Czy doceniam to co mam? - ogólna sytuacja na świecie, oraz własna opinia

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.05.2024 o 18:06

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.05.2024 o 17:50

Żyjemy w czasach, w których codziennie bombardowani jesteśmy informacjami, reklamami i różnorodnymi bodźcami. W takim świecie często zapominamy, aby docenić to, co już mamy. Warto jednak pochylić się na moment nad tym, co sprawia, że nasze życie jest wartościowe i pełne radości. Często biegniemy za tym, co nowe, lepsze czy bardziej ekscytujące, nie zauważając rzeczy i chwil, które są tu i teraz i które już teraz mogą przynosić nam szczęście.

Czy doceniamy to, co mamy? To pytanie retoryczne może skłonić nas do zastanowienia się nad codziennymi drobiazgami. Wyobraźnia jest jednym z narzędzi, które pozwala nam doceniać powszednie chwile. Dzięki niej możemy dostrzec piękno w obłoczkach na niebie, promieniach słońca czy delikatnym deszczu. Wyobraźnia ujarzmia codzienność, nadaje jej kolory i sprawia, że życie nie jest monotonne.

W codziennym życiu często można zauważyć kontrast między szarością a radością. Szarość codzienności to rutyna, obowiązki, pośpiech i brak czasu na refleksję. Jednak nawet w takiej szarości można znaleźć momenty szczęścia - czasem wystarczy uśmiech nieznajomego, zapach świeżo skoszonej trawy czy dźwięk śpiewu ptaków. Niestety, wielu ludzi nie potrafi dostrzec tych drobnych radości. Przechodzą obok nich obojętnie, skupieni na kolejnych zadaniach i celach. Często zapominają użyć wyobraźni, która może pomóc im docenić te chwile. Wyobraźnia jest jak magiczne narzędzie, które pozwala dostrzec to, co ukryte na pierwszy rzut oka.

Zjawisko znieczulicy społecznej polega na tym, że ludzie koncentrują się głównie na własnym dobru, znikomym zainteresowaniem innych. Przejawia się to w codziennym pośpiechu, w braku empatii i wsparcia dla innych. W dzisiejszym społeczeństwie widoczny jest kontrast między ludźmi biznesu, polityki, a ludźmi prostymi, jak muzycy, pisarze czy poeci. O ile ci pierwsi często kierują się interesem materialnym, o tyle ci drudzy patrzą na świat sercem. Ci ludzie, choć sami mają niewiele, potrafią się dzielić i cieszyć prostymi przyjemnościami. Śpiew ptaków, gra światła na wodzie czy dziecięcy śmiech to dla nich bezcenne chwile radości.

Ciekawą metaforą, która może pomóc zrozumieć ludzkie zachowania, jest porównanie ludzi do ptaków. Orły to ci, którzy żyją wolni i szczęśliwi, cieszą się każdą chwilą, podczas gdy strusie to ci, którzy są przytłoczeni obowiązkami, zagubieni w codzienności, czekają na śmierć. Orły mogą swobodnie unosić się w powietrzu, ciesząc się pięknem świata, natomiast strusie z obawy przed niebezpieczeństwem chowają głowy w piasek. W naszym życiu również możemy dostrzec takie zachowania. Są ludzie, którzy mimo trudności potrafią znaleźć radość i sens w prostych rzeczach, i tacy, którzy tracą życiową perspektywę, przytłoczeni obowiązkami.

Dzieci kontra dorośli - to kolejny aspekt, który pokazuje, jak różnie potrafimy patrzeć na to, co mamy. Dziecko może pragnąć nowej zabawki mimo posiadania innych, nie rozumiejąc, dlaczego coś nowego jest tak ważne. Dzieci często czerpią radość z małych rzeczy, potrafią bawić się godzinami czymś prostym, co dla dorosłych może wydawać się mało wartościowe. Z kolei dorośli często pragną więcej mimo posiadania wystarczająco. Są przypadki, gdy dorośli zachowują się jak dzieci, nie potrafiąc docenić tego, co już mają, a cały czas pragnąc więcej. To różne podejście do wartości materialnych jest często powodem frustracji i niezadowolenia z życia.

Niestety, społeczeństwo często wpaja młodym ludziom, że rzeczy materialne są najważniejsze. Nacisk na pieniądze jako priorytet życiowy sprawia, że zapominamy o prostych radościach. Młodzież potrzebuje autorytetów, wzorców do naśladowania. Brakuje jednak odpowiednich postaci, które pokazują, że można cieszyć się prostymi rzeczami. To właśnie oni mogliby nauczyć młodych ludzi, że wartość życia nie polega na posiadaniu, ale na cieszeniu się chwilą i otaczającą nas rzeczywistością.

Na koniec chciałbym podzielić się osobistą refleksją na temat doceniania tego, co mamy. W moim życiu staram się czerpać radość z małych rzeczy. Na przykład uwielbiam spacerować po parku, obserwować przyrodę i słuchać śpiewu ptaków. Często zauważam, jak małe rzeczy potrafią przynosić mi radość - gorąca herbata w chłodny dzień, ciepły koc i dobra książka. Te małe momenty sprawiają, że czuję się szczęśliwy i spełniony, mimo że nie posiadam luksusów czy ogromnych sum pieniędzy.

Podsumowując, warto zastanowić się, czy naprawdę doceniamy to, co mamy. Wyobraźnia jest narzędziem, które pozwala dostrzec piękno w codziennych chwilach. Zachęcam każdego do refleksji nad swoim życiem i do cieszenia się małymi rzeczami, które przynoszą nam radość. Możemy przeciwstawić się materializmowi i nauczyć się doceniać to, co mamy, co pomoże nam prowadzić pełniejsze i bardziej satysfakcjonujące życie.