Kto byłby lepszym władcą, Ramzes XIII czy Herhor?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.05.2024 o 14:13

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.05.2024 o 14:02

W literaturze oraz historii silny władca odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu losów narodu. W kontekście starożytnego Egiptu, państwa o strukturze totalitarnej, gdzie władza w rękach jednej osoby zdefiniowała przyszłość milionów, warto zastanowić się, kto byłby lepszym władcą: Ramzes XIII czy Herhor? Biorąc pod uwagę analizy oparte na powieści "Faraon" Bolesława Prusa, wyłania się teza, że to Herhor byłby bardziej odpowiednim wyborem na tron.

Pierwszym i kluczowym argumentem na rzecz Herhora jest jego doświadczenie. Doskonałym przykładem jest scena manewrów wojskowych niedaleko Pi-Bast, kiedy Herhor nakazał zmianę trasy przemarszu wojsk ze względu na święte skarabeusze. Szanując tradycje i wierzenia ludu Egiptu, Herhor pokazał, że rozumie i ceni kulturę swojego narodu. Taki władca, który potrafi uszanować obyczaje, zasługuje na szacunek i zaufanie swojego ludu. Herhor zdawał sobie sprawę, że zaniedbanie lub lekceważenie tradycji mogło prowadzić do niezadowolenia wśród obywateli, co władca demokratyczny musiałby wziąć pod uwagę.

Kolejnym aspektem jest spryt i wiedza Herhora, szczególnie widoczne w momencie obronienia świątyni Ptah. Umiejętność przewidzenia zaćmienia Słońca oraz jego wykorzystanie do zastraszenia ludu jako boska interwencja, dowodzi jego zdolności do strategicznego myślenia i manipulacji dla dobra kraju. Znajomość astronomii, precyzyjne wyczucie czasu i wyrafinowana inscenizacja tego wydarzenia zademonstrowały, że Herhor potrafił używać wiedzy nie tylko do własnego korzyści, ale również do podtrzymania autorytetu i jedności w państwie. Umiejętność manipulacji wydarzeniami na skalę makro wskazuje na jego zdolności jako skutecznego przywódcy.

Dojrzałość i umiejętność samoopanowania to kolejne cechy, które przemawiają na korzyść Herhora. W przeciwieństwie do często impulsywnego i emocjonalnego Ramzesa XIII, Herhor skupia się na modlitwie i kształtowaniu swojego wnętrza, zamiast na rozrywkach i ucztach. Jego życie prywatne było podporządkowane dyscyplinie duchowej i intelektualnej, co świadczy o jego dojrzałości. Władca, który potrafi podporządkować swoje osobiste pragnienia dla dobra kraju, jest bardziej skłonny podejmować rozwagi i odpowiedzialne decyzje.

Herhor także potrafił priorytetować dobro ogółu nad jednostkę, co ilustruje decyzja o zasypaniu kanału. Pomimo że chłop, który go budował przez 10 lat, był zrozpaczony, Herhor z pełną świadomością podjął taką decyzję – wiedząc, że to służy strategicznemu dobru państwa. Bezwzględność ta nie wynikała z okrucieństwa, ale z głębokiego zrozumienia celów wyższego rzędu. Umiejętność podejmowania trudnych decyzji w imię przyszłości kraju jest jedną z najważniejszych cech skutecznego władcy.

Ostatnią, ale nie mniej ważną cechą Herhora jest obiektywizm i sprawiedliwość. Pomimo osobistych antypatii do Ramzesa XIII, Herhor kontynuował słuszne reformy po jego śmierci. Zawarcie pokój z sąsiadami, likwidacja korupcji i pomoc dla najbiedniejszych pokazują, że Herhor działał przede wszystkim dla dobra państwa, a nie dla własnych interesów. Umiejętność oddzielenia osobistych emocji od decyzji politycznych to cecha lidera, który stawia na pierwszym miejscu całość swojego kraju, a nie jednostkowe animozje.

Podsumowując, Herhor dzięki swojemu doświadczeniu, sprytowi, dojrzałości, umiejętności podejmowania trudnych decyzji oraz sprawiedliwości, byłby lepszym władcą niż Ramzes XIII. Połączenie tych cech pokazuje jego zdolność do efektywnego zarządzania państwem. Herhor jako władca starożytnego Egiptu mógłby stanowić wzór nie tylko dla swoich czasów, ale również dla współczesnych liderów, będąc przykładem, jak inteligencja, wiedza i mądrość mogą służyć dobru ogółu.