„Jestem Papkin- Lew Północy”- charakterystyka Papkina.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.01.2024 o 12:23

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.01.2024 o 16:09

"Jestem Papkin – Lew Północy", słowa te nieodłącznie kojarzą się z postacią Józefa Papkina, jednej z najbardziej barwnych i komediowych postaci w polskiej literaturze. Ta postać została niezapomnianie uwieczniona przez Aleksandra Fredrę w powieści "Zemsta", która jest szkolnym przykładem literatury komediowej. Papkin to bez wątpienia indywidualność pełna sprzeczności, które tworzą jego niepowtarzalne oblicze.

Przede wszystkim, Papkin to hulaka, który wyolbrzymia swoje bohaterskie czyny, kreując się na nieustraszonego mężczyznę, który nie zna strachu. Chwali się, jakoby w pojedynkę pokonywał tłumy nieprzyjaciół, a jego zuchwałe opowieści zdają się nie mieć końca. Swoją odwagę tytułowy bohater podkreśla nawet w rozmowie z Podstoliną, gdy opowiada o licznych pojedynkach, w których miał uczestniczyć. W słynnej scenie Papkin przedstawia się jako "Lew Północy", czyli niepokonany wojownik, mimo iż rzeczywistość weryfikuje jego słowa. Wszystkie jego historyjki i przechwałki mają na celu zaimponowanie otoczeniu oraz ukrycie prawdziwego, tchórzliwego oblicza bohatera.

Jednakże, mimo tych wszystkich buńczucznych deklaracji, w chwili zagrożenia okazuje się, że Papkin jest daleki od bycia herosem. Jego bojaźliwość ujawnia się podczas strzelaniny między Rejentem, a Cześnikiem. Kiedy Papkin miał za zadanie dostarczyć list, który miał wywołać pojedynek, panicznie boi się przekroczyć teren walki i czyni to jedynie podstępem. Tchórzostwo Papkina zostaje rychło odkryte przez innych bohaterów i staje się źródłem drwin, co podkreśla komizm postaci.

Papkina cechuje również niezwykła próżność. Uwielbia słuchać o sobie i często sam siebie chwali. Ubiera się z przepychem i dba o swój wygląd, aby zwracać na siebie uwagę. W swoich strojach zwraca uwagę na drobiazgi, które zdaniem innych nie mają większego znaczenia, ale dla niego są one demonstracją jego rzekomego dostatku i elegancji. W rozmowie z Podstoliną oświadcza, że jest zdolny do największych czynów dla ukochanej, chociaż tak naprawdę w głębi jego serca nie ma odwagi na wykonywanie wielkich uczyń.

W relacjach miłosnych Józef Papkin przyjmuje postawę zakochanego łowcy serc, jednak jego poczynania znów podpadają pod komizm, bowiem są one pełne niedorzecznych gestów i przesadnych deklaracji. Tendencja do idealizowania obiektu swoich uczuć sprawia, że w oczach innych bohaterów prezentuje się jako postać śmieszna, a jego uczuciowe zapędy kończą się fiaskiem.

Na podstawie zachowań Papkina można również dostrzec, że posiada on cechy lizusa i konformisty. Pragnie zyskać przychylność innych bohaterów, toteż przytakuje im w wielu kwestiach, próbując zyskać ich poparcie lub przynajmniej uniknąć konfliktu. Jego postawa w konfrontacji z Rejentem, gdzie instynktownie zgadza się z wszystkimi jego stwierdzeniami, tylko po to, by nie narazić się potężniejszemu, dobrze ilustruje tę cechę.

"Jestem Papkin – Lew Północy" to kwestia, która stanowi kwintesencję tej postaci. Z jednej strony pełen buńczucznego samochwalstwa, z drugiej obnażający wszelkie ludzkie słabości i wady. Papkin, stworzony przez Fredrę, do dziś pozostaje symbolem osoby zarówno zabawnej, jak i tragicznej, próbującej budować swoją wartość poprzez wielkie słowa, które zderzają się z niezbyt heroiczna rzeczywistością. Jest to postać wielowymiarowa, której zabarwienie odczuwa się na każdym kroku w treści "Zemsty".