Człowiek człowiekowi wilkiem. Czy aby na pewno?
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.08.2024 o 14:24
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 31.08.2024 o 13:54
Streszczenie:
Praca analizuje tezę Hobbesa "Człowiek człowiekowi wilkiem", pokazując w literaturze, że ludzie są zdolni zarówno do egoizmu, jak i altruizmu. ??
Wstęp
do tematu Określenie "Człowiek człowiekowi wilkiem" pochodzi od filozofa Thomasa Hobbesa, który żył w XVII wieku. Idea ta wyraża głębokie przekonanie Hobbesa, że ludzkie działania są przede wszystkim zdominowane przez egoizm, a głównym celem człowieka jest zaspokajanie własnych potrzeb kosztem innych. W swojej teorii stanu natury, Hobbes opisuje świat bez rządu jako miejsce, gdzie każdy człowiek działa na swoją korzyść, często ignorując potrzeby i dobro innych. Społeczeństwo istnieje tylko dlatego, że ludzie, pragnąc ochrony przed anarchią, zgadzają się na umowę społeczną, oddając swoją wolność w zamian za bezpieczeństwo.Jednakże musimy zadać sobie pytania: czy Hobbes miał rację? Czy egoistyczne postępowanie jest stałym schematem ludzkiego działania? Czy w XXI wieku ludzie nadal postępują według tej zasady? W naszym wypracowaniu postaramy się przeanalizować tezę Hobbesa w kontekście różnych epok i przykładów literackich, dokonując głębokiego wglądu w naturę człowieka.
Cel wypracowania
Celem naszego wypracowania jest analiza tezy Hobbesa poprzez rozmaite przykłady z literatury oraz rzeczywistego życia, pokazując, że człowiek może być nie tylko egoistyczny, ale również zdolny do wielkich czynów altruizmu i heroizmu. Przez pryzmat mitologii greckiej, dzieł renesansowych, romantycznych oraz współczesnych postaw, zbadamy, jak różne epoki i sytuacje życiowe ukazują ludzką naturę.Rozwinięcie
Początki cywilizacji: Mitologia grecka
Mitologia grecka oferuje nam wiele przykładów, które mogą obalić lub potwierdzić tezę Hobbesa. Jednym z najbardziej znaczących jest mit o Prometeuszu. Prometeusz to tytan, który według legendy ukradł ogień bogom i dał go ludziom, ryzykując gniew Zeusa. Jego czyn można uznać za niezwykle altruistyczny, ponieważ nie uczynił tego dla własnej korzyści, lecz dla dobra ludzkości.Prometeusz stanowi doskonały kontrast do egoistycznych bogów olimpijskich. Zeus, który ukarał Prometeusza, wydaje się być przykładem czystego egoizmu; bogowie w mitologii greckiej nie raz pokazali, że są zainteresowani głównie utrzymaniem swojej władzy i przywilejów. Prometeusz, który poświęcił się dla poprawy losu ludzkości, został surowo ukarany - przykuty do skały, gdzie codziennie orzeł wyjadał mu wątrobę.
Ten jednoznaczny akt altruizmu, w opozycji do wszechmocy i egoizmu bogów, podkreśla, że ludzka natura jest zdolna do wielkich czynów dobroci, nawet jeśli jest to kosztem osobistego cierpienia. Prometeusz jest dziś uznawany za symbol męczeństwa i humanitaryzmu. Z tego mitu wynika, że altruizm jest godny podziwu i stawiany na piedestale, co kontrastuje z egoistyczną wizją Hobbesa.
Renesans: "Romeo i Julia" Williama Szekspira
Renesans był epoką wielkich przemian i mnożenia się idei, które starały się spojrzeć na człowieka z bardziej optymistycznej perspektywy. Dramat "Romeo i Julia" Williama Szekspira stanowi tu doskonały przykład. Konflikt między rodami Montague i Capulet jest głęboko zakorzeniony w egoistycznych dążeniach do władzy i dominacji jednego rodu nad drugim. Głowy tych rodzin nie wahają się dążyć do swoich celów kosztem innych, co zdaje się potwierdzać egoistyczną wizję Hobbesa.Jednak miłość między Romeo a Julią jest próbą przezwyciężenia tej wszechobecnej nienawiści i rywalizacji. Ich uczucie, będące wręcz heroizmem i altruizmem w intencji zjednoczenia dwóch skłóconych rodów, jest pozytywnym kontrastem do otaczającego ich świata pełnego nienawiści. Mimo że ich historia kończy się tragicznie, pokazuje, że ludzie mogą dążyć do wyższych celów, poświęcając się dla miłości, która jest jednym z najczystszych form altruizmu.
Miłość, która pokonuje przeszkody, ale za cenę życia, ukazuje dualność ludzkich działań. Bohaterowie uczą nas, że altruistyczne działania mogą być znacznie bardziej szlachetne i wartościowe, nawet jeśli wynikają z tragicznych okoliczności. W ten sposób Szekspir pokazuje, że człowiek nie jest z natury egoistą, a raczej potrafi dążyć do wyższych celów.
