Przygoda z Małym Księciem- opowiadanie twórcze.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.01.2024 o 16:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.01.2024 o 13:53

Gdy siedziałem w pokoju, otoczony książkami i notatkami, ze złotym promieniem zachodzącego słońca odbijającym się na stronach otwartej książki, nagle poczułem mrowienie na karku. To zazwyczaj znak, że zaraz przydarzy się coś niezwykłego. I nie myliłem się. Usłyszałem delikatny głos, który jak echo wracał skądś z oddali:

- Przepraszam... czy mógłbyś mi pomóc?

Obejrzałem się i... nie wierząc własnym oczom, zobaczyłem stojącego obok Małego Księcia. Tak, tego z bajki Saint-Exupéry'ego. Przybył prosto z okładki mojej ulubionej książki, gdzie rysunek zastąpiła pustka.

- Jak...? - zdążyłem zapytać, nim przerwałem sobie samemu w emocjach.

- To proste, po prostu bardzo cię potrzebowałem - odpowiedział z uśmiechem, jak gdyby podróżowanie między stronami książek było najbardziej naturalną rzeczą na świecie.

Zachichotałem, a serce zabiło szybciej od emocji i radości. Przytaknąłem, rezygnując z kolejnych pytań. W końcu nie każdego dnia odwiedza cię książkowy bohater.

Mały Książę poprosił mnie o pomoc w poszukiwaniu owcy, która zaginęła mu w moim świecie. Wiedziałem, że w książce nie było o owcy zbyt wiele, ale to był dla niego ważny towarzysz.

Wyruszyliśmy razem na poszukiwania. Wędrówka prowadziła przez miejski gwar, parki, a także mniej uczęszczane zakątki. Mały Książę patrzył na wszystko z ciekawością nie przystającą do rzeczywistości, w której żyłem. Każda mijana osoba, każde drzewo wywoływało mnóstwo pytań w jego głowie.

Za każdym razem, gdy ktoś przechodził obok nas, nie zwracając uwagi na nikogo innego poza ekranem własnego telefonu, Mały Książę wyrażał zdziwienie:

- Czy oni wszyscy stracili swoje owieczki?

Kiedy pytanie za pytaniem zaczęło mnie już nużyć, postanowiłem zabrać naszego kosmicznego podróżnika do miejsca, które mogłoby być interesujące dla kogoś pragnącego odkryć nasz świat. Zanieśliśmy nasze kroki do lokalnego schroniska dla zwierząt. Pomyślałem, że tam jego dziecinna a jednocześnie mądra w swojej prostocie dusza może odnaleźć cząstkę wszechświata, którą rozumie.

Mały Książę, widząc psiaki pragnące uwagi i miłości, natychmiast poczuł się jak w domu. Podeszliśmy do jednego z wolontariuszy i opowiedzieliśmy, że poszukujemy zaginionej owcy. W odpowiedzi usłyszeliśmy lekki śmiech i słowa, które wypełniły pokój ciepłem:

- Może nie mamy owiec, ale mamy wiele innych zwierząt, które można pokochać.

Wówczas moje oczy padły na małego, puchatego kociaka, który wydawał się tak samotny, jak Mały Książę na swojej asteroidzie. Moje spojrzenie natychmiast spotkało się z zaciekawionym wzrokiem księcia. Uśmiechnęliśmy się do siebie, wiedząc obaj, że znaleźliśmy owieczkę, która mogła zostać symbolem naszej przygody w moim świecie.

Przybliżając się do małego kotka, Mały Książę musnął go delikatnie dłonią, a maluch zareagował miauczącym mruczeniem i obdarzył nas cudownym spojrzeniem swoich wielkich, iskrzących oczu.

- Czy weźmiesz go do domu? – spytał Mały Książę.

Wzruszony tą chwilą, zrobiłem krok w kierunku adopcji tego pięknego stworzenia. Przekonałem rodziców, a mój nowy przyjaciel stał się częścią rodziny.

Mały Książę, widząc, że jego zadanie na Ziemi zostało spełnione, pożegnał się ze mną łagodnym uśmiechem. Powiedział, że musi wrócić, aby opowiedzieć o swojej przygodzie róży. Zasmuciłem się, ale wiedziałem, że to nie koniec naszej przyjaźni - zdobyłem coś więcej niż nowego kota; nauczyłem się patrzeć sercem.

Uśmiechnąłem się, machając mu na pożegnanie, gdy znikał w świetle zachodzącego słońca. Jak powiedział kiedyś: "Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu." Wracając do domu z nowym przyjacielem pod pachą, zrozumiałem, że najważniejsza przygoda zaczyna się w naszych sercach.