Mieć odwagę, by patrzeć na świat... Felieton

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.08.2024 o 18:34

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.08.2024 o 17:55

Korzystam ze słonecznej pogody, siedząc na balkonie i zagłębiając się w lekturę ulubionej książki. Czuję ciepło promieni na skórze, delikatny wietrzyk subtelnie rusza kartkami powieści. Wydaje się, że świat na chwilę zastyga w idealnym, letnim spokoju. Nagle ciszę przerywają głośne, wulgarne krzyki chłopców bawiących się na pobliskim placu zabaw. Chwila, która miała być relaksem, zamienia się w refleksję nad tym, co przytrafia się naszemu społeczeństwu.

Społeczne zmiany w zachowaniu młodzieży to temat niezwykle istotny. Wydaje się, że język, który kiedyś był sposobem wyrażania emocji, dziś ewoluuje w dziwny sposób. Wulgaryzmy stają się niemalże normą, co może świadczyć o znieczuleniu na ich moc wyrazu. Młodzież, która kiedyś wyrażała swoje myśli i uczucia w sposób względnie zrozumiały i kulturalny, coraz częściej korzysta z najbardziej prymitywnych form komunikacji.

Warto zatrzymać się na chwilę, by zastanowić się nad rolą języka w naszym życiu. Język uliczny jest dziś pełen soczystych wulgaryzmów, które przenikają do codziennych rozmów. To jak przyprawy w kuchni – dodają smaku, ale mogą zdominować całe danie, jeśli używa się ich bez umiaru. Jest takie powiedzenie: "Pokaż mi język, a powiem ci, kim jesteś." Język, którym się posługujemy, może wiele powiedzieć o naszym charakterze, wartościach i wychowaniu. Obojętność na językowe deprawacje może być znakiem naszych czasów. Czyżbyśmy byli zbyt leniwi, by dbać o czystość i kulturę naszej mowy?

Zmiany społeczne to coś, co dotyka każdego z nas. Kiedyś maluch, czyli mały fiat, był symbolem niskiego statusu majątkowego. Dziś, w dobie wszechobecnych SUV-ów, stare fiaty są wspomnieniem minionych czasów i wyjątkowym reliktem przeszłości. Maluch, który kiedyś budził uśmiech politowania, w pewnych sytuacjach miał swoje atuty – mógł wjechać tam, gdzie większym samochodem było to niemożliwe. Symboliczne znaczenie przedmiotów zmienia się z czasem, tak jak zmieniają się nasze wartości i poglądy.

Bezrobocie i problemy związane z utrzymaniem rodziny to kolejne wyzwania, przed którymi stajemy jako społeczeństwo. Wzrost bezrobocia sprawia, że coraz więcej ludzi zmuszonych jest do szukania różnych sposobów na przetrwanie. Dla niektórych zbieractwo – zbieranie butelek czy złomu – staje się codzienną rzeczywistością. Inni, u których brakuje środków do życia, uciekają się do kradzieży. To etyczny dylemat: czy kradzież z konieczności jest akceptowalna, kiedy stawką jest przetrwanie? Rodziny, które nie potrafią już dłużej wspierać swoich bliskich finansowo, stają w obliczu moralnych dylematów. Czy złamanie prawa, aby zapewnić swoim dzieciom jedzenie na stole, jest ostatecznym wyjściem z rozpaczy?

Nasze wartości rodzinne podlegają kryzysowi. Coraz więcej rodziców wychowuje dzieci samotnie, często są to także ojcowie. Tradycyjne role rodzinne ulegają rozpadowi, a społeczne postrzeganie roli mężczyzn i kobiet w związku zmienia się. Partnerzy traktowani są niekiedy jak "materiał genetyczny," a nowoczesne technologie umożliwiają zastąpienie tradycyjnych ról. Fizyczna obecność żony czy męża staje się mniej istotna, a ich wartości symboliczne i emocjonalne również się zmieniają.

W codziennym życiu można zaobserwować różnorodność ludzi i ich emocji. Społeczne oczekiwania wobec kobiet czy mężczyzn pozostają często niezmienne, ale rzeczywistość pokazuje coś zupełnie innego. Idealna kobieta, modelowana przez media, to obraz, który często jest nierealny. Jednak życie często pokazuje nam prawdziwą różnorodność. Pewnego dnia, spotkałem na ulicy kobietę, która z daleka nie różniła się niczym szczególnym. Ale kiedy rozmawialiśmy, zrozumiałem, że jej autentyczność była tym, co wyróżniało ją spośród tłumu. To przypomnienie, że różnorodność jest piękna i powinna być doceniana.

Czasami życie przynosi nam osobiste tragedie, które wytrącają nas z równowagi. Jednego dnia, dowiedziałem się o samobójstwie sąsiada. Mimo że nigdy nie wydawał się być w głębokiej depresji, jego decyzja pokazała, jak niewiele wiemy o problemach, z którymi inni się borykają. To niespodziewane zdarzenie skłoniło mnie do refleksji nad pozorami i rzeczywistością ludzkich problemów. Spojrzenie na innych często nie pozwala nam dostrzec ich prawdziwych trudności.

Wszystkie te obserwacje można podsumować jako zbiór refleksji na temat współczesnego świata. Z jednej strony jest to wyraz troski i niepokoju o przyszłość naszej społeczności, z drugiej – zachęta do odważnego patrzenia na rzeczywistość. Warto zadać sobie pytania: w jakim kierunku zmierza świat? Czy jesteśmy gotowi stawić czoła wyzwaniom przyszłości, na podstawie tego, co obserwujemy dzisiaj? Nie ma prostych odpowiedzi, ale z pewnością każdy z nas ma coś cennego do zaoferowania poprzez swoje spojrzenie na świat.

Każde spojrzenie, każde doświadczenie, każda obserwacja – to wszystko jest cenne i wartościowe. Choć rzeczywistość bywa trudna do przyjęcia, warto mieć odwagę, by patrzeć na nią z otwartymi oczami. Świat jest pełen niespodzianek, zarówno tych pięknych, jak i bolesnych. Ale to nasze spojrzenie na rzeczywistość, nasza refleksja i nasza gotowość do zmiany mogą kształtować przyszłość w sposób, który będzie wartościowy zarówno dla nas, jak i dla kolejnych pokoleń.