Charakterystyka Ebenezera Scrooge’a - bohatera "Opowieści wigilijnej" Karola Dickensa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.07.2024 o 11:19

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 31.07.2024 o 11:08

Ebenezer Scrooge, bohater powieści "Opowieść wigilijna" Karola Dickensa, to jedna z najbardziej znanych postaci literackich w historii literatury. Jego postać symbolizuje przemianę moralną, duchową i emocjonalną człowieka, który z głęboko zakorzenionego egoisty i skąpca zmienia się w osobę pełną miłości, hojności i empatii. Fabularnie "Opowieść wigilijna" koncentruje się na podróży Scrooge’a przez różne etapy swojego życia dzięki wizytom duchów Bożego Narodzenia, co prowadzi do jego wewnętrznej metamorfozy.

Scrooge mył czarowną postacią, głównie dzięki swojemu surowemu i odpychającemu wyglądowi, który doskonale odzwierciedlał jego początkowy charakter. Miał on cienkie, sine wargi, które nigdy nie układały się w uśmiech, co nadawało jego twarzy wyraz obojętności i chłodu. Jego wąski, zakrzywiony nos oraz ostro zakończony podbródek podkreślały surowość i złośliwość charakteru. Siwe włosy wskazywały na jego wiek i sugerowały życie pełne stresu i trosk. Zasuszona i powykrzywiana sylwetka Scrooge’a była fizycznym obrazem skąpca zminimalizowanego przez swoją chciwość i brak ciepłych emocji. Wygląd ten był symbolicznym odbiciem jego wewnętrznego stanu przed przemianą, jakiej doświadczył.

Charakter Scrooge’a był początkowo uosobieniem chciwości i pazerności. Jako właściciel kantoru, który przejął po Jakubie Marleyu, Scrooge był niezwykle przywiązany do pieniędzy, które były dla niego jedynym celem życia. Pazerność Scrooge’a prowadziła do odrzucenia innych wartości, takich jak rodzina i przyjaźń. Był obsesyjnie skupiony na finansowym zysku, kosztem relacji społecznych. Przykładem tego może być jego relacja z siostrzeńcem Fredem, który był jedynym żyjącym krewnym Scrooge’a. Pomimo starań Freda, Scrooge całkowicie ignorował jego uczucia i potrzeby. Nie tylko brakowało mu wrażliwości na biedę i cierpienie ludzi dookoła, ale również okazywał totalną obojętność na swojego siostrzeńca, który próbował utrzymać z nim rodzinne relacje.

Scrooge posiadał jednak pewne zdolności i umiejętności, które mimo wszystko czyniły go wyjątkowym. Był niezwykle intuicyjny i sprytny w interesach, potrafił przejrzeć swoich klientów oraz wykorzystywać ich słabości. Jego podejście do interesów można analizować przez pryzmat jednego z cytatów: "Chwytała ona, ściskała, ze skóry obdzierała swoją ofiarę, nie wypuszczając jej, aż po doszczętnym wyzyskaniu." Poza tym, Scrooge był konsekwentny i determinowany w dążeniu do celu. Jego upór i konsekwencja w osiąganiu celów były cechami, które można by uznać za pozytywne, gdyby nie były zastosowane w kontekście dążenia do bogacenia się kosztem innych ludzi.

Ta oziębłość uczuciowa Scrooge’a i jego niechęć do ludzi miały swoje korzenie w przeszłości. Nieszczęśliwe dzieciństwo, śmierć matki i trudne relacje z ojcem wpłynęły na jego osobowość. Te doświadczenia mogły prowadzić do emocjonalnej pustki, którą starał się zapełnić poprzez gromadzenie bogactw. Chciwość stała się dla niego mechanizmem obronnym przed bólem emocjonalnym. To, co na zewnątrz objawiało się jako surowość i chciwość, wewnątrz było próbą zapanowania nad uczuciem pustki i osamotnienia.

Przemiana Scrooge’a była możliwa dzięki tajemniczym wizytom duchów Bożego Narodzenia. To one stały się katalizatorem jego wewnętrznej przemiany. Duch przeszłych Świąt Bożego Narodzenia przypomniał mu o szczęśliwych, ale i bolesnych momentach z młodości, takich jak radosne chwile spędzane z siostrą czy rozstanie z ukochaną Belle z powodu jego chciwości. Duch obecnych Świąt Bożego Narodzenia pokazał mu, jak jego obecne zachowanie wpływa na innych ludzi, zwracając uwagę na biedę rodziny Cratchitów oraz radość Freda, mimo odrzucenia przez wujka. W końcu duch przyszłych Świąt Bożego Narodzenia pokazał Scrooge’owi przyszłość, jaką na niego czeka, jeśli nie zmieni swojego zachowania – samotną śmierć i społeczne potępienie.

Te wizyty były kluczowe dla procesu przemiany Scrooge’a. Zrozumienie, jak jego działania wpływają na innych oraz refleksja nad własnym życiem doprowadziły do jego wewnętrznej metamorfozy. Z początku skąpy i samolubny, Scrooge stopniowo otwierał swoje serce na miłość i empatię. Zmienił swoje podejście do ludzi, zaczął być hojny i dbać o potrzeby innych. W rezultacie jego relacje z otoczeniem znacząco się zmieniły. Stał się ciepłym, troskliwym człowiekiem, cieszącym się nowym podejściem do życia, które opierało się na wartościach takich jak miłość, empatia i hojność.

Ocena postaci Ebenezera Scrooge’a jest skomplikowana, ponieważ wymaga uwzględnienia jego ewolucji. Początkowo negatywne cechy jego charakteru, takie jak chciwość i brak empatii, przezwyciężył dzięki refleksji i przemianie wewnętrznej. Jego zdolność do zmiany i poprawy zasługuje na uznanie, ponieważ pokazuje, że niezależnie od początkowego stanu moralnego, każdy człowiek jest zdolny do przemiany na lepsze.

Uniwersalność przekazu „Opowieści wigilijnej” jest niezaprzeczalna. Pisarz Karol Dickens pragnie nam przekazać, że każdy człowiek ma w sobie potencjał do zmiany, że wartość miłości, empatii i ciepła jest fundamentem dobrego życia. Historia Scrooge’a skłania do refleksji nad własnym życiem i naszym stosunkiem do innych ludzi. Przesłanie zawarte w tej opowieści jest wciąż aktualne i ważne, przypominając nam o istocie ludzkiego współczucia i życzliwości.

Podsumowując, Scrooge z jednej strony był twardym, chciwym i pozbawionym empatii człowiekiem, ale z drugiej strony jego przemiana pokazała, że każdy może się zmienić. Jego historia uczy nas, jak ważne jest docenianie miłości i empatii oraz jak głęboko możemy zmienić swoje życie na lepsze, jeśli otworzymy się na innych i na prawdziwe wartości.