Wypracowanie

USA i ZSRR po II wojnie światowej

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Streszczenie:

Po zakończeniu II wojny światowej USA i ZSRR odgrywały kluczowe role na arenie światowej, co skutkowało napięciami i konfrontacją, a także momentami współpracy. Pomimo konfliktów, obie strony dążyły do dialogu, co przyczyniło się do uniknięcia bezpośredniego konfliktu na szeroką skalę.

Zakończenie II wojny światowej w 1945 roku otworzyło nowy rozdział w historii międzynarodowych relacji. Dwa najsilniejsze państwa, które wyłoniły się po zakończeniu konfliktu, Stany Zjednoczone Ameryki (USA) i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR), zaczęły odgrywać kluczowe role na arenie światowej, kształtując porządek geopolityczny na kolejne dekady. Pomimo iż oba mocarstwa współpracowały przeciwko wspólnemu wrogowi podczas wojny, ich relacje po jej zakończeniu były skomplikowane i charakteryzowały się zarówno współpracą, jak i konfrontacją. Poprawność współpracy między USA a ZSRR można było zaobserwować już podczas wojny, kiedy to współdziałanie było niezbędne do pokonania państw Osi. Jednakże już niedługo po jej zakończeniu różnice ideologiczne, gospodarcze i polityczne zaczęły wyraźnie oddzielać oba kraje. W centrum konfliktu stał antagonizm między kapitalistycznymi demokracjami zachodnimi, reprezentowanymi przez USA, a komunistycznym blokiem wschodnim, na czele z ZSRR. Zaraz po zakończeniu wojny, obie strony wzięły udział w konferencjach - w Teheranie (1943), Jałcie (1945) i Poczdamie (1945), starając się ukształtować powojenny porządek świata. W teorii miały to być forum współpracy, ale w rzeczywistości coraz więcej kwestii wywoływało napięcia. W Poczdamie pojawiły się pierwsze poważne różnice co do przyszłości Europy, zwłaszcza w kwestii Niemiec i Europy Wschodniej. Na płaszczyźnie ekonomicznej USA wdrożyły Plan Marshalla w 1947 roku, mający na celu pomoc w odbudowie zniszczonej Europy. ZSRR, traktując to jako próbę ekspansji wpływów amerykańskich, odpowiedział utworzeniem Kominformu i blokadą Berlina, co doprowadziło do pierwszego dużego kryzysu zimnej wojny. Zimna Wojna, która rozpoczęła się właściwie już w momencie zakończenia II wojny światowej, była okresem ciągłej rywalizacji i konfrontacji między USA a ZSRR. Rozbrojenia i próby dialogu, takie jak negocjacje w sprawie rozmieszczenia rakiet jądrowych czy ograniczenia zbrojeń (SALT rozmowy) przeplatały się z momentami intensywnych napięć. Wydarzenia takie jak kryzys kubański w 1962 roku, wojna w Korei (195-1953) i w Wietnamie (1955-1975), czy sowiecka inwazja na Afganistan (1979-1989) dodatkowo pogłębiały podziały. Mimo to istniały również próby dyplomatyczne mające na celu złagodzenie napięć. Na przełomie lat 60. i 70. odbyły się szczyty, które zaowocowały porozumieniami SALT ograniczającymi rozwój zbrojeń strategicznych, co było próbą odwrócenia eskalacji zimnowojennej spirali. W latach 80. nastąpił kolejny przełom, kiedy to do władzy w ZSRR doszedł Michaił Gorbaczow, a dialog amerykańsko-radziecki znacznie się zintensyfikował. Podsumowując, stosunki między USA a ZSRR w latach następujących po II wojnie światowej charakteryzowały się zarówno momentami współpracy, jak i intensywnej rywalizacji. Wymienione wydarzenia pokazują, jak różnice w systemach politycznych, ideologiach i strategiach geopolitycznych prowadziły do konfliktów, które na przestrzeni dekad zdefiniowały globalny krajobraz polityczny. Pomimo momentów ostrej konfrontacji, obie strony nierzadko dążyły do dialogu, co przyczyniło się do uniknięcia bezpośredniego konfliktu na szeroką skalę.

Napisz za mnie wypracowanie

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się