„Cyrograf” Marii Wójcikowskiej- recenzja

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.03.2024 o 17:03

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach miał miejsce interesujący spektakl "Cyrograf", za którego reżyserię odpowiada Maria Wójcikowska. Nietypowość tego przedsięwzięcia polega na połączeniu kilku świętokrzyskich legend, tworząc z nich spójny, choć unikalny w formie dramat.

Rozpoczynając od analizy spektaklu, warto zaznaczyć, że brak centralnej postaci oraz skupienie na różnorodnych wątkach legendarnych pozwala widzowi na płynne przenoszenie się między historiami, co jest jednocześnie atutem, jak i wyzwaniem dla tego dzieła. Szczególnie interesująca okazała się inscenizacja dotycząca zbója Madeja – figurę tę z olśniewającą precyzją wcielił w życie Paweł Kunięga. Z kolei Dawid Żłobiński, wcielając się w postać Bożydara, stał się najjaśniejszym punktem spektaklu. Niestety, nie wszystkie wybory aktorskie można uznać za równie udane – rola Beaty Pszenicznej spotkała się z krytyką, wskazując na jej interpretację jako jeden z najsłabszych punktów spektaklu.

Przechodząc do analizy technicznych aspektów spektaklu, scenografia autorstwa Hanny Szymczak wywołała pewne rozczarowanie. Brakowało w niej dynamiki oraz świeżości przy tak bogatej i zróżnicowanej tematyce. Wprowadzenie bardziej zaskakujących elementów czy większa gra światłem mogłaby znacznie wzbogacić wizualną stronę spektaklu. Podobne wrażenia nasuwają się przy ocenie kostiumów – ich jednolitość i brak wyraźnych charakterystycznych cech dla poszczególnych postaci nie ułatwiały zanurzenia się w przedstawionych epokach. Jednakże, taki wybór mógł być próbą podkreślenia uniwersalności przesłania legend.

Kontekst historyczny i język spektaklu również zwracają na siebie uwagę. Pomimo zróżnicowania przedstawionych er, wykorzystanie współczesnego języka w niektórych momentach wydaje się nieco na wyrost, co może zaburzać atmosferę autentyczności. Wykorzystanie bardziej historycznych lub regionalnych form językowych mogłoby wzbogacić odbiór spektaklu.

Idąc ku zakończeniu, należy zauważyć, że "Cyrograf" posiada ogromny potencjał jako medium edukacyjne. Możliwość zaznajomienia się z różnymi legendami w jednym miejscu i czasie jest bez dwóch zdań wartościowa. Niemniej, braki w realizacji niektórych aspektów dramatu czynią przedstawienie mniej satysfakcjonującym artystycznie, niż mogłoby być.

Do osób zafascynowanych folklorem i historią, "Cyrograf" może okazać się interesującym doświadczeniem. Warto także rozważyć wykorzystanie tego spektaklu w edukacji, jako przystępne i angażujące źródło wiedzy o legendach. Wydaje się jednak, że pewne zmiany w scenografii, interpretacji postaci czy nawet doborze języka mogłyby znacznie podnieść wartość artystyczną produkcji.

Na zakończenie, "Cyrograf" to próba ambitnego połączenia tradycji z nowoczesnością, której jednak częściowo brakuje spójności. Spektakl ten pokazuje, jak kluczowe dla odbioru sztuki są zarówno jej treść, jak i forma, a zgranie tych dwóch elementów decyduje o końcowym sukcesie. Mimo kilku słabszych momentów, warto docenić wysiłek włożony w przybliżenie bogactwa kulturowego regionu świętokrzyskiego i z niecierpliwością oczekiwać ewentualnych przyszłych edycji, które mogą jeszcze lepiej wykorzystać potencjał tej unikalnej opowieści.