Romantyzm: "Cierpienia młodego Wertera" Goethego
Romantyzm to epoka, która dała światu wiele dzieł dotykających najgłębszych emocji i problemów ludzkiego istnienia. Jednym z kluczowych utworów tego okresu jest "Cierpienia młodego Wertera" autorstwa Johanna Wolfganga von Goethego. Bohater tego dzieła, Werter, doświadcza nieszczęśliwej miłości do Lotty, która jest zaręczona z innym mężczyzną.Werter, nie potrafiąc poradzić sobie z tym uczuciem, ostatecznie decyduje się na samobójstwo. Jego decyzja może być postrzegana jako akt największego egoizmu - zaspokaja swoją własną potrzebę ulgi w cierpieniu, nie zważając na ból, jaki zadaje innym, w tym samej Lotcie. Werter staje się symbolem romantycznego bohatera, ale jego postać również ilustruje, jak egoistyczne mogą być ludzkie emocje i działania.
Jednakże samobójstwo Wertera to bardziej akt desperacji niż świadomego egoizmu. Ludzie często balansują między własnymi potrzebami a obowiązkami wobec innych, a literacki obraz Wertera pokazuje, że te dwie siły mogą być trudne do pogodzenia. W epoce Romantyzmu, gdzie emocje były stawiane na piedestale, postać Wertera wskazuje na złożoność ludzkiej natury, gdzie egoizm i altruizm mogą istnieć w jednym człowieku jednocześnie.
Współczesność: Analiza realistyczna
Współczesność dostarcza nam mnóstwa przykładów zarówno egoistycznych, jak i altruistycznych działań. Ludzie w XXI wieku nadal zmagają się z miłością, nienawiścią, cierpieniem i szczęściem - elementami życia niezmiennymi przez wieki. Współczesne postawy ludzi są często motywowane przez egoizm. Osoby skupiają się na własnych korzyściach, co ilustruje wiele przykładów: pracoholicy, skorumpowani politycy czy bogaci oszuści podatkowi, którzy dla własnej korzyści niszczą życie innych.Jednakże współczesność obfituje również w przykłady altruizmu. Misjonarze, opiekunowie biednych, strażacy - to tylko niektóre z osób, które poświęcają swoje życie dla dobra innych. Ich działania pokazują, że altruizm nie jest zjawiskiem wyniszczonym przez współczesny świat, a wręcz przeciwnie, znajduje się w sercu wielu ludzkich działań.
Większość ludzi w XXI wieku balansuje między egoizmem a altruizmem, poszukując równowagi, która pozwoli im żyć w harmonii z własnymi potrzebami i oczekiwaniami społecznymi. Choć żyjemy w erze indywidualizmu, maszynizm i nowe technologie często oddzielają nas od bliskości z drugim człowiekiem, wciąż istnieje potrzeba wsparcia i współczucia.
Nowy rodzaj egoizmu w XX i XXI wieku
Egoizm w XX i XXI wieku przybrał nowe formy, często związane z działalnością korporacji i globalizacją. Korporacyjny egoizm jest zjawiskiem, które obnaża firmy dążące do maksymalizacji zysków kosztem pracowników i środowiska. Giganci finansowi i oszuści podatkowi, firmy, które eksploatują zasoby naturalne bez dbałości o przyszłe pokolenia, stanowią przykłady tego nowoczesnego egoizmu.Jednak istnieje również pojęcie "zdrowego egoizmu". Pracoholizm, choć może być niszczący, jest również dowodem poświęcenia dla kariery i dążenia do osobistego sukcesu. Jest to forma egoizmu, która może być odbierana pozytywnie, jeżeli nie odbywa się to kosztem rodziny czy zdrowia.
Są także pozytywne przykłady, które równoważą obraz współczesnego egoizmu. Uczciwi politycy, korporacje dbające o etykę i dobro pracowników, społeczeństwa aktywnie walczące o prawa człowieka - to wszystko ilustruje, że ludzie wciąż dążą do równowagi między własnymi potrzebami a odpowiedzialnością wobec innych.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.08.2024 o 14:24
O nauczycielu: Nauczyciel - Agata K.
Od 9 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i wspieram uczniów w budowaniu pewności w pisaniu. Wspieram w przygotowaniu do ważnych egzaminów, rozwijając myślenie krytyczne oraz umiejętność jasnego formułowania tez. Na lekcjach dbam o życzliwą atmosferę i konkretne wskazówki, dzięki którym praca z tekstem staje się praktycznym narzędziem, a nie tylko zbiorem reguł. Moi uczniowie doceniają spokojne tempo pracy, uporządkowane notatki i strategie, które przekładają się na lepsze wyniki.
Świetna analiza tezy Hobbesa, poparta trafnymi przykładami literackimi oraz historycznymi.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się