Wpis z pamiętnika: wyobraźnia jednej z pierwszych osób na świecie

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 8:27

Oczywiście! Oto przykładowy, rozbudowany wpis z pamiętnika jednej z pierwszych osób na świecie, odpowiadający na zadanie ze strony 247 podręcznika "Nowe słowa na start! 6", zgodnie z rozdziałem "Adam i Ewa", temat „Wszystko było nowe”. Odpowiada on również na pytania pomocnicze, które zazwyczaj brzmią m.in.: — Co widzisz wokół siebie? — Jak wygląda twoje życie codzienne? — Jak się czujesz w tym nowym świecie? — Z jakimi trudnościami się spotykasz? — O czym marzysz?

---

Dziennik — Dzień 5 Jestem jednym z pierwszych ludzi na tym świecie. Tak wiele rzeczy wciąż mnie zadziwia, wszystko dookoła jest nowe, nieznane, piękne, czasem też przerażające. Każdy poranek przynosi kolejne odkrycia.

Kiedy dzisiaj się obudziłem, pierwsze promienie słońca przebijały się przez korony drzew. Nad głową śpiewały nieznane mi jeszcze ptaki, a powietrze pachniało wilgocią i świeżością roślin. Wokół mnie rozciągała się zielona łąka, pełna wysokiej trawy i kolorowych kwiatów, których nazw nawet nie znam. Dalej widać było wielkie drzewa, a za nimi — rzekę, w której woda połyskuje w blasku światła.

Każdy dzień przyzwyczajam się do codziennych obowiązków. Muszę sam zadbać o pożywienie — zbieram owoce z drzew, próbuję korzeni, przyglądam się, które rośliny mogą być dobre do jedzenia. Choć jestem głodny, muszę być ostrożny, bo nie wszystko, co wygląda pięknie, jest bezpieczne. Wczoraj spróbowałem czerwonych jagód, po których rozbolał mnie brzuch — już wiem, że na nie trzeba uważać.

Codzienne życie nie jest łatwe. Nie mam domu, a nocą robi się zimno i słychać odgłosy dzikich zwierząt. Muszę co wieczór budować szałas z gałęzi i liści, żeby schronić się przed zimnem, deszczem i ciekawskimi zwierzętami. Boję się czasami, zwłaszcza kiedy słyszę zza krzaków porykiwania nieznanych mi stworzeń. Próbuję wtedy być cicho i liczę na to, że mnie nie znajdą.

Czuję się chwilami bardzo samotny, ale i szczęśliwy, że mogę oglądać to wszystko — rzeczy, których nikt przede mną nie widział, zachwycać się pięknem natury. Każdego dnia poznaję coś nowego. Uczę się, jakie owoce można jeść, jak rozpoznawać zmiany pogody po chmurach, jak budować schronienie i rozpalać ogień, choć to ostatnie wciąż mi nie wychodzi.

Zastanawiam się czasem, skąd się tu wziąłem i czy kiedyś spotkam kogoś takiego jak ja. Marzę, żeby ktoś usiadł obok mnie wieczorami i opowiedział mi o swoich przeżyciach, może nauczył czegoś nowego. Bardzo chciałbym dzielić się tym, co odkrywam.

Najtrudniejsze jest dla mnie zmierzenie się ze strachem przed nieznanym i samotnością. Wszystko jest tu nowe, przez co często czuję się bezradny, ale także dumny z każdego drobnego osiągnięcia. Kiedy pokonałem strumień lub znalazłem bezpieczne miejsce na nocleg, czuję się odważny i potrzebny.

Mam nadzieję, że z każdym dniem będę poznawał coraz więcej — o świecie, przyrodzie i samym sobie. I że kiedyś moje zapiski ktoś przeczyta, może znajdzie tu wskazówki albo po prostu — zobaczy, jak wyglądał pierwszy świat.

---

Podsumowanie: W tym pamiętniku uwzględniono wszystkie najważniejsze aspekty, o których mowa w zadaniu: opis otoczenia, codzienności i emocji, nowe wyzwania, a także marzenia i trudności, z jakimi mierzy się pierwsza osoba na świecie. Słownictwo i styl są dostosowane do poziomu klasy 6, a fabuła nawiązuje do tematyki rozdziału "Adam i Ewa" z podręcznika.