Charakterystyka Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka, bohaterów „Zemsty” A. Fredry

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.08.2024 o 13:54

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.08.2024 o 13:08

„Zemsta” Aleksandra Fredry to jedna z najważniejszych polskich komedii, która powstała w 1833 roku. Gatunkowo utwór ten jest klasyczną komedią, pełną humorystycznych sytuacji i komicznych postaci. Fabuła opiera się na konflikcie dwóch sąsiadów, Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka, którzy walczą o mur graniczny między ich posiadłościami w starym zamku. Bohaterowie różnią się nie tylko charakterami, ale także intencjami, które prowadzą do serii intryg i kłótni. Celem tego wypracowania jest szczegółowa charakterystyka Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka, dwóch głównych postaci tej dzieła literackiego.

Cześnik Raptusiewicz to postać barwna i niezwykle ekspresyjna. Jest stryjem Klary, młodej dziewczyny, którą się opiekuje i której majątkiem zarządza. Cześnik zajmuje połowę zamku, dzieląc go z Rejentem. Jego wygląd zewnętrzny jest typowy dla szlachcica polskiego okresu sarmatyzmu – jest krępy, niski, ubrany po sarmacku. W jego stroju dominują żupan oraz szabla przy pasie, a jego twarz zdobią sumiaste wąsy. Te elementy nadają mu wygląd prawdziwego szlachcica z XVII i XVIII wieku.

Charakter Cześnika jest równie wyrazisty jak jego wygląd. Jest osobą niewykształconą, co często przejawia się w jego trudnościach w wysławianiu się. Jego ulubionym zwrotem jest „mocium panie”, który podkreśla jego sarmacki sposób bycia. Cechuje go gwałtowny, porywczy charakter, co jest odzwierciedlone nawet w jego nazwisku – „Raptusiewicz” od słowa „raptus” (pochodzącego z łaciny, oznaczającego „gwałtowny”). Cześnik nie jest zdolny do spokojnego załatwiania spraw, woli walczyć, kłócić się i rozwiązywać problemy siłą.

Relacje Cześnika z innymi postaciami są skomplikowane i pełne emocji. Jako opiekun Klary, Cześnik stara się dbać o jej majątek, choć nie zawsze jest to bezinteresowne. Jego konflikt z Rejentem jest głównym motywem fabularnym „Zemsty”. Spór ten dotyczy muru, który dzieli ich posiadłości. Cześnik reaguje na każdą próbę naruszenia jego granic z niesłychaną wściekłością i gotowością do walki. Jednocześnie jego relacje z Papkinem i Podstoliną ilustrują jego skłonność do manipulacji – zleca Papkinowi oświadczenie się w jego imieniu, co pokazuje jego niepewność w sprawach uczuciowych.

Cześnik, mimo swoich wad, budzi w czytelniku sympatię. Jego upór, wyrachowanie i porywczość są łagodzone przez dziecięce, czasem wręcz naiwne zachowanie. Pod wieloma względami Cześnik jest typowym przykładem sarmackiego szlachcica – jest dumny, konserwatywny, a jego światopogląd jest kształtowany przez przeszłość i tradycję.

Rejent Milczek to postać stanowiąca kontrast do Cześnika. Jest ojcem Wacława, młodego mężczyzny, który zakochuje się w Klarze. Rejent zajmuje drugą połowę zamku i jest jego cichym, zimnym lokatorem. Jego wygląd zewnętrzny jest również typowy dla sarmatyzmu: wysoki, szczupły, z długimi, podkręconymi wąsami i ubrany w sarmacki strój.

Charakter Rejenta różni się znacznie od Cześnika. Jest wykształcony, co przejawia się w jego sposobie wysławiania się i używania łacińskich zwrotów. Jego imię – „Milczek” – odzwierciedla jego cichy, skryty sposób bycia. Jest osobą przebiegłą, potrafi dokładnie analizować zamierzenia swoich oponentów i opracowywać intrygi. Rejent nie jest emocjonalny, jego decyzje są zimne i przemyślane.

Relacje Rejenta z innymi postaciami również są chłodne i przebiegłe. Rejent naciska na swojego syna, Wacława, aby poślubił Podstolinę, bogatą wdowę, co ma na celu zabezpieczenie finansowej przyszłości rodziny. W jego relacjach z Cześnikiem przejawia się fałszowanie zeznań murarzy, co tylko pogłębia konflikt i ukazuje jego bezwzględność. Rejent nie waha się używać podstępów i manipulacji, aby osiągnąć swoje cele.

Mimo że Rejent ma pewne zalety, jak dobre maniery i ogłada, to jego wady przeważają nad nimi. Jego egoizm, konsekwencja w realizacji swoich planów za wszelką cenę oraz skąpstwo i obłuda sprawiają, że jest postacią negatywną. Rejent budzi antypatię i odrazę, mimo że na pozór może wydawać się uprzejmy i wyważony.

Porównując obu bohaterów, można zauważyć, że stanowią oni swoich przeciwieństw: Cześnik to porywczość, emocjonalność i gwałtowność, a Rejent – zimna kalkulacja, przebiegłość i skrytość. Obaj są jednak równie uparci i egoistyczni, dążąc za wszelką cenę do realizacji swoich celów. Cześnik, mimo swoich licznych wad, budzi sympatię ze względu na swoją komiczną naturę i dziecięce zachowanie, podczas gdy Rejent pozostaje postacią negatywną, mimo swoich dobrych manier.

Obie postaci są kluczowe dla rozwoju fabuły „Zemsty” i przesłania komedii. Ich cechy charakteru wpływają na rozwój akcji, prowadząc do serii zabawnych i dramatycznych wydarzeń. Fredro znakomicie sportretował typowych przedstawicieli polskiego sarmatyzmu: Cześnik i Rejent uosabiają ludzkie słabości, takie jak duma, egoizm i upór, przez co stają się uniwersalnymi postaciami, zrozumiałymi także dla współczesnego czytelnika.

Podsumowując, Cześnik Raptusiewicz i Rejent Milczek to postaci skrajnie różne, ale równie fascynujące. Cześnik jest pełen życia, porywczości i energii, podczas gdy Rejent to uosobienie zimnej kalkulacji i przebiegłości. Ich charaktery i wzajemne relacje stanowią serce fabuły „Zemsty”, czyniąc tę komedię jedną z najważniejszych i najbardziej lubianych w literaturze polskiej. Zachęcam do lektury „Zemsty” i samodzielnej refleksji nad postaciami Cześnika i Rejenta, które mimo upływu czasu wciąż bawią i uczą.