobożność jako narzędzie do osiągania swoich celów. Jego taktyka polega na stwarzaniu pozorów moralnej wyższości, co pozwala mu manipulować innymi i uzyskać przewagę w lokalnej społeczności.

Podobieństwo między Cześnikiem a Rejentem zawiera się w ich pochodzeniu i przynależności do zubożałej, sarmackiej szlachty, jak również w fakcie, że obaj są uwięzieni w ramach tradycji, z której nie potrafią wyjść. Zarówno Cześnik, jak i Rejent są produktem swojego czasu i swojej kultury, co w znacznej mierze determinuje ich działania i konflikty.

W porównaniu ich podejść do życia, Cześnik jest postacią, która działa pod wpływem impulsu i odwagi, podczas gdy Rejent wykorzystuje przebiegłość i planowanie strategiczne. Różni ich również stosunek do kobiet – Cześnik jest nieporadny i otwarty, podczas gdy Rejent jest bardziej zamknięty i manipulacyjny.

Podsumowując, Fredro w „Zemście” stworzył dwie kontrastujące postacie, które doskonale ilustrują problemy i uwarunkowania ówczesnej polskiej szlachty. Komedii kończą się pojednaniem bohaterów, co może symbolizować możliwość przezwyciężenia dawnych podziałów i osobistych animozji w imię większego dobra.