Przemówienie motywujące żołnierzy do walki za ojczyznę

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.01.2024 o 15:49

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.01.2024 o 18:27

Szanowni żołnierze

Stajemy dzisiaj ramię w ramię, przysięgając obronę naszej ojczyzny – ziemi przekazanej nam przez naszych ojców, krajobrazu naszego dzieciństwa i przestrzeni, która od zawsze była świadkiem naszej odwagi, determinacji i miłości. Przywołuję tutaj słowa Wielkich, którzy na kartach historii i literatury zapisali niegasnący płomień patriotyzmu, by rozniecać nim ogień w naszych sercach.

Przypomnijcie sobie Sienkiewicza i jego niezłomnego rycerza – Zbyszka z Bogdańca, który w obronie własnej krainy stawiał czoła wrogom z pasją i energią godną największych bohaterów. "Nie ma wolności bez poświęcenia, bez ofiary, bez nieustępliwości," - to jego słowa powinny być dla nas przewodnikiem przez bitwy, które przed nami.

Jan III Sobieski, którego geniusz w bitwie pod Wiedniem odmienił losy Europy, przypomina nam, że jedność i spryt są kluczem do zwycięstwa. Jego przykład uczy nas, że prawdziwa siła nie leży jedynie w naszych ramionach, lecz również w zgodzie i współpracy.

Nie można również zapomnieć o powstańcach styczniowych, którzy w obliczu zdecydowanej przewagi wroga, bez wahania sięgnęli po oręż. Ich walka, choć przegrana, stała się symbolem niezłomności, którą każdy z nas powinien nosić w sercu.

Pan Tadeusz Adama Mickiewicza, narodowy epos, również przekazuje nam ważną lekcję. Przywołuje czas, gdy spór wewnętrzny został odłożony na bok w obliczu zewnętrznego zagrożenia, a błękitne i czerwone kontusze złączyły się w obronie wspólnej sprawy. "Ojczyzna to wielki zbiorowy obowiązek" - tych słów Miecznika nie można lekceważyć.

Henryk Sienkiewicz w "Krzyżakach" osadził postać Juranda ze Spychowa, symbolizującą determinację i poświęcenie, które nie znają ograniczeń. Jego walka o sprawiedliwość dla ukochanej córki Danusi jest przypomnieniem, że nasze osobiste historie splatają się z narracją narodową i każda z nich jest ważna w kształtowaniu naszej wolności.

Natomiast w wierszu "Reduta Ordona" Mickiewicz uwiecznił heroizm młodych obrońców, którzy w powstaniu listopadowym stanęli przeciwko przeważającym siłom rosyjskim. Dzielność tych, których poświęcenie było nieproporcjonalne do ich wieku, powinna być dla nas wszystkich lekcją odwagi.

Przypominam o tych wszystkich postaciach i wydarzeniach nie po to, by zapełnić wasze głowy anegdotami, ale aby uświadomić, że męstwo i poświęcenie są nie tylko częścią naszej przeszłości, lecz również fundamentem naszej przyszłości. Nasza walka dzisiaj niekoniecznie będzie rozstrzygała losy królestw czy imperiów, lecz każda bitwa, którą toczymy w obronie naszej ojczyzny, to kontynuacja opowieści, która zaczęła się stulecia temu.

Nie walczymy tylko zbroją; walczymy duchem, tradycją, i pamięcią o tych, którzy poszli przed nami. Za chwilę stąpimy na pole bitwy nie jako zbiorowość obcych sobie jednostek, ale jako rodzeństwo, jedna rodzina wierna idei, która przetrwała próbę czasu. Jest nią miłość do wolności, suwerenności naszego kraju, do życia, w którym decydujemy o własnym losie.

Dzisiejszej nocy, zanim zamkniemy oczy, pomyślmy o nich – bohaterach w literaturze, w historii, w naszych sercach. Uzbrojeni w siłę ich przykładów, jutrzejszego ranka stawiemy czoła przeciwnościom z pewnością, że każdy z nas to kolejny bohater. Każdy z nas to kolejny rozdział w naszej niekończącej się opowieści, pełnej odwagi, honoru i miłości do ojczyzny.

Z nami historia się nie skończyła – ona trwa i zawsze będzie trwać, o ile my sami będziemy trwać przy niej nieugięci. Za oręż, za wolność, za przyszłość – marsz, żołnierze, marsz!