Jakie wskazówki dotyczące własnego życia odnalazłeś w dramacie "Dziady cz. II"?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.02.2024 o 17:40

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.02.2024 o 15:01

Dramat Adama Mickiewicza, "Dziady cz. II", to nie tylko klasyka literatury romantycznej, ale również zbiór uniwersalnych prawd o ludzkiej egzystencji. Jak mówi sam Mickiewicz, dramat jest "księgą duchów ludzkich" i choć powstał w XIX wieku, nadal znajdujemy w nim odzwierciedlenie naszych osobistych przeżyć i wyzwań. W dniu Wszystkich Świętych odbywa się wieczerza za zmarłych, to symboliczne wydarzenie w literaturze, skłania nas do refleksji nad życiem i śmiercią, nad wyborami i wartościami, które kierują naszym życiem.

Jednym z cytatów, który w sposób szczególny odnosi się do życia każdego człowieka, jest stwierdzenie: "Kto nie doznał goryczy ni razu, Ten nie dozna słodyczy w niebie…". Jest to przekonanie, że to właśnie poprzez doświadczenia bólu i cierpienia człowiek może docenić radość i szczęście. Nie raz spotkałem się w życiu z mniejszymi bądź większymi tragediami. Pamiętam uczucie niepokoju i przygnębienie, gdy w telewizji pojawiały się wieści o śmierci papieża Jana Pawła II czy o skutkach katastrof naturalnych. Takie momenty utwierdziły mnie w przekonaniu, że własne smutki i porażki uczą nas empatii i czynią nas bardziej wrażliwymi na potrzeby innych.

Inny znaczący cytat mówi: "Kto nie był ni razu człowiekiem, Temu człowiek nic nie pomoże…". Tutaj Mickiewicz akcentuje konieczność bycia człowiekiem - to znaczy osobą empatyczną, gotową do niesienia pomocy i wsparcia bliźnim. W moim własnym doświadczeniu było wiele okazji do tego, by pomóc innym: wspieranie kolegów w szkole, pomaganie w domowych obowiązkach czy nawet drobne gesty, takie jak uśmiech czy dobre słowo. Nauczyłem się, że obojętność prowadzi do samotności i izolacji, podczas gdy współpraca i wsparcie budują silną wspólnotę.

Drama przestrzega nas również przed oderwaniem od rzeczywistości. "Kto nie dotknął ziemi ni razu, Ten nigdy nie może być w niebie…" - mówią słowa dramatu, podkreślając, że jedynie stąpając po ziemi, zmagając się z codziennymi problemami, dochodzimy do prawdziwego szczęścia i spełnienia. Każdego dnia staram się być w kontakcie z otaczającą mnie rzeczywistością - czy to poprzez zaangażowanie w szkolne projekty, czy poprzez uczestnictwo w życiu rodzinnym. Zrozumiałem, że dzielenie się własnymi uczuciami i przeżyciami to droga do głębszych relacji z innymi.

Zobowiązania wynikające z "Dziadów cz. II" dają mi pomysły na przyszłość. Mam nadzieję, że będę potrafił wcielać w życie obrazy miłości, szacunku oraz pomocy innym, które pojawiają się w dramacie. Aspirowanie do bycia wartościowym człowiekiem to marzenie, które pragnę zrealizować, mając na względzie, że mój przyszły obraz to rezultat moich dzisiejszych działań i moralnych wyborów.

W kwestii podsumowania cytatów z dzieła Mickiewicza, znaczną rolę odgrywa przemyślenie życiowych priorytetów. Słowa księdza Jana Twardowskiego: "Spieszmy się kochać ludzi, Tak szybko odchodzą…" doskonale współgrają z przesłaniem "Dziadów", wskazując, że każda chwila jest cenna i warto w niej działać z miłością.

W odpowiedzialności za własne życie i wybory leży klucz do zrozumienia dramatu Mickiewicza jako przewodnika po ludzkich doświadczeniach. "Dziady cz. II" to dzieło nie tylko do studiowania na lekcjach literatury, ale także kompas moralny, wyznaczający kierunki dla myśli i działań na przyszłość.