Cechy współczesnego dramatu na podstawie "Kartoteki" i "Tanga

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.11.2023 o 16:36

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 2.11.2023 o 7:38

Współczesne dramaty, takie jak "Kartoteka" autorstwa Tadeusza Różewicza i "Tango" w reżyserii Zbigniewa Rybczyńskiego, charakteryzują się szeregiem cech, które sprawiają, że są one wyjątkowe i niezwykle interesujące dla współczesnego odbiorcy. Zarówno "Kartoteka", jak i "Tango" wnoszą nowatorskie podejście do teatru oraz poruszają aktualne tematy, które budzą wiele kontrowersji i refleksji.

Pierwszą cechą, która wyróżnia te dwie sztuki, jest innowacyjność w podejściu do teatru. W "Kartotece" Różewicz sięga po formę fragmentaryczną, rozrywając fabułę na liczne obrazy, monologi, dialogi i wewnętrzne monologi postaci. To sprawia, że sztuka nabiera charakteru kalejdoskopu, gdzie sceny, jak w karcie informacyjnej, dostarczają nam jedynie pewnych fragmentów układanki. Różewicz w ten sposób konfrontuje widza z nieznanymi i trudnymi do odczytania fragmentami rzeczywistości, co zmusza go do angażowania się w proces interpretacyjny. Podobnie dzieje się w "Tangu", gdzie Rybczyński korzysta z techniki multiplikacji postaci, tworząc labiryntową strukturę narracyjną. Widz jest bombardowany różnymi wątkami i obrazami, co wymaga aktywnego uczestnictwa w procesie oglądania i analizowania.

Kolejną ważną cechą jest kontekst społeczno-polityczny, w których obie sztuki powstały. "Kartoteka" została napisana w latach 60. XX wieku, w czasach wszechobecnego nadzoru i kontroli, które były charakterystyczne dla systemu totalitarnego. Różewicz ukazuje w swojej sztuce absurdalność istnienia w takim systemie oraz alienację jednostki, która staje się jedynie narzędziem w rękach władzy. "Tango" natomiast powstało w latach 80., w okresie stanu wojennego, co ma swoje odzwierciedlenie w chaotycznym i zagrożonym światem, przedstawionym w filmie. Obie sztuki zatem stanowią krytykę ustrojów totalitarnych oraz oddają atmosferę tamtych czasów.

Współczesne dramaty, takie jak "Kartoteka" i "Tango", podejmują także tematy aktualne i uniwersalne. Różewicz w swojej sztuce analizuje kondycję człowieka w społeczeństwie, poruszając takie kwestie jak alienacja, izolacja, zagubienie jednostki. Ukazuje także relacje międzyludzkie pełne fałszu i przemocy. "Tango" zaś przedstawia temat pustki, utraty sensu życia oraz zniekształcenia i manipulacji mediów. Obie sztuki zmuszają nas do refleksji nad naszymi życiowymi wyborami i kondycją współczesnego człowieka.

Podsumowując, cechy współczesnego dramatu, do których można zaliczyć innowacyjną formę, kontekst społeczno-polityczny oraz poruszanie aktualnych i uniwersalnych tematów, są obecne zarówno w "Kartotece", jak i w "Tangu". Obydwie sztuki są niezwykle ważne dla teatru współczesnego, a ich wyraziste cechy sprawiają, że są godne uwagi i analizy.