Czym się kierować w życiu: uczuciem czy rozumem? Rozważ na przykładzie wybranych bohaterów literackich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.03.2024 o 15:04

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Życie wymaga od nas ciągłych wyborów, z których każdy kształtuje naszą przyszłość. Stajemy wobec problematyki wyboru – czy powinniśmy kierować się rozumem, czy może uczuciem? Te dwie siły często wprowadzają nas w konflikt wewnętrzny, a wynik tego dylematu wpływa na wszelkie decyzje życiowe. Przychyliłbym się ku stwierdzeniu, że kierowanie się rozsądkiem wydaje się bezpieczniejszą i bardziej przemyślaną opcją, ale przecież życie nie składa się tylko z bezpiecznych dróg.

Mit o Dedalu i Ikarze służy jako żywa metafora konsekwencji, które pociągają za sobą decyzje podejmowane pod wpływem rozumu lub uczuć. Dedal, zdolny rzemieślnik i wynalazca, stworzył skrzydła, które miały sprawić, że on i jego syn Ikar zdołają uciec z Krety. Dedal działający z rozsądku, przestrzegał Ikara, aby nie zbliżał się ani zbyt nisko do morza, ani zbyt wysoko do słońca. Nastolatek, poddając się emocjom i uczuciu euforii, wzleciał jednak zbyt wysoko, co doprowadziło do tragedii. Skrzydła ukształtowane z wosku stopiły się, a Ikar spadł do morza. Ta historia zdaje się sugerować, że działanie pod wpływem emocji może prowadzić do brawury i katastrofy.

W dramacie Williama Szekspira "Romeo i Julia" ponownie stanęliśmy w obliczu konfliktu między uczuciem a rozsądkiem. Romeo i Julia to młodzieńcy, których miłość od pierwszego wejrzenia szybko przerodziła się w uczucie tak silne, że byli gotowi zrezygnować z lojalności rodzinnej i wszystkiego, czego dotychczas doświadczyli. Działając pod wpływem silnych emocji, nie przewidzieli oni tragedii, jaka może się wydarzyć. Miłość zdawała się zwyciężać rozsądek – prowadziła ich do tajnego ślubu, a ostatecznie do śmierci, która wydaje się być nie tylko konsekwencją ich impulsywnych decyzji, ale i działania wrogo nastawionych rodzin.

W "Cierpieniach młodego Wertera" Goethe przedstawia bohatera, który całkowicie poddaje się mocnym, romantycznym uczuciom. Werter, cierpiący z powodu miłości do zamężnej Lotty, pozwala uczuciom przejąć kontrolę nad jego życiem. Zmagający się z bólem i namiętnością, dokonuje ostatecznego wyboru – decyduje się na samobójstwo. Jego działania mogą być postrzegane jako ekstremalne, gdyż całkowicie i świadomie ignoruje konsekwencje. Uczucie staje się jedynym kryterium, które definiuje jego postępowanie.

Na przeciwległym biegunie znajduje się postać Tomasza Judyma z "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego. Judym jako lekarz dla ubogich wybiera ścieżkę poświęcenia i oddania się pracy na rzecz innych. Rezygnuje z miłości w obliczu ideału pomocy najbardziej potrzebującym, kierując się rozumem i przemyślaną strategią zmiany społecznej. Choć decyzja wydaje się być słuszna, Judym wewnętrznie zmaga się z rozterkami i konsekwencjami wyboru samotności, co pokazuje, że nawet najbardziej rozsądne decyzje mogą być pełne emocjonalnych kosztów.

Przeanalizowanie wyborów tych bohaterów literackich ukazuje, że każda z sytuacji jest niepowtarzalna, a złożoność ludzkich doświadczeń uniemożliwia jednoznaczną odpowiedź na pytanie, czym kierować się w życiu. Blaise Pascal słusznie zauważył, że "serce ma swoje powody, których rozum nie zna". Czy zatem pomiędzy uczuciami a rozsądkiem musi istnieć ostrze konfliktu?

Z mojej perspektywy, kluczem wydaje się być równowaga. Życie, które jest podyktowane wyłącznie rozsądkiem, mógłby być nudne i pozbawione głębi, natomiast to, które poddaje się tylko uczuciom – burzliwe i nieprzewidywalne. W poszukiwaniu tej równowagi warto na każdym kroku próbować połączyć cechy obu podejść, aby dokonywać wyborów, które nie tylko są przemyślane, ale i pozwalają na pełne przeżywanie życia. Na końcu, to jednak każdy z nas decyduje o swoim własnym kierunku, słuchając głosu rozumu, bicia serca, bądź harmonii między nimi.