Czy rzeczywiście dzisiejsza młodzież nie szanuje żadnych wartości i nie uznaje autorytetów?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.06.2024 o 17:27

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.06.2024 o 17:12

Życie człowieka można podzielić na kilka kluczowych okresów: dzieciństwo, młodość, wiek dojrzały oraz starość. Każdy z tych etapów charakteryzuje się odmiennymi cechami i wyzwaniami. Szczególnie istotnym okresem jest młodość, gdyż to wtedy człowiek kształtuje swój światopogląd, wartości i moralność. Okres ten, pełen pasji i emocji, jest często czasem buntu. Jednak czy rzeczywiście oznacza to brak szacunku dla wartości i autorytetów? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie, opierając się na wybranych przykładach z literatury.

Historia Ikara z mitologii greckiej jest doskonałym przykładem młodzieńczego buntu. Ikar, syn Dedala, wraz z ojcem próbował uciec z Krety, używając skrzydeł wykonanych z piór i wosku. Dedal ostrzegał syna przed zbyt bliskim zbliżaniem się do słońca, co jednak nie powstrzymało Ikara od działania pod wpływem impulsu. Przelatując zbyt wysoko, wosk na jego skrzydłach stopił się, a Ikar spadł do morza i utonął. Historia Ikara pokazuje, jak młodość często idzie w parze z lekkomyślnością, brakiem zdrowego rozsądku i skłonnością do buntu. Można by powiedzieć, że współczesna młodzież wykazuje podobne cechy – działa pod wpływem impulsu, nie zawsze słucha rad starszych, czasem upiera się przy swoim. Czy jednak oznacza to brak szacunku dla wartości? Niekoniecznie, ponieważ ten bunt jest naturalnym etapem kształtowania się własnej tożsamości.

Podobną analizę młodzieńczego buntu znajdujemy w literaturze polskiej, w fraszce Jana Kochanowskiego "Na młodość". Poeta opisuje młodość jako czas naturalnego szaleństwa, buntu i nieposłuszeństwa wobec starszych. Słowa "Jakoby też rok bez wiosny mieć chcieli, Którzy chcą, żeby młodzi nie szaleli" doskonale oddają to przesłanie. Młodzieżowe szaleństwa i bunt są odpowiednikiem wiosny w życiu człowieka – są konieczne, aby młodzi ludzie mogli dojrzeć i przekształcić się w dorosłych. To, że młodzi ludzie się buntują, nie oznacza, że nie mają własnych wartości czy autorytetów. Wręcz przeciwnie, ich działania często podyktowane są poszukiwaniem tych wartości.

Przechodząc do bardziej pozytywnych przykładów, warto wspomnieć postać Świętego Aleksego z literatury średniowiecznej. Aleksy, syn Eufamiana i Aglai, odrzucił dostatnie życie i poszedł drogą ascezy, by zbliżyć się do Boga. Chociaż jego postawa może wydawać się skrajna, pokazuje, że młodzież może szanować wartości i autorytety, jeśli są one zgodne z ich głębokimi przekonaniami. Wielu młodych ludzi współczesnych angażuje się w działalność dobroczynną, poświęca swój czas na wolontariat, a to świadczy o tym, że nie są obojętni na wartości moralne i etyczne.

Krytykę młodzieży możemy także odnaleźć w literaturze oświeceniowej. Ignacy Krasicki w poemacie "Świat zepsuty" ostrzega przed zepsuciem młodzieży, upadkiem moralnym i brakiem wartości. Porównuje on współczesnych mu młodych ludzi do rozpustnych mieszkańców upadającego Rzymu. Jego słowa mają na celu wzbudzenie refleksji i nawoływanie do powrotu do dawnych, cnotliwych obyczajów. Choć Krasicki wydaje się surowy w swojej krytyce, warto spojrzeć na jego przesłanie jako na próbę podniesienia standardów moralnych i etycznych. Współczesna młodzież, mimo krytyki, potrafi odnaleźć się w świecie pełnym wyzwań i presji, starając się jednocześnie zachować własne wartości.

Romantyczna literatura również dostarcza interesujących przykładów młodzieżowej wrażliwości i buntu. Postać Kordiana z dramatu Juliusza Słowackiego jest doskonałym tego przykładem. Kordian, młody, wrażliwy mężczyzna, przechodzi przez różne etapy życia w poszukiwaniu sensu istnienia. Jego podróż po Europie, spotkanie z Mont Blanc, wewnętrzny konflikt między strachem a imaginacją, wszystko to symbolizuje młodzieżową żądzę życia, delikatność oraz poszukiwanie wartości. Czy współczesna młodzież nie jest podobna do Kordiana? W wielu sytuacjach młodzi ludzie muszą zmierzyć się z własnymi lękami, dylematami moralnymi, poszukując swojego miejsca w świecie. Ich wrażliwość i gotowość do refleksji jest dowodem na to, że nie są oni obojętni ani cyniczni wobec wartości.

Konflikt pokoleń jest odwiecznym problemem. Starsi ludzie narzekają na młodzież, piętnując ich zachowanie i postawy. Jest to naturalny proces, wynikający z różnic w doświadczeniach życiowych i zmieniających się realiów społecznych. Starsze pokolenia często postrzegają młodzież jako lekkomyślną, nieodpowiedzialną i pozbawioną szacunku dla autorytetów. Jednakże, jeśli spojrzymy bliżej, zrozumiemy, że ten obraz jest nie do końca sprawiedliwy. W każdym pokoleniu młodzież przechodzi przez fazy buntu i poszukiwania, co jest naturalnym etapem życia.

Nie można jednak sprowadzać obrazu młodzieży do stereotypów. Dzisiejsza młodzież angażuje się w działalność społeczną, bierze udział w protestach, wyraża swoje zdanie w różnych formach aktywizmu. Wzrost liczby studentów, młodych ludzi angażujących się w wolontariat, jest dowodem na ich zainteresowanie wartościami takimi jak sprawiedliwość, równość i solidarność. Młodzi ludzie często uczestniczą w spotkaniach z autorytetami takimi jak papież Jan Paweł II, a termin "pokolenie JPII" symbolizuje ich więź i poszukiwanie wartości duchowych.

Podsumowując, ocena współczesnej młodzieży jako pozbawionej wartości i autorytetów jest nieuzasadniona. W każdym pokoleniu znajdowali się młodzi ludzie poszukujący własnej drogi, przechodzący przez fazy buntu, lecz jednocześnie kształtujący swoje wartości. Cytat Tadeusza Kotarbińskiego: "Chcąc, żeby młodzież była lepsza, żeby nie była cyniczna, trzeba, żeby społeczeństwo zachowywało się tak, by je można było słusznie szanować" przypomina nam, że to my, jako społeczeństwo, powinniśmy dawać młodzieży przykład do naśladowania. Wzajemny dialog i zrozumienie mogą prowadzić do wzajemnego szacunku i budowania wspólnych wartości.