Pierwszy akt ,,Zemsty” – czego możemy się z niego dowiedzieć?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.07.2024 o 7:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.07.2024 o 7:32

Aleksander Fredro, wybitny polski dramatopisarz, był przedstawicielem epoki romantyzmu. Choć jego twórczość przypadła na czas burzliwy dla Polski, kiedy to naród zmagał się z walką o niepodległość i zaborami, Fredro unikał bezpośrednich nawiązań do tematyki narodowo-wyzwoleńczej w swoich dramatycznych utworach. Zamiast tego, skupił się na komediach, które w subtelny, a zarazem trafny sposób ujawniały i krytykowały polskie wady narodowe, takie jak brak zgody i jedności w narodzie, złe postrzeganie pewnych tradycji oraz odnosiły się do współczesnej sytuacji politycznej.

Aleksander Fredro zdobył niezwykłą popularność dzięki swojemu talentowi do tworzenia komedii, które nie tylko bawiły, ale również skłaniały do refleksji. Jego zdolność do satyrycznego przedstawienia rzeczywistości pozwalała na krytykę polskiego społeczeństwa, bez pogłębiania podziałów i bezpośredniego angażowania się w politykę. "Zemsta", jedna z jego najbardziej znanych komedii, idealnie wpisuje się w ten nurt jego twórczości. Fredro, inspirowany autentycznymi wydarzeniami – konfliktem dwóch szlachciców o własność zamku, stworzył dzieło, które w sposób ironiczny i prześmiewczy ukazuje motyw zemsty.

Pierwszy akt "Zemsty" wprowadza nas w świat głównych bohaterów i rozrysowuje główne wątki, które będą decydujące dla dalszego rozwoju fabuły. Na samym początku poznajemy Cześnika Macieja Raptusiewicza – impulsywnego właściciela połowy zamku. Cześnik jest człowiekiem o gorącym temperamencie, który łatwo wpada w złość, ale mimo wszystko jest dobrym człowiekiem. Żyje on wraz ze swoją młodą krewną Klarą oraz młodą wdową, Podstoliną, która jest również jego krewną i potencjalną kandydatką na żonę.

Cześnik, świadomy swojego wieku i sytuacji materialnej, kieruje swoje małżeńskie plany ku Podstolinie, głównie ze względu na jej majątek. Jednak brak odwagi, aby samodzielnie wyznać jej swoje uczucia, zmusza go do poszukiwania pośrednika, którym staje się Papkin. W ten sposób zarysowuje się pierwszy istotny konflikt – plany małżeńskie Cześnika oraz jego niepewność co do sposobu ich realizacji.

Papkin, kolejny kluczowy bohater, wprowadza do komedii nutkę humoru i groteski. Jest hulaką bez grosza przy duszy, który wciąż szuka sposobów na poprawienie swojej sytuacji materialnej. Zlecenie przez Cześnika zadania nakłonienia Podstoliny do ślubu otwiera nowe możliwości dla Papkina, który widzi w tym okazję nie tylko do wykazania się, ale również do zyskania przychylności Cześnika. Jednak to nie jedyne zadanie, które staje przed Papkinem – musi również podjąć próbę zawarcia ugody z Rejentem Milczkiem, co wzbudza w nim strach.

Konflikt między Cześnikiem a Rejentem Milczkiem eskaluje, gdy Rejent zaczyna naprawiać mur graniczny, co wywołuje gniew Cześnika. Cześnik, w przypływie złości, nakazuje swoim sługom przepędzenie robotników Rejenta, co prowadzi do otwartej konfrontacji. W tym czasie dochodzi do niespodziewanego zwrotu akcji – Wacław, syn Rejenta, dobrowolnie oddaje się w niewolę Papkinowi, co jeszcze bardziej komplikuje sytuację.

Charaktery głównych postaci są istotnym elementem pierwszego aktu "Zemsty". Cześnik Maciej Raptusiewicz jest człowiekiem wybuchowym i cholerycznym, ale mimo swojej impulsywności, ukazuje również swoją troskliwość wobec Klary oraz cierpliwość wobec Papkina. Rejent Milczek, z kolei, prezentuje zupełnie odmienny charakter – jest cichy i zrównoważony na zewnątrz, ale wewnętrznie równie uparty jak Cześnik. Papkin, jako chwalipięta i tchórz, kreuje siebie na bohatera, choć w rzeczywistości brakuje mu odwagi i umiejętności.

Podstolina, młoda wdowa, jest wesołą i pewną siebie kobietą, której zależy na znalezieniu nowego męża. Jej relacja z Cześnikiem i jego plany małżeńskie stanowią jeden z głównych wątków pierwszego aktu. Klara i Wacław, młodzi kochankowie, wprowadzają do komedii element romantyczny, którego realizacja jest utrudniona przez rodzinne spory.

Pierwszy akt "Zemsty" wprowadza nas w świat konfliktujących bohaterów i zarysowuje główne wątki fabularne, które będą rozwijać się w kolejnych częściach komedii. Znajdujemy się w punkcie wyjścia, gdzie konflikty jeszcze bardziej się zaostrzają, a plany małżeńskie Cześnika stają się coraz bardziej zagmatwane.

Fredro, poprzez pierwsze akty "Zemsty", ujawnia irracjonalność i śmieszność chęci zemsty oraz konfliktów, które nierzadko wydają się pozbawione sensu. Krytykując polskie wady narodowe, takie jak brak jedności, upór i złośliwość, dramatopisarz skłania swoich czytelników do refleksji nad własnym postępowaniem.

Podsumowując pierwszy akt "Zemsty", możemy stwierdzić, że Aleksander Fredro w mistrzowski sposób wprowadza nas w świat swojej komedii, prezentując bogactwo charakterów i zarysowując główne wątki. Konflikt między Cześnikiem a Rejentem, plany małżeńskie i relacje między bohaterami tworzą dynamiczną i interesującą kompozycję, która zapowiada dalsze zwroty akcji i możliwy szczęśliwy finał.

Fredro, poprzez swój geniusz literacki, ukazuje, jak irracjonalne i śmieszne mogą być konflikty i chęć zemsty, jednocześnie krytykując polskie społeczeństwo. Zachęca nas do dalszej lektury, aby dowiedzieć się, jak zakończy się spór i czy miłość Klary i Wacława będzie miała szansę na spełnienie. Pierwszy akt "Zemsty" to zaledwie wstęp do pełnej przygód i perypetii fabuły, która ukazuje geniusz Aleksandra Fredry i jego zdolność do łączenia humoru z trafną krytyką społeczną.